Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
3 dómar fundust
Lykilorð: Útfararkostnaður
Manndráp og líkamsmeiðing af gáleysi í tengslum við umferðarslys.
Í var dæmt til að greiða aðstandendum og dánarbúi A miskabætur og útfararkostnað vegna alvarlegra mistaka sem urðu við læknis- og sjúkrameðferð A og talin voru hafa átt þátt í dauða hans.
Einar Vignir Einarsson, Eymar Einarsson, Kristján Einarsson, Viggó Jón Einarsson, Eyleifur Hafsteinsson og Vátryggingafélag Íslands hf (
Jakob R. Möller hrl)
gegn
Vilborgu Hannesdóttur (
Gylfi Thorlacius hrl)
Eiginmaður V fórst í umferðarslysi. Ágreiningur reis um útreikning bóta fyrir missi framfæranda eftir 13. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, ákvörðun um útfararkostnað samkvæmt 1. mgr. 12. gr. sömu laga og framkvæmd bótauppgjörs. Fyrir lá að ekki var beitt aðferð skaðabótalaga í bótauppgjöri vátryggingafélagsins vegna missis framfæranda sem það bauð og nefndi lokauppgjör, auk þess sem engir fyrirvarar voru gerðir af hálfu þess. V hafði hins vegar gert fyrirvara um fjárhæð útfararkostnaðar og heimild félagsins til að draga frá bótagreiðslu makabætur frá Tryggingastofnun ríkisins og 40% af eingreiðsluverðmæti lífeyrissjóðsgreiðslna. Talið var að komist hefði á samningur milli aðilanna þess efnis að bætur teldust að fullu greiddar með þeim aðferðum sem viðhafðar voru að öðru leyti en því að V væri heimilt að láta á það reyna í dómsmáli, hvort umræddur frádráttur vátryggingafélagsins væri í samræmi við lög. Ekki var ágreiningur um að frádráttur við bótauppgjörið vegna makabóta frá tryggingastofnun hefði verið ofmetinn og bar því að standa V skil á þeirri fjárhæð. Þá var með vísan til þess að vátryggingafélagið var bundið við uppgjörsaðferð sína og þar sem hún átti ekki stoð í lögum fallist á kröfu V um greiðslu þeirrar fjárhæðar sem haldið var eftir vegna makalífeyris úr lífeyrissjóði. Með hliðsjón af öllum atvikum þóttu bætur vegna kostnaðar við útför eiginmanns V hæfilega metnar 500.000 krónur.