Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu brotaþola um að X yrði gert að víkja úr dómsal á meðan brotaþoli gæfi skýrslu við aðalmeðferð málsins.
Tveir menn dæmdir í sex mánaða skilorðsbundið fangelsi. Brotið sem unnið var í sameiningu af ákærðu talið stórfellt og varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Tekið tillit við ákvörðun refsingar til ungs aldurs ákærðu sem voru um sextán ára aldur þegar brotið var framið. Önnur atriði og atvik við brotið talin á hinn bóginn varða þyngingu refsingar.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Gunnhildur Anna Alfonsdóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
Marius-Ciprian Marinescu (
Felicia Mariana Pralea lögmaður)
Ákærði sem var dyravörður var að vísa brotaþola út af veitingastað. Brotaþoli sló til ákærða sem ýtti honum mjög harkalega með þeim afleiðingum að brotaþoli skall í götuna og missti meðvitund og hlaut ýmsa áverka m.a. á höfði. Ákærði var sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Ekki var fallist á að 12. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 ætti við í málinu.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu brotaþola um að X yrði gert að víkja úr þinghaldi meðan brotaþoli gæfi skýrslu við aðalmeðferð málsins.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu brotaþola um að X yrði gert að víkja úr dómsal á meðan brotaþoli gæfi skýrslu við aðalmeðferð málsins.
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem einkaréttarkröfu A var vísað frá dómi og kröfu um að honum yrði skipaður réttargæslumaður hafnað. Einkaréttarkröfu A var vísað frá héraðsdómi á þeim grunni að A teldist ekki brotaþoli í skilningi 1. mgr. 39. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Í úrskurði Landsréttar kom fram að réttur til að hafa uppi einkaréttarkröfu væri ekki bundinn við brotaþola heldur geti aðrir sem telji sig hafa eignast slíka kröfu vegna refsiverðrar háttsemi sakbornings, svo sem aðstandendur brotaþola, haft hana uppi í sakamáli. Þá væru ekki aðrir annmarkar á kröfunni sem gætu valdið frávísun og var lagt fyrir héraðsdóm að taka hana til efnismeðferðar. Ekki var talið að hin refsiverða háttsemi sem X var gefin að sök hefði beinst að A þannig að hann gæti talist brotaþoli í skilningi 1. mgr. 39. gr. laga nr. 88/2008. Stóðu því ekki lagaskilyrði til þess að skipa A réttargæslumann og var hinn kærði úrskurður að því leyti staðfestur.
Ákæruvaldið (
Þorbjörg Sveinsdóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Bjarni Hauksson lögmaður)
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu ákæruvaldsins um að skýrsla yrði tekin af brotaþolum í gegnum fjarfundarbúnað við aðalmeðferð málsins en heimilað var að taka skýrslur af þremur vitnum við aðalmeðferð málsins í gegnum fjarfundarbúnað. Bæði ákæruvaldið og X kærðu úrskurðinn fyrir sitt leyti en kæru X var vísað frá Landsrétti þar sem kæra hafði borist héraðsdómi eftir að kærufrestur samkvæmt 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála var liðinn. Í úrskurði Landsréttar var meðal annars rakið að ýmsum sönnunargögnum var til að dreifa í málinu um þau atvik sem ákæran laut að og þótti því mega draga þá ályktun að úrslit málsins myndu ekki ráðast alfarið af vitnisburði brotaþolanna tveggja við aðalmeðferðina. Var því fallist á kröfu ákæruvaldsins um að við aðalmeðferð máls ákæruvaldsins á hendur X yrði einnig teknar skýrslur af brotaþolunum tveim í gegnum fjarfundarbúnað.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var synjað um skipun réttargæslumanns.
Ákæruvaldið (
Lína Ágústsdóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
Björgvin Sigmari M. Ómarssyni (
Jónas Örn Jónasson lögmaður)
Sakfellt fyrir ofbeldi í nánu sambandi, tilraun til sérstaklega hættulegrar líkamsárásar, tilraun til hylmingar, fíkniefnabrot, þjófnað, húsbrot, eignaspjöll, nytjastuld, brot gegn lögreglulögum, brot gegn sóttvarnarlögum o.fl. Sýknað af hluta af ákæru eða háttsemi felld undir vægari refsiákvæði eða tilraun. Refsing var ákveðin 18 mánaða fangelsi og var um að ræða hegningarauka við eldri dóm.
Sakfellt og sýkna að hluta fyrir brot gegn valdstjórninni. Einnig sakfellt fyrir þjófnaði og endurtekinn akstur undir áhrifum áfengis og fíkniefna o.fl.
Ákæruvaldið (
Fanney Björk Frostadóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Bjarni Hauksson lögmaður)
Sakfellt og sýknað af ákæru um sendingu kynferðislegs myndefnis. Einnig sýknað af ákæru vegna meints brots í nánu sambandi, meintrar nauðgunar og meintra brota gegn nálgunarbanni. Miskabætur dæmdur en einkaréttarkröfum að öðru leyti vísað frá dómi.
Ákæruvaldið (
Katrín Hilmarsdóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Bjarni Hauksson lögmaður)
Sýkna af ákæru um meinta nauðgun.
Sakfellt og sýknað af ákæru vegna ráns.
Ákæruvaldið (
Gyða Ragnheiður Stefánsdóttir saksóknarfulltrúi)
gegn
Oliver Kristjánssyni (
Stefán Karl Kristjánsson lögmaður)
Sakfellt fyrir vörslur fíkniefna og eignaspjöll. Rof á skilyrðum reynslulausnar vegna eldri dóma og eftirstöðvar refsingar dæmdar upp.
Ákæruvaldið (
Finnur Þór Vilhjálmsson saksóknari)
gegn
Rosio Bertu Calvi Lozano (
Sigurður G. Guðjónsson lögmaður)
Sakfellt fyrir umboðssvik en sýknað af ákæru varðandi meintan fjárdrátt/umboðssvik, misneytingu og gripdeild. Sakartæming gagnvart peningaþvætti. Skilorðsbundin refsing, fjármunir gerðir upptækir og fallist á skaðabótakröfur. Sakarkostnaður að hluta felldur á ríkissjóð.
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem A var synjað um skipun réttargæslumanns. Fram kom í úrskurði Landsréttar að lögregla hefði tilnefnt A réttargæslumann á rannsóknarstigi málsins. Þá væri háttsemi sú sem X og Y væri gefin að sök samkvæmt ákæru talin varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og að öllu virtu talin til þess fallin að valda verulegu tjóni á andlegu heilbrigði A. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að skipa A réttargæslumann.
Felldur var úr gildi úrskurður héraðsdóms þar sem brotaþola var synjað um skipun réttargæslumanns. Fram kom í úrskurði Landsréttar að ákærði og brotaþoli væru nákomin í skilningi fyrra skilyrðis ákvæðis 2. mgr. 41. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Að því er síðara skilyrði ákvæðisins varðaði um að brotaþoli hefði þörf fyrir sérstaka aðstoð væri til þess að líta að atlaga ákærða, ef sönnuð yrði, hefði verið alvarleg. Hún beindist gegn brotaþola, sem þá hélt á tæplega mánaðargamalli dóttur aðila. Háttsemin væri talin varða við 1. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sem væri sérstakt heimilisofbeldisákvæði sem ætlað væri að stuðla að aukinni vernd fyrir þá sem væru í veikri stöðu á þann hátt að vera í nánu sambandi við þann sem ofbeldinu beitti og hefðu þannig þörf fyrir sérstaka aðstoð. Eins og atvikum þessa máls væri háttað væri seinna skilyrði 2. mgr. 41. gr. laga nr. 88/2008 einnig uppfyllt.
Sakfellt fyrir kynferðisbrot og hótun. Sýknað af broti í opinberu starfi.
Ákæruvaldið (
Fanney Björk Frostadóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
A (
Gísli Kr. Björnsson lögmaður)
Sakfellt og sýknað að hluta fyrir kynferðisbrot. Kynferðisleg áreitni.
Ákæruvaldið (enginn) gegn
X (enginn)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var synjað um skipun réttargæslumanns.
Felldur var úr gildi úrskurður héraðsdóms þar sem brotaþola var synjað um skipun réttargæslumanns. Á grundvelli nýs læknisvottorðs féllst Landsréttur á að brotaþoli hefði þörf fyrir sérstaka aðstoð réttargæslumanns til þess að gæta hagsmuna sinna í málinu, sbr. skilyrði lokamálsliðar 2. mgr. 41. gr. laga nr. 88/2008.
Manndráp og líkamsmeiðing af gáleysi í tengslum við umferðarslys.
Héraðssaksóknari (
Kolbrún Benediktsdóttir varahéraðssaksóknari)
gegn
X (
Oddgeir Einarsson lögmaður)
Ákærði sýknaður af ákæru um kynferðisbrot gegn unglingsstúlku og einkaréttarkröfu vísað frá dómi.
Ákærðu talin hafa farið út fyrir takmörk leyfilegrar neyðarvarnar vegna mikillar hræðslu við brotaþola og þau sýknuð af ákæru um líkamsárás. Eitt hinna ákærðu var hins vegar sakfellt fyrir umferðarlagabrot.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (enginn) gegn
X (enginn) (
Oddgeir Einarsson lögmaður brotaþola)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var synjað um skipun réttargæslumanns.
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu A um skipun réttargæslumanns. Í úrskurði Landsréttar kom fram að læknisfræðileg gögn sem lægju fyrir í málinu bæru ekki með sér að A hefði í umrætt sinn orðið fyrir svo verulegu tjóni á líkama eða andlegu heilbrigði, að skylt væri að tilnefna honum réttargæslumann, sbr. 2. mgr. 41. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. A nyti aðstoðar lögmanns við að fylgja einkaréttarkröfu sinni eftir og að mati dómsins hefði ekki verið sýnt fram á að hann hefði þörf fyrir sérstaka aðstoð réttargæslumanns til að gæta hagsmuna sinna í málinu. Stæðu því ekki skilyrði til að A yrði skipaður réttargæslumaður og var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var synjað um skipun réttargæslumanns.
Sakfellt fyrir hegningarlagabrot.
Ákærði var fundinn sekur um líkamsárásir og fíkniefnalagabrot. Með hluta brota sinna rauf ákærði skilorð eldri dóms og var hann dæmdur upp. Var ákærða gert að sæta fangelsi í fjóra mánuði, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið. Þá var ákærði dæmdur til að greiða brotaþolum skaðabætur.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var synjað um skipun réttargæslumanns.
Ákærði sakfelldur fyrir ofbeldisbrot gegn stjúpdóttur sinni og brot gegn barnaverndarlögum. Hann játaði brot sín skýlaust.
Þrír voru ákærði fyrir líkamsárás. Tveir ákærðu voru sýknaðir, en sá þriðji sakfelldur fyrir að kýla brotaþola, en var ekki gerð refsing með vísan til aðdraganda atlögunnar sem ákærði var ekki upphafsmaður að. Brotaþola voru dæmdar bætur. Einn ákærðu í málinu var sakfelldur á grundvelli játningar hans fyrir líkamsárás og umferðarlagabrot. Var hann dæmdur til að sæta fangelsi í tvo mánuði sem bundið var skilorði, og sviptur ökurétti í 18 mánuði.
Ákæruvaldið (enginn) gegn
X (sjálfur)
Einkaréttarkröfu A var vísað frá héraðsdómi þar sem hún uppfyllti ekki skilyrði 1. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Ákæruvaldið (enginn) gegn
X (enginn)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var synjað um skipun réttargæslumanns.
Felldur var úr gildi úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var kröfu A um að honum yrði skipaður réttargæslumaður.
Ákæruvaldið (Gunnar Örn Jónsson fulltrúi) gegn
Thomas De Farrier
Ákærði var fundinn sekur um líkamsárás og brot gegn nálgunarbanni. Var honum gert að sæta fangelsi í fjóra mánuði, en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið. Vísað var frá dómi ákærulið er sneri að eignarspjöllum.
Ákæruvaldið (Elimar Hauksson fulltrúi) gegn
Haraldi Valberg Haraldssyni
Ákærði var fundinn sekur um líkamsárás og honum gert að sæta fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið til tveggja ára.
Ákæruvaldið (Gunnar Örn Jónsson fulltrúi) gegn
Örvari Ólafssyni
Ákærði var fundinn sekur um líkamsárás og barnaverndarlagabrot. Var honum gert að sæta fangelsi í 60 daga, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið til tveggja ára.
Ákæruvaldið (Gunnar Örn Jónsson fulltrúi) gegn
Jai Khorchai
Ákærði fundinn sekur um líkamsárás og brot gegn nálgunarbanni. Ákærða gert að sæta fangelsi í 90 daga, en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið. Þá var ákærði dæmdur til að greiða brotaþola miskabætur.
Ákæruvaldið (Gunnar Örn Jónsson fulltrúi) gegn
Artur Dominiak
Ákærði var fundinn sekur um líkamsárás og honum gert að sæta fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið.
Ákæruvaldið (enginn) gegn
X og Y (enginn)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var synjað um skipun réttargæslumanns.
Ákærði var fundinn sekur um líkamsárás, brot gegn valdstjórninni og eignaspjöll og honum gert að sæta fangelsi í fjóra mánuði, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Þá var einkaréttarkröfu Ríkislögreglustjóra vísað frá dómi vegna vanreifunar.
Ákæruvaldið (enginn) gegn
X (enginn)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Ákæruvaldið (
Margrét Harpa Garðarsdóttir fulltr)
gegn
Sergejs Kazaceks (
Saga Ýrr Jónsdóttir hdl)
Líkamsárás - skilorðsbundið fangelsi - skaðabætur.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var synjað um skipun réttargæslumanns.
Ákæruvaldið (Gunnar Örn Jónsson ftr) gegn
Jóni Ágústi Gunnarssyni (sjálfur)
Hótanir - Hegningarauki - Ekki sérstök refsing.
Ákæruvaldið (enginn) gegn
X (enginn)
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem A var synjað um skipun réttargæslumanns. Í dómi Hæstaréttar kom fram að brot það sem X væri gefið að sök að hafa framið gegn A væri samkvæmt ákæru talið varða við 1. mgr. 217. gr. og 225. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og yrði að öllu virtu talið til þess fallið að valda verulegu tjóni á andlegu heilbrigði A. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að skipa A réttargæslumann.
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu X um að þinghöld í máli ákæruvaldsins gegn honum yrðu lokuð. X var ákærður fyrir stórfellda líkamsárás með því að hafa hrist 5 mánaða dóttur sína og A svo harkalega að stúlkan hafi hlotið margvíslega áverka og látist af völdum þeirra nokkrum klukkustundum síðar. Í dómi Hæstaréttar var vísað til meginreglu 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar um að dómþing skuli háð í heyranda hljóði. Í dóminum sagði m.a. að þótt það væri yfirleitt þungbært fyrir ákærða og aðra þá sem mál varðaði að þinghöld í sakamálum væru háð fyrir opnum tjöldum nægði það ekki eitt og sér til þess að þeim yrði lokað, heldur yrði eitthvað meira til að koma svo að það yrði gert. Hafnaði Hæstiréttur því þeirri kröfu að þinghöld málsins skyldu háð fyrir luktum dyrum. Á hinn bóginn féllst dómurinn á að skýrslutaka af vitninu A, móður hinnar látnu stúlku, skyldi fara fram fyrir luktum dyrum samkvæmt a. lið 1. mgr. 10. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Ákæruvaldið (Elisabeth Patriarca Kruger ftr) gegn
[G] (sjálfur)
Kröfum ákæruvaldsins vísað frá dómi þar sem krafa brotaþola um málshöfðun var of seint fram komin, skv. 3. mgr. 144. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. og 4. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Einkaréttarkröfu brotaþola jafnframt vísað frá dómi, skv. 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Ákærða gert að sæta fangelsi í þrjá mánuði, fyrir líkamsárás skv. 217. gr. almennra hegningarlaga, gegn þáverandi sambýliskonu sinni, og fyrir eignaspjöll, en refsingin skilorðsbundin í fimm ár.