Dómstólaleit

Bifreið stefnanda, einstaklings, skemmdist í árekstri þar sem stefndi, tryggingafélag, bar greiðsluábyrgð á tjóninu. Stefnandi krafðist þess að stefndi greiddi honum bætur skv. mati réttingaverkstæðis sem stefndi hafði leitað til til þess að fá fjártjón stefnanda metið. Stefndi hafði lækkað fjárhæð bóta sem stefnandi hafði, þó með fyrirvara um hærri fjárkröfu, tekið við sem samkomulagsgreiðslu. Talið var að stefndi hefði ekki fært sönnur á það með hlutlausum gögnum að lækkun á bótagreiðslu væri sanngjörn og eðlileg. Því var talið að stefndi hefði ekki sýnt fram á að með þeirri fjárhæð sem hann hafði greitt stefnanda í samkomulagsbætur hefði stefndi bætt tjón á bifreið stefnanda að fullu. Því var fallist á kröfu stefnanda.

Stefnandi lenti í árekstri 12. febrúar 2013 þegar ekið var aftan á bifreið hennar þar sem hún var kyrrstæð að bíða eftir grænu ljósi við gatnamót. Ágreiningur reis um það hvort sýnt hefði verið fram á orsakatengsl á milli líkamstjóns stefnanda og aftanákeyrslunnar eða hvort það ætti rætur að rekja til eldra slyss eða fyrra heilsufars stefnanda. Þá var deilt um sönnunargildi matsgerða. Þegar litið var til þess langa tíma sem leið frá slysinu og þar til stefnandi sannanlega lagði fram kvartanir um meiðsli sín, matsgerðar yfirmatsmanna, fyrri heilsufarssögu stefnanda og þess að ekki var um harðan árekstur að ræða var ekki talið að stefnanda hefði tekist sönnun um að hún hafi hlotið það varanlega líkamstjón sem hún krafðist viðurkenningar á við slysið 12. febrúar 2013. Að mati dómsins, sem skipaður var sérfróðum meðdómendum, var ekki fallist á að slíkir gallar væru á yfirmatsgerð að valdið gætu því að horft yrði fram hjá niðurstöðu hennar og byggt þess í stað á undirmatsgerð.

Sýknað af kröfum um bætur úr slysatryggingu ökumanns og slysatryggingu launþega.

Manndráp og líkamsmeiðing af gáleysi í tengslum við umferðarslys.

Stefnda, fyrrverandi stjórnarmanni í einkahlutafélagi var gert að endurgreiða þrotabúi stefnanda, úttektir stefnda að fjárhæð 989.805 krónur, sem töldust lán til stefnda í skilningi einkahlutafélagalaga.

Stefndi sýknaður af kröfu stefnanda um riftun og greiðslu skaðabóta vegna bifreiðaviðskipta.

Stefnandi krafðist fullra bóta úr slysatryggingu ökumanns, en hið stefnda tryggingafélag hafði skert bætur hans um helming. Stefndi hélt því fram að stefnandi hefði sýnt af sér stórkostlegt gáleysi er hann ók bifhjóli sínu beint aftan á pallbifreið sem ekið var í sömu akstursstefnu. Með hliðsjón af matsgerð dómkvadds matsmanns var lagt til grundvallar að bifhjólinu hefði verið ekið með um 96-102 km hraða á klst. er slysið varð, á vegi þar sem leyfður hámarkshraði er 70 km/klst. Var fallist á að stefnandi hefði með hátterni sínu sýnt af sér stórfellt gáleysi og að stefnda væri því heimilt að skerða bætur til hans, þó ekki meira en um þriðjung.

Vörubifreið sem ekið var af réttindalausum ökumanni á miklum hraða valt í Ártúnsbrekku og dreifðist möl yfir götuna. Kröfur stefnanda um bætur vegna hreinsun vegarins var hafnað þar sem hlutaverk stefnanda samkvæmt lögum væri að halda vegum greiðfærum og lagaheimild skorti til að innheimta kostnað við hreinsun vega.

Viðurkennd var bótaskylda tryggingafélags og eiganda bifreiðar vegna tjóns sem hlaust af því að bifreiðinni var ekið á þrjú hross í eigu stefnanda, en aflífa þurfti eitt þeirra í kjölfarið. Ekki var fallist á að takmarka bæri eða fella niður bótaskyldu vegna eigin sakar eiganda hrossanna.

Talið var ósannað að brunatjón á bifreið yrði rakið til notkunar annarrar bifreiðar þannig að bótaskylt væri úr ábyrgðartryggingu hennar.

Sakfellt fyrir líkamsmeiðingar af gáleysi og umferðarlagabrot.

Stefndu voru sýknaðir af kröfu um miskabætur vegna umferðarslyss þar sem ekki var talið að um stórfellt gáleysi væri að ræða.

Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda um greiðslu kostnaðar við viðgerð á bifreið sem stefnandi hafi keypt af stefnda nokkrum mánuðum áður.

J var dæmdur í 8 mánaða fangelsi, skilorðsbundið að hluta, fyrir brot gegn almennum hegningarlögum og umferðarlögum.

G var dæmdur til greiðslu sektar fyrir að draga eftirvagn með of þungan farm miðað við skráningarskírteini, auk þess sem merkingu farms var áfátt.

Ákærði var dæmdur í 5 mánaða fangelsi, skilorðsbundið að hluta og til greiðslu sektar fyrir brot gegn umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Sviptur ökurétti ævilangt.

B var sakfelld fyrir tvær líkamsárásir með hættulegri aðferð, en sýknuð af hinni þriðju. Þá var hún ásamt Þ og Í sakfelld fyrir tilraun til þjófnaðar. Þ var einnig sakfelldur fyrir umferðarlagabrot Í var einn sakfelldur fyrir nokkur brot gegn umferðarlögum, lögum um ávana- og fíkniefni og vopnalögum B var einnig sakfelld fyrir brot gegn valdstjórninni

Sakfellt fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna, sem mældust í þvagi.

K var dæmd til að sæta fangelsi í einn mánuð fyrir ölvunarakstur. Ævilöng ökuréttarsvipting áréttuð. Hegningarauki.

X var dæmdur til að greiða sekt fyrir brot gegn umferðarlögum og ófullnægjandi vörslu graðneyta. Sýknu að hluta, Z var sýknaður alfarið.

H var dæmdur til greiðslu sektar fyrir umferðarlagabrot.

M var dæmdur til geiðslu sektar og sviptur ökurétti fyrir ölvunarakstur og akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna.

A var dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt fyrir brot gegn umferðarlögum og fleira. Eldri skilorðsdómur dæmdur með.

H var dæmdur til greiðslu sektar fyrir að aka hópbifreið með bilaðan ökurita, án þess að skrá sjálfur jafnharðan upplýsingar um ökufeðina

Innheimta á eftirstöðum skuldar vegna riftunar á kaupleigusamningi um bifreið. Málinu vísað frá vegna vanreifunar.

Maður var dæmdur í fangelsi, skilorðsbundið að hluta, fyrir að aka ítrekað undir áhrifum ávana- og fíkniefna og tilraun til þjófnaðar. Sviptur ökurétti ævilangt.

Stefnandi krafðist skaðabóta fyrir tjón á húsbifreið sem skemmdist í geymslu hjá stefnda. Fallist á að bifreiðin hafi gereyðilagst í geymslunni. Bætur miðuðu við markaðsverð á kaupdegi niðurfærðu samkvæmt reglum um afskriftir bifreiða í skattframtali.

Deilt um rétt stefnanda til dánarbóta úr frítímaslysatryggingu vegna andláts sonar hans, sem lést í umferðarslysis. Umdeilt ákvæði í skilmálum slysatryggingar í frítíma talið fela í sér heimila afmörkun á umfangi tryggingingarinnar en í ákvæðinu sagði að tryggingin næði ekki til tjóns af völdum ökutækja Ekki fallist á það með stefnanda að í ákvæðinu fælist undanþága frá ábyrgð tryggingafélags sem færi í bága við ákvæði laga nr. 30/2004. Því var einnig hafnað að ógildingarsjónarmið samningaréttar gætu leitt til þes að ákvæðinu yrði vikið til hliðar

Krafa stefnanda um frekari bætur vegna líkamstjóns í umferðarslysi talin fyrnd. Talið var að meira en 4 ár hafi liðið frá því stefnanda hafi mátt vera kunnugt um þau atvik sem krafa hans byggði á þar til fyringu var slitið með málshöfðun. Hins vegar var hafnað málsástæðum stefnda um að fyrirvari sem stefnandi gerði við upphaflegt uppgjör bóta væri ógildur.

Ákærði var fundinn sekur um umferðaralagabrot, með því að hafa ekið með óskráðan og óhemlaðan eftirvagn, með 11.650 kg yfirþunga. Refsing ákærða var hæfilega ákveðin 800.000 kr. sekt í ríkissjóð.

Stefnanda voru dæmdar fullar bætur vegna afleiðinga líkamstjóns sem hann hlaut er bifreið sem hann var farþegi í fór út af veginum og valt.

Ákærði fundinn sekur um akstur sviptur ökurétti og brot gegn ákvæðum umferðarlaga um ásþunga og þyngd. Ákærða var dæmdur hegningarauki og honum gert að sæta fangelsi í 15 daga, auk þess sem hann var dæmdur til greiðslu sektar að fjárhæð 500.000 kr.

Ákærði var fundinn sekur um umferðaralagabrot, með því að hafa ekið með óskráðan, óhemlaðan og ljóslausan eftirvagn, án undirakstursvarnar með 10.400 kg yfirþunga. Refsing ákærða var hæfilega ákveðin 800.000 kr sekt í ríkissjóð.

X var dæmdur í 6 mánaða fangelsi fyrir að aka undir áhrifum fíkniefna og ævilöng ökuleyfissvipting áréttuð.

A sæti 30 daga fangelsi fyrir þjófnað og umferðarlagabrot

Stefndu dæmdir til að greiða stefnanda miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 vegna líkamstjóns sem stefnandi varð fyrir í umferðarslysi þar sem sannað var að ökumaðurinn hafði sýnt af sér stórkostlegt gáleysi.

Sýknað af kröfu um skaðabætur vegna líkamstjóns (umferðarslys), þar sem fallist var á það með stefndu að krafa stefnanda væri fyrnd (99. gr. umferðarlaga).

Akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna.

Ákærði sýknaður af broti gegn 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga en sakfelldur fyrir umferðarlagabrot.

Seljandi bifreiðar sýknaður af skaðbótakröfu kaupanda.

Umferðarslys. Bótaskyldu hafnað.

Slysamál

Stefndi sýknaður af skaðabótakröfu stefnanda vegna meints galla bifreiðar sem hann hafði keypt af stefnda.

Stefnandi krafðist endurgreiðslu skuldar og skaðabóta úr hendi stefndu í tilefni af kaupum á innfluttri notaðri bifreið. Stefndu voru sýknaðir af öllum kröfum stefnanda.

Deilt var um hvort stefnandi ætti rétt á skaðabótum vegna líkamstjóns af völdum umferðarslyss. Niðurstaðan varð sú að viðurkenna skaðabótaábyrgð og greiðsluskyldu úr viðkomandi ábyrgðartryggingu.

Aðilar deildu um hvaða árslaun bæri að leggja til grundvallar við útreikning bóta fyrir varanlega örorku stefnanda af völdum umferðarslyss. Fallist var á varakröfu stefnanda.

Ákærði sektaður fyrir vanrækslu á skráningu á aksturstíma, en sýknaður af ákæru fyrir að aka vagnlest of þungri.

Ákærði dæmdur til greiðslu sektar fyrir að aka vagnlest of þungri.

Ákærða dæmd til greiðslu sektar fyrir að aka vagnlest of þungri.

Ákærði dæmdur til greiðslu sektar fyrir að aka vagnlest of þungri.