Dómstólaleit

Ágreiningur þessa máls varðaði verksamning vegna framkvæmda við vöruhúsa- og skrifstofubyggingu að Korngörðum 3 í Reykjavík. Óumdeilt var að verkið hefði tafist vegna seinkunar á afhendingu hönnunargagna en ágreiningur var um hvort hún skýrði þær tafir sem urðu á verkframkvæmdinni. Aðalstefnandi sem var einn af undirverktökum byggði á því að kostnaður hans hefði aukist verulega vegna stórfelldra vanefnda á afhendingu hönnunargagna, verkstaðar og af völdum annarra verktaka. Gagnstefnandi sem jafnframt var aðalverktaki fasteignarinnar, byggði á því að hann ætti rétt á afslætti og bótum vegna afnotamissis og galla á verkframkvæmdinni. Ágreiningurinn laut að mörgum verkþáttum, svo sem framleiðslu á stáli og uppsetningu stálvirkis í eigninni, samlokueiningum vegna utanhússklæðningar, samlokueiningum í frysti, samningi um viðbótarstál og samningi um afhendingu á trapízuplötum í skrifstofuhluta. Þá var deilt um hvort gallar hefðu verið á verkinu, svo sem málningu stálvirkis, herslumælingar, litamismun í klæðningu, leka, þykkt samlokueininga í frysti og frágangi. Ágreiningur var um fullnægjandi upplýsingagjöf, afhendingu vinnusvæðis, starfsmannafjölda, tafabætur, tapaðar leigutekjur, gengismun, afhendingu verkstaðar, verkábyrgð, sönnun, þ.m.t sönnunargildi matsgerða, verkstjórn, vaxtakröfu, gengismun, stöðuúttektir, skuldajöfnuð, dráttarvaxtakröfu og verðbætur. Niðurstaða dómsins var sú að gagnstefnandi bæri ábyrgð á þeim töfum sem urðu á reisningu stálvirksins, ekki aðeins vegna tafa á hönnunargögnum og afhendingu verksvæðis, heldur fyrst og fremst vegna tafa á vinnu uppsteypuverktaka sem gagnstefnandi bar ábyrgð á. Að mati dómsins var það forsenda þess að unnt færi að ljúka stálreisningunni að uppsteypu væri lokið. Að því er varðaði utanhússklæðningu á svokölluðum MW samlokueiningum var talið að sú staðreynd að verkið fluttist yfir á tímabil þar sem veðurfar var miklu óhagstæðara hefði aðalstefnandi átt rétt á framlengingu verktímans. Allt að einu var talið að aðalstefnandi yrði að bera ábyrgð á töfum vegna skorts á efni vegna skemmdra og gallaðra samlokueininga, sem mátti rekja til skemmda í flutningi, geymslu efnis og gallaðra pantana. Þá var jafnframt fallist á tafabætur vegna riftunar á samningi um skrifstofuhluta. Fallist var á að aðalstefnandi hefði upplýst gagnstefnda um tafir og jafnframt að hann ætti kröfu um viðbótarkostnað vegna seinkunar á afhendingu verkstaðarins, aukins kostnaðar við yfirstjórn, viðbótarkostnaðar við uppsetningu á stálvirkinu, en hafnað var greiðslu vegna viðbótarverka og stáli sem ekki nýttist. Þá var fallist á að gagnstefnandi hefði verið heimilt að ganga að verkábyrgð, auk þess sem ekki var talið að aðalstefnandi ætti rétt á vöxtum vegna uppgjörs reikninga, en fallist var á gengismun vegna fjögurra reikninga og fyrirframgreiðslu. Þá var jafnframt fallist á tafabætur ýmsar gallakröfur gagnstefnanda, en krafa um tapaðar leigutekjur var talinn tilhæfulaus enda tafabætur umsamdar. Var gagnstefnanda gert að greiða málskostnað vegna þessa þáttar málsins en að öðru leyti féll málskostnaður niður. Loks var hafnað kröfum um aukinn kostnað vegna eftirlits, viðbótarstáls, verðbóta, þykktar samlokueininga, og tafabóta sem gagnstefnandi greiddi til undirverktaka sem annaðist framleiðslu og uppsetningu á hillukerfi svo á gámaleigu vegna búnaðar þessa undirverktaka.

Ákærði sakfelldur fyrir fíkniefnalaga- og hegningarlagabrot, þ. á m. ítrekaðan þjófnað, og gert að sæta fangelsi í 12 mánuði. Gæsluvarðhald sem ákærði hafði sætt var látið dragast frá refsingunni. Þá voru gerð upptæk fíkniefni og munir.

Ákærði sakfelldur fyrir hegningarlaga-, fíkniefnalaga- og umferðarlagabrot og gert að sæta fangelsi í 60 daga, skilorðsbundið til tveggja ára. Svipting ökuréttar. Upptaka fíkniefna.

Ákærði sakfelldur fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot og gert að sæta fangelsi í 9 mánuði. Fíkniefni gerð upptæk og áréttuð ævilöng ökuréttarsvipting.

Ákærða sakfelld fyrir fíkniefna- og hegningarlagabrot en með brotunum rauf ákærða skilyrði reynslulausnar og var ákærðu gert að sæta fangelsi í 15 mánuði. Þá voru gerð upptæk fíkniefni og haldlagðir munir til ríkissjóðs.

Ákærði sakfelldur fyrir umferðarlaga, fíkniefnalaga- og hegningarlagabrot, þ. á m. ítrekaðan þjófnað, og gert að sæta fangelsi í 21 mánuði. Gæsluvarðhald sem ákærði hafði sætt var látið dragast frá refsingunni. Þá var ákærða gert að greiða aðra af þeim einkaréttarkröfum sem voru gerðar í málinu en hinni var vísað frá dómi. Þá voru gerð upptæk fíkniefni til ríkissjóðs. Áréttuð ævilöng ökuréttarsvipting ákærða.

Ákærði sakfelldur fyrir fíkniefna- og hegningarlagabrot, þ. á m. ítrekaðan þjófnað, og gert að sæta fangelsi í 6 mánuði. Gæsluvarðhald sem ákærði hafði sætt var látið dragast frá refsingunni. Þá var ákærða gert að greiða hluta af þeim einkaréttarkröfum sem voru gerðar í málinu og hluta af kröfunum var vísað frá dómi. Þá voru gerð upptæk fíkniefni til ríkissjóðs.

Ákærði sakfelldur fyrir hegningar- og sérrefsilagabrot. Gert að sæta fangelsi í fimm mánuði. Til frádráttar refsingunni kom gæsluvarðhaldsvist sem ákærði sætti vegna málsins. Þá var ákærða gert að greiða bótakröfur og munir gerðir upptækir.

Ákærði sakfelldur fyrir hegningar- og sérrefsilagabrot. Gert að sæta fangelsi í 90 daga. Til frádráttar refsingunni kom gæsluvarðhaldsvist sem ákærði sætti vegna málsins. Ákærði var sviptur ökurétti í 5 ár. Fíkniefni og vopn gerð upptæk.

Ákærði sakfelldur fyrir ítrekaðan akstur sviptur ökurétti og fyrir akstur undir áhrifum áfengis, ávana- og fíkniefna og slævandi lyfja. Var ákærða gert að sæta fangelsi í fimm mánuði og áréttuð ævilöng ökuréttarsvipting ákærða. Einkaréttarkröfu vísað frá dómi.

Sakfellt fyrir hættu- og vopnalagabrot, auk fíkniefnalagabrots o.fl.

Ákærði var dæmdur í 10 mánaða fangelsi fyrir hegningarlagabrot og umferðarlagabrot. Ávilöng svipting ökuréttar áréttuð.

Skuldabréfamál. Fallist var á að heimilt væri að reka málið sem skuldabréfamál fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur. Stefnandi hafði ekki samþykkt að frekari varnir kæmust að en heimilað er skv. 118. gr. laga nr. 91/1991. Þar sem stefndu lánaðist ekki að sanna með framlögðum skjölum þær málsástæður sem varnir þeirra byggðust á voru þær dæmdar til greiðslu umkrafinnar skuldar.

Sýknað var af kröfu stefnanda um ógildingu ákvörðunar sýslumanns um synjun rekstrarleyfis á grundvelli laga nr. 85/2007. Stefnandi hafði óskað leyfis til sölu gistingar í flokki II, gististaður án veitinga, í íbúð sinni í miðborg Reykjavíkur. Synjunin byggðist á því að lögbundinn umsagnaraðili, Reykjavíkurborg, hefði lagst gegn veitingu leyfisins af skipulagsástæðum. Stefnandi byggði einkum á því að ákvörðun sýslumanns væru haldin verulegum annmarka að efni til þar sem aðalskipulagsbreyting frá 2017, sem vísað var til í umsögn Reykjavíkurborgar, væri haldin ógildingarannmörkum. Lá fyrir að stefnandi hefði höfðað annað mál á hendur Reykjavíkurborg til ógildingar á aðalskipulagsbreytingunni, en því máli var enn ólokið. Stefnandi óskaði í stefnu eftir sameiningu málanna, en dómari hafnaði þeirri beiðni þar sem ekki voru talin uppfyllt skilyrði 30. gr. laga nr. 91/1991 til sameiningar málanna gegn mótmælum stefnda. Í dóminum var tekið fram að ekki yrði séð að sameining málanna hefði neinu breytt varðandi niðurstöðu um þá dómkröfu sem stefnandi hafði uppi í málinu. Ekki lægi annað fyrir en að málsmeðferð stefnda hefði samræmst lögum og vönduðum stjórnsýsluháttum. Stefndi hefði t.d. borið athugasemdir stefnanda undir umsagnaraðilann áður en umþrætt ákvörðun var tekin, en þær athugasemdir höfðu ekki leitt til þess að umsagnaraðilinn breytti umsögn sinni. Ekki yrði séð að áfátt væri þeirri ályktun stefnda að ekkert væri komið fram í málinu sem hróflaði við skyldubundnu mati hins lögbundna umsagnaraðila. Umsögnin hefði tekið mið af gildandi skipulagsákvæðum á þeim tíma er umsögnin var veitt. Dómurinn taldi því ósannað að ákvörðun stefnda væri haldin slíkum annmörkum að varðaði ógildi hennar. Nýrri málsástæðu stefnanda, sem fyrst kom fram við aðalmeðferð, um að umsögn Reykjavíkurborgar væri haldin ógildingarannmarka var hafnað sem of seint fram kominni, en jafnframt efnislega. Í samræmi við málsúrslit var stefnda dæmdur málskostnaður úr hendi stefnanda.

Ákærði var sakfelldur fyrir fíkniefnalagabrot, hylmingu og umferðarlagabrot, nánar tiltekið fyrir að hafa í samtals átta skipti ekið sviptur ökurétti, þar af í sex skipti einnig óhæfur til að stjórna bifreið örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna. Var hann dæmdur til að sæta fangelsi í 20 mánuði.

Ákærði var sakfelldur fyrir fíkniefnalagabrot, nánar tiltekið fyrir að hafa haft 50 kannabisplöntur í vörslum sínum í sölu- og dreifingarskyni, auk nokkurs magns af kannabislaufum. Var hann dæmdur til að sæta fangelsi í 6 mánuði, skilorðsbundið í tvö ár.

Ákærði var dæmdur í níu mánaða fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt, fyrir að aka bifreið í tvígang ölvaður og sviptur ökurétti.

Ákærða var dæmd í sex mánaða fangelsi fyrir að hafa í tvígang ekið bifreið svipt ökurétti, þar af í öðru tilvikinu einnig undir áhrifum áfengis og ávana- og fíkniefna, en með dómnum var henni gerður hegningarauki við eldri dóm.

Ákærði var sakfelldur fyrir þjófnaði og umferðarlagabrot samkvæmt tveimur ákærum. Þar af framdi hann sum þeirra brota fyrir uppsögu dóms sem hann hlaut 18. mars á þessu ári vegna þjófnaða og hylmingar og var að því leyti gerður hegningarauki, en með dómnum 18. mars síðastliðinn var hann dæmdur í nítíu daga fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Með öðrum þeim brotum sem hann var núna sakfelldur fyrir, rauf hann skilyrði fyrir frestun á fullnustu refsingar dómsins frá 18. mars síðastliðnum og var refsing í því máli því tekin upp og dæmd með þeirri refsingu sem ákærða var nú gerð. Ákærði var dæmdur til að sæta fangelsi í fjóra mánuði, skilorðsbundið til þriggja ára, greiða 450.000 króna sekt til ríkissjóðs og sæta sviptingu ökuréttar í þrjú ár frá birtingu dómsins að telja.

V var sakfelldur fyrir brot gegn umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Fangelsi í fjóra mánuði og ævilöng ökuréttarsvipting áréttuð

Ákærði sakfelldur fyrir umferðar- og hegningarlagabrot. Gert að sæta fangelsi í 13 mánuði. Áréttuð ævilöng svipting ökuréttar. Einkaréttarkröfu vísað í sérstakt einkamál.

Aðalsök var felld niður og var aðalstefnanda gert að greiða aðalstefndu málskostnað. Gagnsökinni vísað frá dómi.

Ákært fyrir þjófnað og hylmingu. Einn ákærða dæmdur í eins mánaðar fangelsi, skilorðsbundið. Hegningarauki. Tveimur ákærðu var ekki gerð sérstök refsing þar sem um hegningarauka var að ræða og ákvörðun refsingar einnar ákærðu var frestað skilorðsbundið í eitt ár. Tæp tvö ár voru liðin frá því brotin áttu sér stað og þar til ákæra var gefin út.

Aðilar gerðu með sér samning um birtingu auglýsinga stefnda í tímariti sem stefnandi gefur út. Deildu aðilar um hvort samið hafi verið um birtingu einnar auglýsingar eða fimm. Voru dómkröfur stefnanda teknar til greina.