Dómstólaleit

Sakfellt fyrir umboðssvik en sýknað af ákæru varðandi meintan fjárdrátt/umboðssvik, misneytingu og gripdeild. Sakartæming gagnvart peningaþvætti. Skilorðsbundin refsing, fjármunir gerðir upptækir og fallist á skaðabótakröfur. Sakarkostnaður að hluta felldur á ríkissjóð.

Stefndu sýknaðir af skaðabótakröfu stefnanda vegna heilsutjóns af völdum myglu í starfsstöð.

Stefnda talið hafa brotið gegn lögum um opinber innkaup við útboð á sorphirðu í sveitarfélaginu síðari hluta ársins 2011. Var krafa stefnanda talin fyrnd. Auk þess var stefnandi ekki talinn hafa fært sönnur fyrir ætluðu tjóni sínu og var stefnda sýknað af af skaðabótakröfu stefnanda.

Málið laut að endurkröfu vátryggingarbóta sem stefnandi hafði greitt í tilefni af tjóni sem hlaust af því að skip sökk þegar það var sjósett við slippinn í Reykjavíkurhöfn. Starfsmenn stefnda voru taldir hafa sýnt af sér sök við undirbúning og framkvæmd sjósetningarinnar. Vegna meðábyrgðar tjónþola var sök skipt þannig að stefndi var látinn bera helming tjónsins.

Viðurkennd skaðabótaskylda stefnda.

Stefndi dæmdur til að greiða reikning fyrir kranavinnu.

Gallamál.

Stefndi, íslenska ríkið, sýknað af kröfum stefnanda um viðurkenningu á skaðabótaskyldu vegna ætlaðra mistaka við læknisaðgerðir á Sjúkrahúsi Reykjavíkur.

Fallist var á kröfu stefnanda um bætur úr sjúkdómatryggingu.

Ákærði dæmdur í átta ára fangelsi fyrir nauðgun, nokkrar líkamsárásir og fleiri brot. Þá var ákærði dæmdur til að greiða brotaþolum miskabætur.

Fallist var á kröfu þrotabús um að rifta bæri tilteknum greiðslum til fyrrum eigenda félagsins á grundvelli 2. mgr. 131. gr. laga nr. 21/1991 og að þeim bæri að greiða þrotabúinu tjónsbætur á grundvelli 1. mgr. 142. gr. sömu laga. Ekki þótti sýnt fram á að skilyrðum 146. gr. laganna væri fullnægt til að krefja mætti banka, sem hafði á sama tíma fengið greidda kröfu sína á hendur einum eigendanna, um greiðslu fjárins. Bankinn var því sýknaður.

Fallist var á að fasteign stefnenda væri haldin göllum sem stefndu bæru ábyrgð á.

Forsjármál

Stefnandi krafði stefndu um eftirstöðvar kaupverðs á sumarbústað. Stefndu greiddu upp áhvílandi lán og skuldajöfnuðu á móti greiðslunni. Var sá réttur stefndu staðfestur. Gagnstefnt var í málinu og krafist skaðabóta vegna myglusvepps sem var í byggingarefni hússins. Var talið sannað að myglusveppurinn hafi verið í byggingarefni hússins við afhendingu þess, þrátt fyrir að hann hafi ekki uppgötvast fyrr en níu mánuðum síðar. Var gagnstefndi dæmdur til að greiða kostnað við að útrýma myglusveppinum og skaðabætur að álitum fyrir afnotamissi hússins. Var þeirri kröfu gagnstefnenda skuldajafnað á móti eftirstöðvum er þau áttu eftir ógreitt til aðalstefnanda.

Stefndi dæmdur til að greiða stefnanda björgunarlaun.

Stefnandi krafði stefndu um viðbótarbætur vegna líkamstjóns og byggði á því að heilsu hans hefði hrakað frá því að bótauppgjör fór fram og um væri að ræða ófyrirsjáanlegar breytingar á heilsu hans. Stefndu voru sýknuð af þessari kröfu stefnanda.

Forsjármál. Föður dæmd forsjá 6 ára stúlku, auk þess sem kveðið var á um umgengni og meðlagsgreiðslur.

Stefndu gert að greiða stefnanda bætur vegna varanlegrar örorku og var yfirmatsgerðin lögð til grundvallar að kröfu stefnanda.

Stefnandi hafði gert verktakasamning við stefndu sem verkkaupa. Krafði hann stefndu um bætur vegna viðbótarkostnaðar sem hann hefði haft vegna þess að stefndu hefðu ekki staðið við samning aðila. Var viðurkennt að stefndu bæri að greiða stefnanda hluta krafnanna.

Í máli þessu krafði stefnandi stefndu um greiðslu eftirstöðva kaupverðs, en stefnda hafði haldið eftir greiðslu vegna meints afhendingardráttar og galla á hinu selda. Hafði stefnandi boðið ákveðinn afslátt sem stefnda sætti sig ekki við. Var niðurstaða málsins sú að um stefnda þótti eiga rétt á skaðabótum úr hendi stefnanda vegna afhendingardráttar og afslætti af kaupverði vegna galla og var sú fjárhæð hærri en stefnandi hafði viðurkennt. Var stefnukrafan lækkuð vegna þessa.

Í máli þessu krafði stefnandi seljanda fasteignar og byggingastjóra um skaðabætur og/eða afslátt vegna galla á fasteign á grundvelli matsgerðar. Var talið að fasteignin væri haldin göllum og viðurkennt að stefnandi ætti rétt á afslætti úr hendi seljanda og var matsgerðin að hluta lögð til grundvallar niðurstöðunni. Byggingastjórinn var sýknaður. Í málinu var einnig tekist á um það hvort nýjar málsástæður stefndu kæmust að og var niðurstaðan sú að þær væur of seint fram komnar.

Deilt um kostnað vegna byggingaframkvæmda að Lambafelli, Rangárþingi eystra. Kyrrsetningargerð staðfest.

Deilt um kostnað vegna byggingaframkvæmda að Lambafelli, Rangárþingi eystra.

Stefnendur fengu stefnda, Góðverk ehf., til að vinna að endurbótum á íbúðarhúsi sínu, svo og til nýbyggingar við það. Stefndi, Guðmundur Einarsson, var byggingastjóri verksins. Stefnendur tölu að gallar hafi verið á verkinu svo og að endurgjald fyrir það hafi verið of hátt. Stefndi, Góðverk ehf., var dæmt til endurgreiðslu hluta verkgjaldsins, svo og til að bæta galla er voru á verkinu. Byggingastjórinn var sýknaður.

Endurgjald fyrir verk var ákveðið á grundvelli matsgerðar, þar sem fallist var á að reikningur verktaka fyrir það væri of hár.

Stefndi neitaði að greiða stefnanda fyrir flísalögn einkum með þeim rökum að henni hefði verið svo áfátt að hún hefði verið með öllu ónothæf en stefndi hafði vísað stefnanda frá verkinu áður en því var lokið. Um það leyti sem stefnandi gaf út reikning fyrir þeim hluta verksins sem hann vann hafði stefndi látið leggja nýjar flísar yfir allan flötinn, einnig þann hluta sem stefnandi hafði þegar lagt. Talið að stefnda hefði ekki tekist sönnun þess að flísalögn stefnanda hefði verið svo áfátt að ekki hefði mátt bæta úr hefði stefnanda verið gefinn kostur á því. Stefndi dæmdur til að greiða stefnanda fyrir það verk sem hann hafði unnið áður en honum var vísað af verkinu.

Ekki fallist á kröfu M um að honum yrði til bráðabirgða falin forsjá sonar hans og K. Ekki talið sannað að sonur þeirra hefði orðið fyrir kynferðislegri áreitni af hálfu kærasta K.

Stefnandi krafðist viðurkenningar á bótaskyldu stefnda vegna óbætts tjóns sem stefnandi varð fyrir er fiskverkunarhús stefnanda brann að mestu leyti niður. Fallist var á að galli hefði verið í vél sem stefndi seldi stefnanda og að starfsmaður stefnda hefði sýnt af sér gáleysi sem leiddi til þess að skammhlaup fór af stað í vélinni. Talið var að ekki hefði kviknað í húsinu, þrátt fyrir skammhlaupið, ef rétt hefði verið gengið frá varnarbúnaði rafmagns sem tengt var inn á vélina. Þar sem stefndi var ekki talinn bera ábyrgð á því hvernig gengið hefði verið frá rafmagninu var hann sýknaður.

Eigandi flugvélar krafði leigutaka hennar um bætur vegna skemmda sem hann taldi hafa orðið á vélinni á leigutímanum. Frávísun að hluta en sýkna að öðru leyti.

Stefndu voru sýknaðir af skaðabótakröfu stefnda. Ekki var talið að veikindi stefnanda yrðu rakin til umferðaróhapps sem stefnandi varð fyrir.

Fallist á endurgreiðslukröfu ríkissjóðs á hendur stefnda að fjárhæð kr. 2.500.000,- vegna greiðslu til árásarþola á grundvelli l. nr. 69/1995, um greiðslu ríkissjóðs á bótum til þolenda afbrota.

Aðilar deildu um hvort fasteign væri haldin göllum og kröfðu stefnendur stefndu um greiðslu skaðabóta af þeim sökum. Var viðurkennt að stefnendur ættu rétt á skaðabótum sem þó var að mun lægri fjárhæð en viðurkennt var að stefnendur skulduðu stefndu þar sem þau höfðu haldið eftir greiðslum samkvæmt kaupsamningi. Var stefnda því sýknuð af kröfum stefnenda.

K og M deildu um forsjá 3 drengja. Niðurstaða dómsins að M færi með forsjá þeirra.