Dómstólaleit

Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda um að felldir yrðu úr gildi úrskurðir yfirskattanefndar og skattrannsóknarstjóra um að útgefnir sölureikningar á hendur stefnanda sem um var deilt í málinu uppfylltu ekki skilyrði frádráttar rekstrargjalda samkvæmt 31. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt og væru ekki tækir sem grundvöllur innskattsfrádráttar samkvæmt 3. mgr. 15. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt.

Ágreiningur þessa máls laut að því hvort stefndi hefði vanefnt samningsskyldur sínar gagnvart stefnanda þegar hann tók ákvörðun um að greiða út bankaábyrgð til verkkaupa. Ágreiningurinn varðaði hvort skilyrði hefðu verið fyrir útgreiðslu bankaábyrgðarinnar. Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda þar sem talið var að verkkaupi hefði leitt líkum að því gagnvart stefnda að stefnandi hefði vanefnt skyldur sínar samkvæmt verksamningnum á því tímamarki sem krafa um útborgunina kom fram og með því uppfyllt skilyrði ábyrgðarinnar.

Ágreiningur þessa máls varðaði verksamning vegna framkvæmda við vöruhúsa- og skrifstofubyggingu að Korngörðum 3 í Reykjavík. Óumdeilt var að verkið hefði tafist vegna seinkunar á afhendingu hönnunargagna en ágreiningur var um hvort hún skýrði þær tafir sem urðu á verkframkvæmdinni. Aðalstefnandi sem var einn af undirverktökum byggði á því að kostnaður hans hefði aukist verulega vegna stórfelldra vanefnda á afhendingu hönnunargagna, verkstaðar og af völdum annarra verktaka. Gagnstefnandi sem jafnframt var aðalverktaki fasteignarinnar, byggði á því að hann ætti rétt á afslætti og bótum vegna afnotamissis og galla á verkframkvæmdinni. Ágreiningurinn laut að mörgum verkþáttum, svo sem framleiðslu á stáli og uppsetningu stálvirkis í eigninni, samlokueiningum vegna utanhússklæðningar, samlokueiningum í frysti, samningi um viðbótarstál og samningi um afhendingu á trapízuplötum í skrifstofuhluta. Þá var deilt um hvort gallar hefðu verið á verkinu, svo sem málningu stálvirkis, herslumælingar, litamismun í klæðningu, leka, þykkt samlokueininga í frysti og frágangi. Ágreiningur var um fullnægjandi upplýsingagjöf, afhendingu vinnusvæðis, starfsmannafjölda, tafabætur, tapaðar leigutekjur, gengismun, afhendingu verkstaðar, verkábyrgð, sönnun, þ.m.t sönnunargildi matsgerða, verkstjórn, vaxtakröfu, gengismun, stöðuúttektir, skuldajöfnuð, dráttarvaxtakröfu og verðbætur. Niðurstaða dómsins var sú að gagnstefnandi bæri ábyrgð á þeim töfum sem urðu á reisningu stálvirksins, ekki aðeins vegna tafa á hönnunargögnum og afhendingu verksvæðis, heldur fyrst og fremst vegna tafa á vinnu uppsteypuverktaka sem gagnstefnandi bar ábyrgð á. Að mati dómsins var það forsenda þess að unnt færi að ljúka stálreisningunni að uppsteypu væri lokið. Að því er varðaði utanhússklæðningu á svokölluðum MW samlokueiningum var talið að sú staðreynd að verkið fluttist yfir á tímabil þar sem veðurfar var miklu óhagstæðara hefði aðalstefnandi átt rétt á framlengingu verktímans. Allt að einu var talið að aðalstefnandi yrði að bera ábyrgð á töfum vegna skorts á efni vegna skemmdra og gallaðra samlokueininga, sem mátti rekja til skemmda í flutningi, geymslu efnis og gallaðra pantana. Þá var jafnframt fallist á tafabætur vegna riftunar á samningi um skrifstofuhluta. Fallist var á að aðalstefnandi hefði upplýst gagnstefnda um tafir og jafnframt að hann ætti kröfu um viðbótarkostnað vegna seinkunar á afhendingu verkstaðarins, aukins kostnaðar við yfirstjórn, viðbótarkostnaðar við uppsetningu á stálvirkinu, en hafnað var greiðslu vegna viðbótarverka og stáli sem ekki nýttist. Þá var fallist á að gagnstefnandi hefði verið heimilt að ganga að verkábyrgð, auk þess sem ekki var talið að aðalstefnandi ætti rétt á vöxtum vegna uppgjörs reikninga, en fallist var á gengismun vegna fjögurra reikninga og fyrirframgreiðslu. Þá var jafnframt fallist á tafabætur ýmsar gallakröfur gagnstefnanda, en krafa um tapaðar leigutekjur var talinn tilhæfulaus enda tafabætur umsamdar. Var gagnstefnanda gert að greiða málskostnað vegna þessa þáttar málsins en að öðru leyti féll málskostnaður niður. Loks var hafnað kröfum um aukinn kostnað vegna eftirlits, viðbótarstáls, verðbóta, þykktar samlokueininga, og tafabóta sem gagnstefnandi greiddi til undirverktaka sem annaðist framleiðslu og uppsetningu á hillukerfi svo á gámaleigu vegna búnaðar þessa undirverktaka.

Aðilar deildu um fjárhæð bóta sem verkkaupa bar að greiða verktaka vegna dráttar sem varð á afléttingu verktryggingar sem hann hafði sett. Áður hafði gengið dómur í Landsrétti um skyldu stefndu til að greiða stefnanda bætur fyrir fyrra tímabil á grundvelli sama verksamnings og var í þessu máli tekið mið af forsendum þess dóms.

Stefndi dæmdur til að greiða kaupverð hlutafjár ásamt fylgifé samkvæmt kaupsamningi.

Fallist var á kröfur stefnenda um viðurkenningu á skaðabótaábyrgð allra stefndu vegna tjóns stefnenda af vanefndum seljanda fasteignar og vanheimildar hans til að ráðstafa eigninni, sem stefnendum var ókunnugt um.

Stefnandi krafði stefnda um greiðslu höfuðstóls samkvæmt lánssamningi milli aðila auk áfallandi ársvaxta. Niðurstaða dómsins var að skilyrði vanefnda voru ekki komin fram við höfðun málsins og var stefndi sýknaður af kröfum stefnanda.

Stefnandi var ekki talinn hafa sýnt fram á vanefndir af hálfu stefnda á samningum um styrki og var stefndi því sýknaður af endurgreiðslukröfum stefnanda. Í gagnsök var að mestu fallist á kröfu stefnda um greiðslu eftirstöðva styrksins.

Stefndi sýknaður af kröfu stefnanda um bætur vegna vanefnda og mistaka starfsmanna stefnda í tengslum við úthlutun lóða.

Stefndu tóku að sér hönnun fasteignar með samningi 13. apríl 2007. Stefnandi krafði stefndu um bætur vegna tjóns sem hann taldi sig, fyrrum eiganda fasteignar og fleiri aðila hafa orðið fyrir vegna vanefnda stefndu á samningi um hönnun eignarinnar. Byggði stefnandi á því að rekja mætti galla í loftræsi- og hitakerfi hússins auk sprungumyndunar í steyptu gólfi eignarinnar til ófullnægjandi hönnunar. Í niðurstöðu dómsins er hafnað málsástæðum stefndu sem lutu að aðildarskorti en fallist á að krafa stefnanda væri fyrnd með vísan til reglna um fyrningu krafna á grundvelli vanefnda samnings.

Ekki var fallist á vanefndakröfu stefnanda vegna umsýsluviðskipta þar sem stefndi var milligönguaðili og hafði veitt afslætti þar sem talið var að stefnandi hafi verið nægilega upplýstur um stöðu viðskiptanna. En auk þess þótti ekki sýnt fram á skilyrði til þess að verða við skaðabótakröfu stefnanda vegna sömu atvika.

Fallist var á fjárkröfu stefnanda sem byggðist á kaupsamningi aðila. Aðila greindi á um hvort stefndu væri heimilt að rifta samningnum vegna vanefnda stefnanda, en ekki var talið sýnt fram á að stefnandi hefði vanefnt samninginn með þeim hætti.

Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda ógreidda reikninga vegna bifreiðakaupa auk hlutdeild í varahlutum. Þá var kyrrsetning sýslumanns í tveimur bifreiðum stefnda staðfest.

Stefndi var sýknaður af kröfu stefnenda þess efnis að hann yrði borinn út af jörð, en stefndi hafði ritað undir byggingarbréf um lífstíðarábúð á jörðinni í tíð fyrrverandi eiganda hennar en sá hafði arfleitt stefnendur að henni. Talið var að ekki væri uppfyllt það skilyrði ábúðarlaga að uppsögn ábúðar væri heimil vegna verulegra vanefnda á skyldum stefnda samkvæmt samningnum.

Fallist var á hluta af kröfum stefnanda sem krafði um greiðslu samkvæmt kaupsamningum aðila vegna sölu á hinu stefnda félagi. Ágreiningur laut einkum að þremur fyrirliggjandi kaupsamningum um viðskiptin en varnir stefnda sneru einkum að gagnkröfum vegna meintra vanefnda stefnanda.

Deilt var um hvort stefnandi ætti rétt á launum í uppsagnarfresti. Talið var að neitun stefnanda á því að mæta til vinnu fæli í sér verulega vanefnd og því hefði stefnandi fyrirgert rétti sínum til uppsagnarfrests og launa á því tímabili. Var stefndi sýknaður af kröfum stefnanda.

Hafnað var skaðabótakröfu sem sóknaraðili lýsti í dánarbú.

Stefnendur, sem gerðu kröfu um riftun kaupsamninga og endurgreiðslu kaupverðs með vísan til 45. gr. laga um fasteignakaup nr. 40/2002, voru talin hafa glatað rétti sínum til að bera fyrir sig vanefnd vegna tómlætis. Stefndi var því sýknaður.

Fallist var á kröfu stefnenda um að stefndi skuli lækka kröfur sínar á hendur þeim um 15 milljónir króna. Því var hafnað að bankinn hefði fullnægt skuldbindingu sinni samkvæmt samningi aðila þessa efnis með því að leiðrétta með endurútreikningi fjárhæð skuldar samkvæmt lánssamningi sem bundinn var ólögmætri gengistryggingu.

Stefnandi taldi sig eiga rétt á 1% dagsektum á tíu daga fresti ef gagnaðili hans í samningssambandinu greiddi ekki reikninga vegna eldsneytiskaupa á réttum tíma. Gegn neitun stefnda var ekki talið sannað að um þetta hefði verið samið, og fremur talið að samningur aðila hafi verið á þeim nótum sem stefndi lýsti.

Vegna verulegrar vanefndar stefnda við stefnanda samkvæmt nauðasamningi til greiðsluaðlögunar sem stefndi hafði gert við lánardrottna sína var nauðasamningurinn ógiltur. Því var hafnað að stefnandi hefði sýnt tómlæti með því að senda stefnda ekki mánaðarlega greiðsluseðla á því þriggja ára tímabili sem stefnda bar að greiða samkvæmt nauðasamningnum.

Ágreiningur var um hvort leigutaki hefði losnað undan greiðslum samkvæmt húsaleigusamningi vegna vanefnda leigusala.

Stefndi var dæmdur til að greiða skuld vegna vanefnda á samningi aðila um sértæka skuldaaðlögun.

Ekki var fallist á að seljandi fasteignar væri laus undan samningsskyldum sínum samkvæmt samþykktu kauptilboði í eignina og var honum gert að gera kaupsamning um hana við kaupendur.

Fasteignakaup.

Leigugreiðslur.

Stefndu sýknuð af kröfum stefnenda vegna ætlaðra vanefnda stefndu á kaupsamningi.

Nauðasamningur felldur úr gildi

Bílaviðskipti

Stefndi sýknaður af kröfu stefnanda, en talið var að samningsskyldur stefnda hefðu falllið niður þar sem stefnandi hefði ekki uppfyllt skyldur sínar samkvæmt samningnum.

Aðalstefndu gert að greiða aðalstefnanda eftirstöðvar kaupsverðs fasteignar. Kröfum aðalstefndu í gagnsök um skuldajöfnuð við skaðabætur vegna meintra galla vegna breytinga á deiliskipulagi í næsta nágreinni fasteignarinnar hafnað.

Gagnstefnandi dæmdur til greiðslu 45.344.599 kr. vegna ógreiddra framvindureikninga og reikninga vegna viðbótar- og aukaverka á grundvelli verktakasamnings aðila. Viðurkenndur réttur gagnaðila til að skuldajafna á móti framangreindri fjárhæð 9.650.591 kr. annars vegar vegna ýmissa kostnaðarliða vegna vanefnda aðalstefnanda og hins vegar vegna tafabóta á grundvelli ákvæðis í samningi aðila slíkar bætur. Kröfu um bætur vegna galla í verki hafnað.

Stefndu dæmd in solidum til að greiða stefnda verklaun vegna vinnu við umsjón með framkvæmdum á fasteign þeirra. Sýknað af kröfum í gagnsök.

Stefnda var gert að greiða stefnanda skaðabætur fyrir vanefnd á samkomulagi.

Stefndi dæmdur til greiðslu vangoldinnar leigu.

A var sýknað af bótakröfu P, sem reist var á því að A hefði vanefnt samning sem hefði stofnast til með viljayfirlýsíngu A og P.

Aðalstefnandi krafðist eftirstöðva verksamningsgreiðslu og greiðslu samkvæmt reikningum fyrir viðbótarverk. Kröfurnar voru að mestu teknar til greina. Í gagnsök var krafist bóta vegna vanefnda. Ekki var fallist á kröfur gagnstefnanda og gagnstefndi sýknaður af þeim.

Stefnandi seldi stefnda SOS eignum íbúð. SOS eignir stóðu ekki við greiðslu kaupsamningsins. Stefnandi krafði kaupanda um greiðslu, en gerði auk þess kröfu á meðstefndu um skaðabætur vegna tjóns hans af vanefndum kaupanda. Kröfur stefnanda á hendur stefnda SOS eignum ehf. teknar til greina en aðrir stefndu sýknaðir.

Hafnað var kröfu stefnenda um að stefnda, Reykjavíkurborg, yrði gert að endurgreiða þeim kaupverð byggingarréttar á lóð í Úlfarsárdal gegn því að þau skiluðu borginni byggingarréttinum.

Hafnað var kröfu stefnenda um að stefndu, Reykjavíkurborg, yrði gert að endurgreiða þeim kaupverð byggingarréttar á lóð í Úlfarsárdal gegn því að þeir skiluðu borginni byggingarréttinum.

Hafnað var kröfu stefnenda um að stefndu, Reykjavíkurborg, yrði gert að endurgreiða þeim kaupverð byggingarréttar á lóð í Úlfarsárdal gegn því að þeir skiluðu borginni byggingarréttinum.

Hafnað var kröfu stefnenda um að stefndu, Reykjavíkurborg, yrði gert að endurgreiða þeim kaupverð byggingarréttar á lóð í Úlfarsárdal gegn því að þau skiluðu borginni byggingarréttinum.

Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda umkrafða fjárhæð.

Stefndu dæmd til að greiða stefnanda eftirstöðvar kaupverðs fasteignar. Ekki fallist á skuldajafnaðarkröfu stefndu um afslátt/skaðabætur vegna breytinga á deiliskipulagi.

Stefndu voru dæmd til að greiða óskipt bankanum umkrafða fjárhæð.

Aðalstefnandi krafðist skaðabóta eða afsláttar af kaupverði nýbyggingar vegna ófullnægjandi frágangs og meintra vanefnda af hálfu aðalstefnda. Einnig krafðist hann dagsekta og tafabóta svo og endurgreiðslu vegna verkliða sem voru felldir niður. Í gagnsök var krafist greiðslu vegna aukaverka og viðbótarkostnaðar. Kröfur í aðalsök og gagnsök voru að hluta teknar til greina.

Stefndu voru sýknuð af kröfum stefnanda um laun á uppsagnarfresti með því að talið var að stefndu hefði verið rétt að rifta ráðningarsamngi stefnanda vegna verulegra vanefnda hennar á starfsskyldum sínum. Stefndu voru hins vegar dæmd til að greiða stefnanda laun í einn mánuð eða til þess tíma er riftunin tók gildi.

Stefnandi sem verktaki og stefndi sem verkkaupi sömdu um að stefnandi tæki að sér tiltekið verk fyrir stefnda. Verið átti að taka fjögur ár, árin 2007 til og með 2010. Á árinu 2008 stöðvaði stefndi verkið og bar fyrir sig erfitt efnahagsástand. Stefnandi taldi sig hins vegar vanhaldin um verðbætur og hafa orðið fyrir fjártjóni vegna þess að stefndi hafði dregið úr framkvæmdum o.fl. Stefndi var sýknaður af kröfum stefnanda um auknar verðbætur. Viðurkennd var skaðabótaskylda stefnda vegna ákvörðunar stefnda að fella niður hluta verkframkvæmd sem átlanir í verksamningi aðila gerðu ráð fyrir. Hafnað var kröfu stefnanda að stefndi væri skaðabótaskyldur vegna þess að stefndi dró úr umfangi framkvæmda fyrir árið 2009 um 10%, en viðurkennd skaðabótaksylda stefnda á því fjártjóni sem stefnandi hafði orðið fyrir vegna vanefnda á verksamningi aðila með því að hafa einhliða tekið þá ákvörðun að stöðva frekari framkvæmdir.

Einkahlutafélag var dæmt til að greiða bankanum lán. Hins vegar þótti sannað með vitnisburði starfsmanns bankans að sjálfskuldaábyrgð eiganda hefði fallið niður.