Deilt var um skyldu til greiðslu björgunarlauna skv. 168. gr. siglingalaga vegna atburðar er fiskibátur strandaði á skerjum í Tálknafirði. Bátur í útgerð stefnanda kom til aðstoðar, dró bátinn af skerjum og til hafnar. Var stefndi, eigandi bátsins sem bjargað var, dæmdur til greiðslu 1.500.000 króna í björgunarlaun og til greiðslu málskostnaðar, auk þess sem sjóveðréttur stefnanda í bátnum til tryggingar björgunarlauna var staðfestur.
Lögreglustjórinn í Vestmannaeyjum (
Grímur Hergeirsson lögreglustjóri)
gegn
Ívari Torfasyni (
Helgi Bragason lögmaður)
Ákærði var fundinn sekur um brot gegn lögum um áhafnir íslenskra farþega- og flutningaskipa, brot gegn siglingarlögum, brot gegn lögum um lögskráningu sjómanna sem og skjalabrot. Var honum gert að sæta fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið.
Sakfellt fyrir brot á siglingarlögum og lögum um lögskráningu sjómanna
Ákæruvaldið (
Kristín Una Pétursdóttir saksóknarfulltrúi)
gegn
Magnúsi Kristjáni Guðmundssyni (
Steinbergur Finnbogason lögmaður)
Sakfellt var fyrir brot gegn siglingalögum, lögreglulögum og lögum um Landhelgisgæslu Íslands, þrjú umferðarlagabrot og fíkniefnalagabrot. Refsing ákærða var ákveðin fangelsi í 45 daga en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Ákærði var sviptur ökurétti í sex ár og skipstjórnarréttindum í fjóra mánuði.
Málið laut að endurkröfu vátryggingarbóta sem stefnandi hafði greitt í tilefni af tjóni sem hlaust af því að skip sökk þegar það var sjósett við slippinn í Reykjavíkurhöfn. Starfsmenn stefnda voru taldir hafa sýnt af sér sök við undirbúning og framkvæmd sjósetningarinnar. Vegna meðábyrgðar tjónþola var sök skipt þannig að stefndi var látinn bera helming tjónsins.
Sakfellt fyrir brot gegn lögum um eftirlit með skipum, lögum um lögskráningu sjómanna, lögum um áhafnir íslenskra farþegaskipa og siglingalögum
Stefndi sýknaður af skaðabótakröfu vegna fyrningar.
Ákæruvaldið (Óli Ásgeir Hermannsson fulltrúi) gegn
Ingimar Sumarliðasyni
Skipstjóri dæmdur til að greiða sekt fyrir brot gegn siglingalögum o.fl.
Ákæruvaldið (
Halla Bergþóra Björnsdóttir sýslumaður)
gegn
Jóhanni Kiesel (
Jónas Þór Jónasson hrl)
Stýrimaður sakfelldur fyrir brot á siglingalögum og alþjóðasiglingareglum með því að hafa siglt of nærri dráttarbát með pramma í eftirdragi þannig að árekstur varð. Auk refsingar var stýrimaðurinn sviptur skipstjórnarréttindum í þrjá mánuði.
Hafnað var kröfu stefnanda um þóknun vegna tilboðsgerðar þar sem talið var að hann hefði ekki skilað gildu tilboði.
Ákæruvaldið (
Kristín Völundardóttir lögreglustjóri)
gegn
Z X, V og Æ (
Björn Jóhannesson hrl)
Fjórir piltar sakfelldir fyrir þjófnað. Þá var einn þeirra jafnframt sakfelldur fyrir brot á lögum um áhafnir íslenskra fiskiskipa, varðskipa, skemmtibáta og annarra skipa.
Ákæruvaldið (Ólafur Hallgrímsson fulltrúi) gegn
Jóhannesi Héðinssyni
Karlmaður sakfelldur og dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot á lögum um áhafnir íslenskra fiskiskipa, varðskipa, skemmtibáta og annarra skipa.
Ákæruvaldið (Ólafur Hallgrímsson fulltrúi) gegn
Óskari Herði Gíslasyni
Karlmaður dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot á lögum um áhafnir íslenskra fiskiskipa, varðskipa, skemmtibáta og annarra skipa.
Ákæruvaldið (
Ólafur Hallgrímsson fulltrúi)
gegn
Antoni Má Magnússyni (
Björn Jóhannesson hrl)
Karlmaður sakfelldur fyrir brot gegn siglingalögum og dæmdur til greiðslu sektar. Þá var hann jafnframt sviptur skipstjórnarréttindum í þrjá mánuði.
Ákæruvaldið (Ólafur Hallgrímsson fulltrúi) gegn
Alberti Þ. Jónssyni
Ákærði dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot gegn lögum um áhafnir íslenskra fiskiskipa, varðskipa, skemmtibáta og annarra skipa.
Ákærða ekki gerð sérstök refsing í þessu máli.
Ákæruvaldið (Ólafur Hallgrímsson fulltrúi) gegn
Guðgeiri Braga Ingimarssyni
Karlmaður dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot gegn siglingalögum.
K fór í bátsferð á vegum T niður Skaftá 1. ágúst 2001 ásamt vinnufélögum sínum á Hótel Kirkjubæjarklaustri. Var siglt niður svokallað efra svæði í Skaftá en sú leið er mun erfiðari yfirferðar en neðra svæðið. Lagt var af stað á þremur gúmmíbátum og var K í fremsta bátnum. Tveimur fyrstu bátunum hvolfdi og allir sem í þeim voru féllu útbyrðis, þar á meðal K. K komst að sjálfsdáðum upp úr ánni en varð fyrir meiðslum. Í dómi Hæstaréttar var fallist á að sjónarmið um áhættutöku ylli því að K gæti ekki krafið T um bætur fyrir tjón sitt að því gefnu að T hefði staðið forsvaranlega að undirbúningi og framkvæmd ferðarinnar. Var talið sannað að K hefði, auk sérstaks björgunar- og hlífðarfatnaðar fengið nokkrar leiðbeiningar frá vönum leiðsögumönnum um hvernig hann skyldi bera sig að í ferðinni. Var T því sýknað af kröfu K um skaðabætur.
Ósannað að X hafi brotið gegn 1. mgr. 85. gr. sjómannalaga og 1. mgr. 238. gr. siglingalaga með því að sofna við stjórn skips, með þeim afleiðingum að það strandaði, en síðar kom í ljós að ákærði var haldinn dúraveiki og dáslekju.