Dómstólaleit

Ágreiningur þessa máls varðaði verksamning vegna framkvæmda við vöruhúsa- og skrifstofubyggingu að Korngörðum 3 í Reykjavík. Óumdeilt var að verkið hefði tafist vegna seinkunar á afhendingu hönnunargagna en ágreiningur var um hvort hún skýrði þær tafir sem urðu á verkframkvæmdinni. Aðalstefnandi sem var einn af undirverktökum byggði á því að kostnaður hans hefði aukist verulega vegna stórfelldra vanefnda á afhendingu hönnunargagna, verkstaðar og af völdum annarra verktaka. Gagnstefnandi sem jafnframt var aðalverktaki fasteignarinnar, byggði á því að hann ætti rétt á afslætti og bótum vegna afnotamissis og galla á verkframkvæmdinni. Ágreiningurinn laut að mörgum verkþáttum, svo sem framleiðslu á stáli og uppsetningu stálvirkis í eigninni, samlokueiningum vegna utanhússklæðningar, samlokueiningum í frysti, samningi um viðbótarstál og samningi um afhendingu á trapízuplötum í skrifstofuhluta. Þá var deilt um hvort gallar hefðu verið á verkinu, svo sem málningu stálvirkis, herslumælingar, litamismun í klæðningu, leka, þykkt samlokueininga í frysti og frágangi. Ágreiningur var um fullnægjandi upplýsingagjöf, afhendingu vinnusvæðis, starfsmannafjölda, tafabætur, tapaðar leigutekjur, gengismun, afhendingu verkstaðar, verkábyrgð, sönnun, þ.m.t sönnunargildi matsgerða, verkstjórn, vaxtakröfu, gengismun, stöðuúttektir, skuldajöfnuð, dráttarvaxtakröfu og verðbætur. Niðurstaða dómsins var sú að gagnstefnandi bæri ábyrgð á þeim töfum sem urðu á reisningu stálvirksins, ekki aðeins vegna tafa á hönnunargögnum og afhendingu verksvæðis, heldur fyrst og fremst vegna tafa á vinnu uppsteypuverktaka sem gagnstefnandi bar ábyrgð á. Að mati dómsins var það forsenda þess að unnt færi að ljúka stálreisningunni að uppsteypu væri lokið. Að því er varðaði utanhússklæðningu á svokölluðum MW samlokueiningum var talið að sú staðreynd að verkið fluttist yfir á tímabil þar sem veðurfar var miklu óhagstæðara hefði aðalstefnandi átt rétt á framlengingu verktímans. Allt að einu var talið að aðalstefnandi yrði að bera ábyrgð á töfum vegna skorts á efni vegna skemmdra og gallaðra samlokueininga, sem mátti rekja til skemmda í flutningi, geymslu efnis og gallaðra pantana. Þá var jafnframt fallist á tafabætur vegna riftunar á samningi um skrifstofuhluta. Fallist var á að aðalstefnandi hefði upplýst gagnstefnda um tafir og jafnframt að hann ætti kröfu um viðbótarkostnað vegna seinkunar á afhendingu verkstaðarins, aukins kostnaðar við yfirstjórn, viðbótarkostnaðar við uppsetningu á stálvirkinu, en hafnað var greiðslu vegna viðbótarverka og stáli sem ekki nýttist. Þá var fallist á að gagnstefnandi hefði verið heimilt að ganga að verkábyrgð, auk þess sem ekki var talið að aðalstefnandi ætti rétt á vöxtum vegna uppgjörs reikninga, en fallist var á gengismun vegna fjögurra reikninga og fyrirframgreiðslu. Þá var jafnframt fallist á tafabætur ýmsar gallakröfur gagnstefnanda, en krafa um tapaðar leigutekjur var talinn tilhæfulaus enda tafabætur umsamdar. Var gagnstefnanda gert að greiða málskostnað vegna þessa þáttar málsins en að öðru leyti féll málskostnaður niður. Loks var hafnað kröfum um aukinn kostnað vegna eftirlits, viðbótarstáls, verðbóta, þykktar samlokueininga, og tafabóta sem gagnstefnandi greiddi til undirverktaka sem annaðist framleiðslu og uppsetningu á hillukerfi svo á gámaleigu vegna búnaðar þessa undirverktaka.

A krafði B um ýmsan kostnað í kjölfar hjúskaparslita þeirra, þar á meðal vegna framfærslu barna. Fallist var á kröfur A að hluta. Að teknu tilliti til gagnkröfu B sem kom til frádráttar, var B gert að greiða A 269.665 krónur.

Stefnandi og stefndi undirrituðu verksamning um uppsteypu og frágang utanhúss á nýju hóteli við Hafnarstræti. Ágreiningur var um ýmis atriði varðandi verkframkvæmdina, verktímann, tafabætur, hönnunargögn og vanhönnun, aukaverk, meinta galla á verki, upphafstíma dráttarvaxta og greiðslu framvindureikninga. Stefnukrafan var lækkuð verulega vegna ýmissa atvika sem stefnandi, sem verktaki, var talinn ber ábyrgð á. Hins vegar var ekki fallist á kröfu um greiðslu tafabóta og málskostnaður felldur niður.

Stefndu gert að endurgreiða stefnanda, fyrrverandi sambýlismanni sínum, framlag hans til kaupa stefndu á fasteign á sambúðartíma þeirra að frádregnu endurgjaldi stefnanda fyrir afnot af eigninni eftir sambúðarslitin og verðmæti gardína sem stefnandi fjarlægði úr eigninni.

Máli vísað frá dómi vegna vanreifunar, litis pendens o.fl.

Fallist var á kröfu stefnanda um ógreiddar eftirstöðvar af kaupverði þar sem að gagnkröfur þær sem stefndi hafði uppi til skuldajafnaðar þóttu vera ósannaðar.

Stefndu gert að greiða eftirstöðvar kaupverðs fasteignar. Gagnkrafa stefndu, skaðabótakrafa vegna galla á hinni seldu fasteign, var talin vera svo vanreifuð að hún væri ótækt til skuldajafnaðar gegn kröfu stefnenda. Málskostnaður var felldur niður milli aðila.

Stefnda var gert að greiða stefnanda skuld sem átti rætur að rekja til þjónustu sem stefnandi hafði veitt stefnda. Ekki var sýnt fram á að þjónustunni hafi verið áfátt þannig að stefndi gæti átt gagnkröfu á hendur stefnanda.

Stefndi dæmdur til þess að greiða stefnanda yfirdráttarskuld á bankareikningi. Gagnkröfum stefnda vísað frá dómi.

Aðalstefndu dæmd til þess að greiða aðalstefnanda eftirstöðvar kaupverðs fasteignar.

Seljandi fasteignar höfðaði mál á hendur kaupendum til greiðslu eftirstöðva kaupverðs. Kaupendur gerðu kröfu um staðfestingu á riftun kaupsamnings aðila vegna galla sem þau töldu vera á eigninni en að því frágengnu höfðu þau uppi gagnkröfu vegna gallanna. Kröfu kaupenda um riftun kaupsamningsins var hafnað. Fallist var á gagnkröfu kaupenda að hluta og henni að því leyti skuldajafnað við kröfu seljanda um eftirstöðvar kaupverðs.

Ágreiningur um hvort tiltekin millifærsla teldist vera lán til stefnda og hvort að hann ætti gagnkröfu til skuldajafnaðar vegna vangoldinna launa og orlofs. Fallist var á gagnkröfu vegna orlofsgreiðslna.

Kröfum stefnda um skaðabætur eða afslátt af söluverði vélasamstæðu var hafnað.

Fjármögnunarleiga.

Leigugjöld vegna leigu á gámum og gámastæðum. Gagnkröfur til skuldajafnaðar.

Stefndu dæmd til að greiða stefnanda það sem á vantaði til að kaupsamningsverð teldist að fullu greitt.

Stefndi dæmdur til að greiða stefnanda vangreidd laun ásamt ábyrgðarkröfu. Fallist var á gagnkröfu stefnda að hluta.

Í málinu, sem varðar ágreining um réttmæti kröfu sem S lýsti við slitameðferð G, hafði G uppi gagnkröfur. Í þessum þætti málsins var aðeins til úrlausnar krafa S um frávísun gagnkrafna. Fallist var á frávísunarkröfu S að hluta.

Í málinu, sem varðar ágreining um réttmæti kröfu sem S lýsti við slitameðferð G, hafði G uppi gagnkröfur. Í þessum þætti málsins var aðeins til úrlausnar krafa S um frávísun gagnkrafna. Fallist var á frávísunarkröfu S að hluta.

Kaupsamningi um fasteign var rift. Í málinu gerði kaupandi kröfu um fulla endurgreiðslu á þeim hluta kaupverðs sem hann hafði staðið seljanda skil á. Seljandi taldi sig eiga gagnkröfu á hendur kaupanda. Krafa kaupanda að fullu tekin til greina.

Stefnandi krafði stefnda um greiðslu samkvæmt skuldabréfi sem hafði í upphafi verið til fimm ára, verðtryggt. Skuldari hafði síðan breytt skuldinni í gengistryggt lán. Stefnandi endurreiknaði lánið í framhaldi af gengisdómum Hæstaréttar og lækkaði dómkröfu sína í samræmi við það. Þá krafðist stefnandi staðfestingar á kyrrsetningu í eignastýringasafni stefnda hjá stefnanda. Stefndi mótmælti öllum kröfum stefnanda og krafðist sýknu á grundvelli aðildarskorts en hann taldi m.a. að ekki hafi verið heimilt að flytja skuldina frá Kaupþing banka hf., yfir í Nýja Kaupþing banka hf. þar sem útgáfa skuldabréfsins hafði verið hluti af afleiðusamningi sem stefndi var með hjá stefnanda. Stefndi gagnstefndi í málinu og krafðist afhendingar á fjármunum sem höfðu verið í eignastýringarsafninu. Niðurstaða dómsins var að stefndi hafi ekki sýnt fram á að skuldabréfið hafi verið liður í afleiðusamningum hans hjá bankanum og því framsal á skuldabréfinu samkvæmt ákvörðun Fjármálaeftirlitsins, heimil til Nýja Kaupþings banka hf., síðar Arion banka hf. Var stefndi dæmdur til að greiða stefnanda endanlegar dómkröfur ásamt dráttarvöxtum. Þá var staðfest kyrrsetning fjármuna í eignastýringasafni stefnda. Málskostnaður var felldur niður.

O lýsti tveimur skaðabótakröfum í slitabú G. Var önnur krafan tekin til greina en hinni hafnað. O var sýknaður af gagnkröfu sem G hafði uppi á hendur honum.

Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda skuld samkvæmt útgefnum reikningum og var krafa stefnanda tekin til greina að mestu. Gagnkröfum stefnda um skuldajöfnuð var hafnað.

Skuldamál.

Kröfu stefnanda um greiðslu vinnulauna sem tekin til greina að hluta og var skuldajafnað við gagnkröfu stefnda.

Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda, fyrrverandi vinnuveitanda sínum, bætur vegna fyrirvaralauss brotthvarfs úr starfi. Kröfu stefnda vegna vangoldinna launa var skuldajafnað við kröfu stefnanda.

Aðalkrafa sóknaraðila var um afhendingu inneignar á bankareikningi hjá Nýja Landsbanka Íslands. Kröfu þeirri hafnað vegna aðildarskorts. Ágreiningur snerist m.a.um hvort framvirkur samningur um hlutabréfakaup í Glitni banka hf., hafi verið framlengdur af hálfu sóknaraðila. Varnaraðili gerði gagnkröfu til sjálfstæðrar dómsúrlaunsar. Krafa varnaraðila tekin til greina að hluta.

Stefndi dæmdur til að greiða stefnanda eftirstöðvar skuldar samkvæmt samningi um fjárskipti vegna skilnaðar, að frádreginni gagnkröfu til skuldajafnaðar vegna ógreiddrar húsaleigu.

Stefndu voru dæmd til að greiða stefnanda eftirstöðvar kaupverðs samkvæmt kaupsamningi um fasteign. Hafnað var gagnkröfu stefndu um það að stefnandi tæki á sig kostnað vegna framkvæmda á eigninni, sem ekki hafði verið ráðist í.

Ágreiningur snerist um hvort framvirkum samningi um hlutabréfakaup hafi verið framlengt með skuldbindandi hætti fyrir sóknaraðila. Kröfu sóknaraðila hafnað á grundvelli aðildarskorts og gagnkröfum varnaraðila vísað frá dómi.

Stefnda var gert að greiða stefnanda vangreitt endurgjald fyrir múrviðgerðir á húseign stefnda. Jafnframt var fallist á að stefndi hafi átt kröfu á hendur stefnanda vegna fjármálaráðgjafar sem honum hafi verið heimilt að skuldajafna á móti kröfu stefnanda.

Stefndi til að greiða húsaleiguskuld. Gagnkröfu stefnda var hafnað þar sem hún þótti var hvorki nægilega rökstudd né studd gögnum.

Íþróttafélag dæmt til að greiða erlendum leikmönnum deildar innar félagsins ógreidd laun skv. samningi. Umrædd deild var á hinn boginn ekki talin geta átt aðild að dómsmálinu. Gagnkröfum á hendur stefnendum var hafnað

Stefndi var dæmur til að greiða stefnanda hluta af kröfum hans á grundvelli verksamnings aðila. Gagnkröfur stefnda voru að hluta til teknar til greina.

Kröfum gagnstefnanda vísað frá dómi vegna vanreifunar.

Deilt um uppgjör vegna húsbyggingar.

Stefndi var dæmdur til greiðslu skuldar að teknu tilliti gagnkröfu stefnanda að hluta vegna galla á fasteign.

Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda eftirstöðvar kaupverðs samkvæmt kaupsamningi aðila um verslunarrekstur.

Stefndi var sýknaður af kröfum stefnanda um bætur vegna galla á sumarhúsi.

Stefndi dæmdur til greiðslu skuldar samkvæmt reikningum stefnanda og var hafnað skuldajafnaðarkröfu stefnda.

Stefnandi krafði stefnda um eftirstöðvar á greiðslum vegna verksamninga um smíði veiðihúsa. Krafan var að mestu leyti tekin til greina.

Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda umkrafða fjárhæð. Ekki var talið að stefndi ætti inni hjá stefnanda hærri fjárhæð í formi afsláttar sem munnlega hefði verið samið um.

Deilt um uppgjör vegna vinnu við málun íbúða í fjölbýlishúsi á Selfossi.

Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda tiltekna fjárhæð. Hvorki var talið að stefnanda skorti hæfi til aðildar að málinu sé að sannað væri að stefndi ætti gagnkr-fu er leiddi til sýknu af kröfum stefnanda eða til vara lækkunar á kröfufjárhæðinni að því marki sem stefndi krafðist.

Í málinu var deilt um það hvort fasteign væri haldin slíkum göllum að kaupendur hefðu heimild til að halda eftir eftirstöðvum kaupverðs. Voru seljendur sýknaðir af gagnkröfu vegna meintra galla og kaupendur dæmdir til greiðslu eftirstöðva kaupverðsins.

Stefnda dæmd til greiðslu eftirstöðva kaupverðs fasteignar en fallist að hluta til á gagnkröfur vegna galla í samræmi við matsgerð.

Aðalstefndu talið heimilt að stefna nýjum aðila inn í mál í gagnsök. Þá var gagnkrafa ekki talin vanreifuð.

Aðalstefnandi, sem er pípulagningameistari, rifti með ólögmætum hætti samkomulagi við gagnstefnanda, málara. Ekki var fallist á að vanefndir af hálfu gagnstefnanda hafi verið fyrirsjáanlegar. Aðalstefnandi átti rétt til verklauna vegna vinnu sem hann hafði þegar innt af hendi, að frádreginni hluta gagnkröfu sem hafði verið samþykkt.

Talið var að H hefði af, ásettu ráði, komið sér í þá stöðu að geta ekki lengur sinnt starfsskyldum sínum hjá V. Varð háttsemi hans jafnað til ólögmæts brotthlaups úr starfi og hann dæmdur til að greiða V bætur sem svöruðu helmingi af launum í uppsagnarfresti. Til frádráttar kom orlof sem H átti að fá greitt við starfslok sín.

Talið var að H hefði af, ásettu ráði, komið sér í þá stöðu að geta ekki lengur sinnt starfsskyldum sínum hjá V. Varð háttsemi hans jafnað til ólögmæts brotthlaups úr starfi og hann dæmdur til að greiða V bætur sem svöruðu helmingi af launum í uppsagnarfresti. Til frádráttar kom orlof sem H átti að fá greitt við starfslok sín.