Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jakob Steinn Stefánsson saksóknarfulltrúi)
gegn
X (
Leó Daðason lögmaður)
L kærði úrskurð héraðsdóms þar sem felld var úr gildi ákvörðun hans um að X bæri að halda sig innan marka höfuðborgarsvæðisins og sæta tilkynningarskyldu með nánar tilgreindum hætti. Þar sem ákvörðunin var samkvæmt efni sínu fallin úr gildi áður en L kærði úrskurð héraðsdóms taldi Landsréttur hann ekki hafa lögvarða hagsmuni af því að leyst yrði úr kæru hans. Var málinu því vísað frá Landsrétti.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jakob Steinn Stefánsson saksóknarfulltrúi)
gegn
X (
Gunnar Gíslason lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu X um að felld yrði úr gildi ákvörðun L um að X yrði gert skylt að halda sig innan höfuðborgarsvæðisins og sinna reglulegri tilkynningarskyldu.
Deilt var um gildi tveggja nánar tilgreindra úrskurða kærunefndar útlendingamála. Með þeim fyrri synjaði Útlendingastofnun A, B, C og D meðal annars um alþjóðlega vernd en í þeim síðari var kröfu um endurupptöku málsins hafnað. Í dómi héraðsdóms sem staðfestur var með vísan til forsendna í Landsrétti var ekki fallist á að fyrri úrskurðinn væri haldinn neinum slíkum annmörkum að efni til eða formi að ógildingu hans varðaði. Þá var ekki fallist á að síðari úrskurðurinn hefði verið haldinn annmarka. Var Í því sýkn af öllum kröfum A, B, C og D.
Stefndi, íslenska ríkið, er sýknaður af dómkröfum stefnanda, A.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Kristín Einarsdóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Þórður Már Jónsson lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 3. mgr. 19. gr. laga nr. 13/1984 um framsal sakamanna og aðra aðstoð í sakamálum.
Hafnað var kröfu stefnanda, sem er EES-borgari, um ógildingu á úrskurði kærunefndar útlendingamála sem staðfesti ákvörðun Útlendingastofnunar þess efnis að honum væri vísað úr landi og skyldi sæta endurkomubanni í tíu ár. Meðferð málsins hjá stjórnvöldum var í samræmi við ákvæði útlendingalaga og stjórnsýslulaga og braut ákvörðunin ekki í bága við mannréttindi stefnanda.
X var ákærður fyrir brot gegn f-lið 2. mgr. 116. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga með því að hafa skipulagt, flutt og aðstoðað ólögráða frænda sinn, A, ríkisborgara Palestínu, við að koma ólöglega til Íslands með nánar tilgreindum hætti. Í ákæru var því lýst að eini tilgangur X með ferðinni hafi verið að sækja um alþjóðlega vernd fyrir sig og A. Með vísan til framburðar ákærða sjálfs taldi Landsréttur sannað að X hefði aðstoðað A, sem þá var á sjöunda aldursári, við komuna til landsins. Einnig var talið sannað að um ólöglega komu í skilningi f-liðar 1. mgr. 116. gr. laganna hefði verið að ræða en ákærði hefði blekkt lögregluyfirvöld við komu til landsins. Að teknu tilliti til þess að dráttur hafði orðið á meðferð málsins, sem ekki væri umfangsmikið, var refsing X ákveðin þriggja mánaða skilorðsbundið fangelsi.
Mál þetta snerist um þær dómkröfur stefnanda að felldar yrðu úr gildi tvær ákvarðanir kærunefndar útlendingamála samkvæmt úrskurði frá 20. nóvember 2024 þar sem stefnanda sem er sænskur ríkisborari var vísað brott frá Íslandi og gert að sæta endurkomubanni í 10 ár. Ekki var fallist á að með ákvörðun um brottvísunina hefði verið brotið gegn ákvæðum stjórnsýslulaga, hvorki að því er varðar form- né efnisreglur. Jafnframt var vísað til þess að ákvæði um brottvísun EES- eða EFTA-borgara væri heimil samkvæmt lögum um útlendinga nr. 80/2016 og byggði á málefnalegum sjónarmiðum sem stjórnvöldum væri falið að meta út frá allsherjarreglu og almannaöryggi. Slíkt fyrirkomulag væri hvorki brot á 1. mgr. 69. gr. stjórnarskrár né 7. gr. mannréttindasáttmála Evrópu. Varakröfu stefnanda um að endurkomubanni yrði markaður skemmri tími var vísað frá dómi án kröfu.
A og dóttir hennar, B, höfðuðu mál gegn Í til ógildingar á úrskurði kærunefndar útlendingamála þar sem staðfestar voru ákvarðanir Útlendingastofnunar þess efnis að taka ekki til efnismeðferðar umsóknir A og B um alþjóðlega vernd hér á landi og vísa þeim á brott frá landinu með endurkomubanni. Með hinum áfrýjaða dómi voru kröfur A og B teknar til greina. Í dómi Landsréttar kom meðal annars fram að samkvæmt þágildandi 2. mgr. 36. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga hafi verið skylt að taka umsókn um alþjóðlega vernd hér á landi til efnismeðferðar við þær aðstæður sem ákvæðið lýsti þótt umsækjandi nyti alþjóðlegrar verndar annars staðar. Þá hafi ákvæðið lagt þá skyldu á kærunefnd útlendingamála og Útlendingastofnun að leggja mat á aðstæður hvers umsækjanda með tilliti til þess hvort þær væru sérstakar og hvort ástæða væri til að ætla að aðbúnaður í því ríki, þar sem honum hafi verið veitt alþjóðleg vernd, teldist fullnægjandi til að mæta sérstökum þörfum hans að því leyti. Af úrskurði kærunefndar útlendingamála yrði helst ráðið að litið hafi verið svo á að tilgreind lýsing A á aðstæðum hennar hefði í raun ekki haft þýðingu í ljósi þess að hún gæti reitt sig á þá vernd sem hún hefði aðgang að í því ríki þar sem henni hafði verið veitt alþjóðleg vernd. Það fengi enn fremur stoð í því sem fram hefði komið af hálfu Í fyrir Landsrétti að ekki hefði verið lagt mat á trúverðugleika frásagnar A. Taldi rétturinn að framangreind forsenda í úrskurði kærunefndarinnar væri ótæk. Samkvæmt 10. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 hafi Útlendingastofnun og kærunefnd útlendingamála borið að sjá til þess að málið væri nægilega upplýst áður en ákvörðun var tekin. Í því hafi meðal annars falist skylda til að afla og kynna sér gögn sem gætu haft þýðingu við mat á trúðverðugleika frásagnar A af aðstæðum hennar. Í því sambandi hafi almennar upplýsingar getað skipt máli. Þá hafi legið fyrir kærunefnd gögn á erlendri tungu sem lögð hafi verið fram af hálfu A en liggi ekki fyrir dómstólum í íslenskri þýðingu. Væri því óljóst hvort stjórnvöld hefðu kynnt sér efni þessara gagna til að geta metið að hvaða leyti þau gætu stutt málatilbúnað A. Vegna framangreindra annmarka á rannsókn málsins var hinn áfrýjaði dómur staðfestur.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Kristín Einarsdóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Gunnar Gíslason lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að varnaraðili skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli g-liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Árni Bergur Sigurðsson aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Gunnar Gíslason lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Því var hafnað að annmarkar hefðu verið á úrskurði kærunefndar útlendingamála.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Lína Ágústsdóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Erlendur Þór Gunnarsson lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli g-liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016.
E var sakfelldur fyrir skjalafals með því að hafa í Flugstöð Leifs Eiríkssonar framvísað í blekkingarskyni við lögreglu breytifölsuðu vegabréfi frá Ghana. Við ákvörðun refsingar ákærða var litið til þess að ekki lægi fyrir að E hefði áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Að því gættu og með vísan til 5. töluliðar 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og fastmótaðrar dómvenju var refsing E ákveðin fangelsi í 30 daga.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Lína Ágústsdóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
Kristjan Spahiu (
Sigurður Freyr Sigurðsson lögmaður)
Ákærði var sakfelldur fyrir fíkniefna-, lögreglu- og útlendingalagabrot. Var honum gert að sæta fangelsi í 70 daga skilorðsbundið til þriggja ára.
Stefnendur kröfðust þess að ógiltur yrði með dómi úrskurður kærunefndar útlendingamála um að vísa frá umsóknum vegna fjölskyldusameiningar. Jafnframt var þess krafist að sá hluti ákvörðunar Útlendingastofnunar sem laut að því að brottvísa stefnendum frá Íslandi og ákveða þeim endurkomubann í tvö ár yrði ógiltur. Ekki þótti ástæða til þess að vísa málinu frá þótt kröfum í málinu hefði ekki jafnframt verið bein að Útlendingastofnun. Þá var fallist á að maki eins þeirra sem ákvörðunin beindist að gæti ekki talist aðili að málinu og var stefndi sýknaður af kröfum hans á grundvelli aðildarskorts. Stefndi var sýknaður með vísan til þess að kærunefnd hefði byggt niðurstöðu sína á lögum sem voru sett með stjórnskipulega réttum hætti og brutu ekki í bága við stjórnarskrá. Þá var ekki litið svo á að umræddar ákvarðanir hefðu verið haldnar slíkum annmörkum að efni eða formi að leiða ætti til ógildingar.
Ákæruvaldið (Eyþór Þorbergsson aðstoðarsaksóknari) gegn
X (enginn)
Í hinum kærða dómi var tilteknum ákærulið, þar sem X var gefið að sök peningaþvætti, vísað frá dómi þar sem að áliti dómsins hafi skort á að lýst væri nægilega verknaðarþáttum peningaþvættisbrots. Í úrskurði Landsréttur kom fram að ekki yrði talið að þeir ágallar hafi verið á umræddum hluta ákærunnar að X gæti ekki af henni ráðið hvaða refsiverðu háttsemi hann væri sakaður um. X hafi því verið fært að taka afstöðu til sakargifta og halda uppi vörnum gegn þeim. Þá hafi aðstoðarmanni dómara, sem kvað upp dóminn, verið af ákærunni einni fært að gera sér grein fyrir hvað X var sakaður um og hvernig telja mætti þá háttsemi refsiverða. Væri með ákærunni lagður fullnægjandi grundvöllur að þessum hluta málsins þannig að taka mætti hann til efnislegrar meðferðar. Felldi Landsréttur því úr gildi þann hluta hins kærða dóms að vísa lið II í ákæru frá dómi og lagði fyrir héraðsdóm að taka þann ákærulið til efnismeðferðar.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (enginn) gegn
X (
Gunnar Gíslason lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að felld yrði úr gildi ákvörðun sóknaraðila um að varnaraðili skyldi halda sig innan marka höfuðborgarsvæðisins og sinna nánar tilgreindri tilkynningarskyldu.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (enginn) gegn
X (
Gunnar Gíslason lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu X um að felld yrði úr gildi ákvörðun sóknaraðila um að X yrði gert skylt að halda sig innan marka höfuðborgarsvæðisins í fjórar vikur og sinna daglegri tilkynningarskyldu.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (enginn) gegn
X (
Gunnar Gíslason lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c-, d- og g-liða 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli g-liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli g-liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi með vísan til g-liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Lögreglustjórinn á Suðurnesjum (
Alda Hrönn Jóhannsdóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Kristín Eva Geirsdóttir lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að varnaraðili skyldi gæsluvarðhaldi á grundvelli g-liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a- og g-liða 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Lögreglustjórinn á Suðurnesjum (
Kristín Una Pétursdóttir saksóknarfulltrúi)
gegn
X (
Kristín Eva Geirsdóttir lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli e- og g-liða 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Einar Laxness aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Leó Daðason lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms og X gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli g-liðar 1. mgr. 115. gr., sbr. 4. mgr. 105. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra (
Halldór Tumi Ólason saksóknarfulltrúi)
gegn
X (
Jóhannes Már Sigurðarson lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli g-liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Lögreglustjórinn á Suðurnesjum (
Daníel Reynisson aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Jón Sigurðsson lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli e- og g-liða 1. mgr. 115. gr., sbr. 4. mgr. 105. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Lögreglustjórinn á Suðurnesjum (
Kristín Una Pétursdóttir saksóknarfulltrúi)
gegn
X (
Jón Sigurðsson lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli e- og g-liða 1. mgr. 115. gr., sbr. 4. mgr. 105. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli g-liðar 1. mgr. 115. gr., sbr. 4. mgr. 105. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Stefnendur kröfðust þess að felld yrði úr gildi ákvörðun Útlendingastofnunar um synjun annars stefnandans um dvalaraleyfi og jafnframt að felldur yrði úr gildi úrskurður kærunefndar útlendingamála um brottvísun og endurkomubann hennar. Stefndu íslenska ríkið og Útlendingastofnun voru sýknaðir af öllum kröfum annars stefnandans vegna aðildarskorts hans að málinu og ekki var fallist á kröfur um ógildingu umræddra stjórnvaldsákvarðana í málum hins stefnandans. Til grundvallar sönnun um umdeild atvik var meðal annars lagður dómur í sakamáli þar sem stefnendur voru bæði fundin sek og dæmd til refsingar fyrir misnotkun skjals og fyrir brot gegn lögum um útlendinga.
Hafnað var kröfu stefnanda um að ógiltur yrði með dómi úrskurður Kærunefndar útlendingamála þar sem synjað var umsókn stefnanda um alþjóðlega vernd á Íslandi, ásamt því að honum var þá einnig synjað um dvalarleyfi á grunni 74. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga og vísað frá landinu.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli e- og g-liða 1. mgr. 115. gr., sbr. 4. mgr. 105. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 4. mgr. 105. gr., sbr. e- og g-liði 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Málið var höfðað á árinu 2022 og krafist ógildingar á fjórum úrskurðum kærunefndar útlendingamála sem gengið höfðu á árunum 2021 og 2022. Fallist var á ógildingu eins þeirra með dómi héraðsdóms í desember 2022 en þann dóm ómerkti Landsréttur með úrskurði 8. mars 2024 og vísaði málinu heim til nýrrar meðferðar. Við meðferð málsins eftir endurupptöku þess í héraði var upplýst að á árinu 2023 höfðu gengið nýir úrskurðir kærunefndar útlendingamála um sambærilegar kröfur stefnanda og leyst var úr í þeim úrskurðum sem krafist er ógildingar á í þessu máli. Talið var að stefnandi hefði ekki lengur lögvarða hagsmuni af dómi um gildi þeirra eldri úrskurða sem dómkröfur málsins snúast um og var málinu því vísað frá dómi án kröfu.
Málið var höfðað á árinu 2022 og krafist ógildingar á þremur úrskurðum kærunefndar útlendingamála sem gengið höfðu á árunum 2021 og 2022. Fallist var á ógildingu eins þeirra með dómi héraðsdóms í desember 2022 en þann dóm ómerkti Landsréttur með úrskurði 8. mars 2024 og vísaði málinu heim til nýrrar meðferðar. Við meðferð málsins eftir endurupptöku þess í héraði var upplýst að á árinu 2023 höfðu gengið nýir úrskurðir kærunefndar útlendingamála um sambærilegar kröfur stefnenda og leyst var úr í þeim úrskurðum sem krafist er ógildingar á í þessu máli. Talið var að stefnendur hefðu ekki lengur lögvarða hagsmuni af dómi um gildi þeirra eldri úrskurða sem dómkröfur málsins snúast um og var málinu því vísað frá dómi án kröfu.
Felldur var úr gildi úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli b-liðar 1. mgr. 115. gr., sbr. 4. mgr. 105. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Pétur Fannar Gíslason aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Helgi Þorsteinsson Silva lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms og X gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c- og g-liðar 1. mgr. 115. gr., sbr. 4. mgr. 105. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Pétur Fannar Gíslason aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Áslaug Lára Lárusdóttir lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms og X gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi á grunvelli c- og g-liðar 1. mgr. 115. gr., sbr. 4. mgr. 105. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Haukur Gunnarsson aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Birkir Már Árnason lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms og X gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli c-og g-liðar 1. mgr. 115. gr., sbr. 4. mgr. 105. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Dómkröfum stefnenda um að felldir yrðu úr gildi úrskurðir kærunefndar útlendingamála vegna umsókna þeirra um alþjóðlega vernd hér á landi var hafnað. Vísað var frá dómi kröfum þeirra um að ákvarðanir Útlendingastofnunar sama efnis yrðu felldar úr gildi.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli b-liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Íslenska ríkið var sýknað af kröfum stefnenda um að felldur yrði úr gildi úrskurður kærunefndar útlendingamála. Í málinu reyndi m.a. á málsástæður um réttmætar væntingar og breytta stjórnsýsluframkvæmd.
Íslenska ríkið var sýknað af kröfum stefnenda um að felldur yrði úr gildi úrskurður kærunefndar útlendingamála, sem og úrskurður nefndarinnar um synjun endurtekinnar umsóknar þeirra um alþjóðlega vernd. Í málinu reyndi m.a. á málsástæður um réttmætar væntingar og breytta stjórnsýsluframkvæmd.
Íslenska ríkið var sýknað af kröfu stefnenda um að felldur yrði úr gildi úrskurður kærunefndar útlendingamála. Í málinu reyndi m.a. á málsástæður um réttmætar væntingar og breytta stjórnsýsluframkvæmd.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli g- og h-liða 1. mgr. 115. gr., sbr. 4. mgr. 105. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Íslenska ríkið sýknað af þeirri kröfu að fella skyldi úr gildi úrskurð kærunefndar útlendingamála
Lögreglustjórinn á Suðurlandi (
Ólafur Hallgrímsson aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Sigurður Sigurjónsson lögmaður)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms og X gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli g-liðar 1. mgr. 115. gr., sbr. 4. mgr. 105. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.
Deilt var um gildi nánar tilgreinds úrskurðar kærunefndar útlendingamála þar sem kröfu A um að endurupptaka mál hans var hafnað. Í dómi Landsréttar var fallist á með Í að A bæri sjálfur ábyrgð á þeim töfum sem orðið hefðu á fullnustu þeirrar skyldu hans að yfirgefa landið. A hefði engin haldbær rök fært fram fyrir því að brotið hefði verið gegn málsmeðferðarreglum laga nr. 80/2016 um útlendinga, rannsóknarreglu, andmælarétti eða öðrum reglum stjórnsýsluréttar. Þá hefði hann ekki fært fram haldbær rök fyrir því að ákvörðun Útlendingastofnunar sem staðfest hefði verið með úrskurði kærunefndar útlendingamála hefði byggst á ófullnægjandi eða röngum upplýsingum um málsatvik eða að atvik hefðu breyst svo verulega að skilyrði hefði staðið til þess að endurupptaka mál hans á grundvelli 24. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993. Var því lagt til grundvallar að síðara skilyrði 2. málsliðar 2. mgr. 36. gr. laga nr. 80/2016 væri ekki uppfyllt þannig að skylt hefði verið að taka umsókn A um alþjóðlega vernd til efnismeðferðar. Var Í því sýknað af kröfu A.