Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
8 dómar fundust
Lykilorð: Sakamál
Staðfestur var dómur héraðsdóms þar sem G var sakfelldur fyrir brot gegn 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með því að hafa í félagi við aðra spennt upp hlera á lúgu á hlið atvinnuhúsnæðis og í kjölfarið farið inn í húsnæðið í gegnum lúguna án leyfis umráðamanns, og fyrir brot gegn 19. gr., sbr. 44. gr. lögreglulaga nr. 90/1996, með því að sinna ekki ítrekuðum fyrirmælum lögreglu um að yfirgefa húsnæðið. Var refsing G ákveðin fangelsi í 30 daga en fullnustu hennar frestað skilorðsbundið í tvö ár.
Ákæruvaldið (
Fanney Björk Frostadóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Bjarni Hauksson lögmaður)
Sakfellt og sýknað af ákæru um sendingu kynferðislegs myndefnis. Einnig sýknað af ákæru vegna meints brots í nánu sambandi, meintrar nauðgunar og meintra brota gegn nálgunarbanni. Miskabætur dæmdur en einkaréttarkröfum að öðru leyti vísað frá dómi.
Ákæruvaldið (
Katrín Hilmarsdóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Bjarni Hauksson lögmaður)
Sýkna af ákæru um meinta nauðgun.
Sakfellt og sýknað af ákæru vegna ráns.
Ákæruvaldið (
Gyða Ragnheiður Stefánsdóttir saksóknarfulltrúi)
gegn
Oliver Kristjánssyni (
Stefán Karl Kristjánsson lögmaður)
Sakfellt fyrir vörslur fíkniefna og eignaspjöll. Rof á skilyrðum reynslulausnar vegna eldri dóma og eftirstöðvar refsingar dæmdar upp.
Ákæruvaldið (
Finnur Þór Vilhjálmsson saksóknari)
gegn
Rosio Bertu Calvi Lozano (
Sigurður G. Guðjónsson lögmaður)
Sakfellt fyrir umboðssvik en sýknað af ákæru varðandi meintan fjárdrátt/umboðssvik, misneytingu og gripdeild. Sakartæming gagnvart peningaþvætti. Skilorðsbundin refsing, fjármunir gerðir upptækir og fallist á skaðabótakröfur. Sakarkostnaður að hluta felldur á ríkissjóð.
Felldur var úr gildi úrskurður endurupptökunefndar en fallist var á með stefnanda að tiltekin gögn sem kynnu að hafa þýðingu í málinu hefðu ekki verið metin með forsvaranlegum hætti í úrskurði endurupptökunefndar.
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem sakamáli gegn X var vísað frá dómi þar eð ekki lægi fyrir að háttsemi sem í ákæru greindi væri refsiverð eftir spænskum hegningarlögum auk þess sem lagaákvæðið sem byggt væri á gæti ekki átt við um háttsemina, sbr. 2. tölulið 1. mgr. 5. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Í úrskurði Landsréttar kom fram að þótt íslensk þýðing hins spænska lagaákvæðis sem lægi fyrir í málinu væri ekki hnökralaus yrði af orðalagi þess ráðið að það tæki til kynferðislegrar áreitni í skilningi 1. mgr. 199. gr. almennra hegningarlaga, sem samkvæmt lögskýringargögnum fælist meðal annars í hvers konar snertingu á líkama annarrar manneskju sem væri andstæð góðum siðum og samskiptaháttum. Hinn kærði úrskurður var því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.