Dómstólaleit

Ágreiningur var um hvort samið hafi verið um viðgerð á þaki í fasteign stefndu í tímavinnu eða á grundvelli tilboðs, hvort gróft kostnaðarmat frá stefnanda hafi falið í sér verðáætlun í skilningi 29. gr. laga nr. 42/2000 og hvaða áhrif það ætti að hafa á uppgjör aðila, hvort um væri að ræða viðbótarverk eða vinnu sem falli innan upphaflegs kostnaðarmats. Einnig var ágreiningur um sönnunarbyrði, upplýsingaskyldu og aðildarhæfi. Fallist var á að um verðáætlun væri að ræða í skilningi 29. gr. laga að mestu en ekki öllu leyti þar sem stefndi hafði ekki fallist á að útfærslan væri í samræmi við kostnaðarmatið og því mátt gera ráð fyrir að sá hluti verksins sem ekki féll undir kostnaðarmatið yrði unnin í tímavinnu. Annar stefndu var sýknaður vegna aðildarskorts en hinn dæmdur til greiðslu á kostnaði sem kom til vegna breytinga og viðbótarverka, auk þess sem talið var að vikmörk frá kostnaðarætlun næmu 20%.

Ágreiningur þessa máls varðaði verksamning vegna framkvæmda við vöruhúsa- og skrifstofubyggingu að Korngörðum 3 í Reykjavík. Óumdeilt var að verkið hefði tafist vegna seinkunar á afhendingu hönnunargagna en ágreiningur var um hvort hún skýrði þær tafir sem urðu á verkframkvæmdinni. Aðalstefnandi sem var einn af undirverktökum byggði á því að kostnaður hans hefði aukist verulega vegna stórfelldra vanefnda á afhendingu hönnunargagna, verkstaðar og af völdum annarra verktaka. Gagnstefnandi sem jafnframt var aðalverktaki fasteignarinnar, byggði á því að hann ætti rétt á afslætti og bótum vegna afnotamissis og galla á verkframkvæmdinni. Ágreiningurinn laut að mörgum verkþáttum, svo sem framleiðslu á stáli og uppsetningu stálvirkis í eigninni, samlokueiningum vegna utanhússklæðningar, samlokueiningum í frysti, samningi um viðbótarstál og samningi um afhendingu á trapízuplötum í skrifstofuhluta. Þá var deilt um hvort gallar hefðu verið á verkinu, svo sem málningu stálvirkis, herslumælingar, litamismun í klæðningu, leka, þykkt samlokueininga í frysti og frágangi. Ágreiningur var um fullnægjandi upplýsingagjöf, afhendingu vinnusvæðis, starfsmannafjölda, tafabætur, tapaðar leigutekjur, gengismun, afhendingu verkstaðar, verkábyrgð, sönnun, þ.m.t sönnunargildi matsgerða, verkstjórn, vaxtakröfu, gengismun, stöðuúttektir, skuldajöfnuð, dráttarvaxtakröfu og verðbætur. Niðurstaða dómsins var sú að gagnstefnandi bæri ábyrgð á þeim töfum sem urðu á reisningu stálvirksins, ekki aðeins vegna tafa á hönnunargögnum og afhendingu verksvæðis, heldur fyrst og fremst vegna tafa á vinnu uppsteypuverktaka sem gagnstefnandi bar ábyrgð á. Að mati dómsins var það forsenda þess að unnt færi að ljúka stálreisningunni að uppsteypu væri lokið. Að því er varðaði utanhússklæðningu á svokölluðum MW samlokueiningum var talið að sú staðreynd að verkið fluttist yfir á tímabil þar sem veðurfar var miklu óhagstæðara hefði aðalstefnandi átt rétt á framlengingu verktímans. Allt að einu var talið að aðalstefnandi yrði að bera ábyrgð á töfum vegna skorts á efni vegna skemmdra og gallaðra samlokueininga, sem mátti rekja til skemmda í flutningi, geymslu efnis og gallaðra pantana. Þá var jafnframt fallist á tafabætur vegna riftunar á samningi um skrifstofuhluta. Fallist var á að aðalstefnandi hefði upplýst gagnstefnda um tafir og jafnframt að hann ætti kröfu um viðbótarkostnað vegna seinkunar á afhendingu verkstaðarins, aukins kostnaðar við yfirstjórn, viðbótarkostnaðar við uppsetningu á stálvirkinu, en hafnað var greiðslu vegna viðbótarverka og stáli sem ekki nýttist. Þá var fallist á að gagnstefnandi hefði verið heimilt að ganga að verkábyrgð, auk þess sem ekki var talið að aðalstefnandi ætti rétt á vöxtum vegna uppgjörs reikninga, en fallist var á gengismun vegna fjögurra reikninga og fyrirframgreiðslu. Þá var jafnframt fallist á tafabætur ýmsar gallakröfur gagnstefnanda, en krafa um tapaðar leigutekjur var talinn tilhæfulaus enda tafabætur umsamdar. Var gagnstefnanda gert að greiða málskostnað vegna þessa þáttar málsins en að öðru leyti féll málskostnaður niður. Loks var hafnað kröfum um aukinn kostnað vegna eftirlits, viðbótarstáls, verðbóta, þykktar samlokueininga, og tafabóta sem gagnstefnandi greiddi til undirverktaka sem annaðist framleiðslu og uppsetningu á hillukerfi svo á gámaleigu vegna búnaðar þessa undirverktaka.

Stefndi sem sagt hafði upp verksamningi aðila um þjálfun knattspyrnuliðs var sýknaður af kröfu stefnanda um greiðslu vangoldinnar verktakagreiðslu vegna hluta af uppsagnarfresti. Stefnandi hafði ekki þrátt fyrir áskorun upplýst um umfang starfs síns við knattspyrnuþjálfun í þágu annars knattspyrnuliðs sem hann sinnti á uppsagnarfresti sínum né um fjárhæð þeirra greiðslna sem hann þáði frá síðarnefnda knattspyrnufélaginu.

Fallist var að hluta til á kröfu stefnanda, sem er byggingaverktaki, á hendur stefnda húsfélagi um greiðslu á eftirstöðvum samkvæmt samkomulagi þeirra, en stefnandi gekkst við því að vissir annmarkar hafi verið á umræddu verki sem fól í sér lagningu á þakpappa og leiddi til viss kostnaðar fyrir stefnda vegna úrbóta.

Stefnandi krafði stefnda um fjölda reikninga vegna vinnu og efnistúttekta allt frá árinu 2017. Var stefndi sýknaður, m.a. vegna fyrningar, tómlætis eða sönnunarskorts. Þá voru gerðar athugasemdir við málatilbúnað stefnanda sem krafði stefnda um fjölda reikninga sem þegar höfðu verið greiddir að fullu. Var stefnandi látinn bera málskostnað að fullu m.a. vegna þessa.

Verktaki krafðist viðbótargreiðslna af verkkaupa vegna tjóns sem hann hefði orðið fyrir annars vegar vegna tafa og aukins umfangs vegna mengunar í jarðvegi og hins vegar annarra tafa sem verkkaupi bæri ábyrgð á.

Stefnandi og stefndi undirrituðu verksamning um uppsteypu og frágang utanhúss á nýju hóteli við Hafnarstræti. Ágreiningur var um ýmis atriði varðandi verkframkvæmdina, verktímann, tafabætur, hönnunargögn og vanhönnun, aukaverk, meinta galla á verki, upphafstíma dráttarvaxta og greiðslu framvindureikninga. Stefnukrafan var lækkuð verulega vegna ýmissa atvika sem stefnandi, sem verktaki, var talinn ber ábyrgð á. Hins vegar var ekki fallist á kröfu um greiðslu tafabóta og málskostnaður felldur niður.

Stefnandi sýknaður vegna aðildarskorts en sannað þótti að verk hafi verið unnið í þágu annars aðila.

Fallist var á hluta af kröfum stefnanda á hendur stefnda vegna vinnu stefnanda í fasteign stefnda.

Fallist var á kröfu verktaka um að stefndi hefði tekist á hendur greiðsluskyldu vegna fleygunar og borunar.

Í aðalsök deildu aðilar um efni munnlegs verktakasamnings og hvort forsendur fyrir honum hefðu brostið. Óumdeilt var að stefnandi annaðist ástandsskoðanir fasteigna fyrir hönd stefnda, en deilt var um hvert endurgjald hans hefði átt að vera. Varð stefnandi að bera hallann af sönnunarskorti um efni samningsins og breytingar á honum sem hann taldi hafa átt sér stað meðan á samnngsambandi aðila stóð. Stefndi varð aftur á móti að bera hallann af skorti á sönnun þess að forsendur hefðu brostið fyrir samningnum vegna ástæðna sem vörðuðu stefnanda. Var því fallist að hluta til á dómkröfu stefnanda í aðalsök. Í gagnsök var talið ósannað að til munnlegs samnings um leigu á atvinnuhúsnæði hefði stofnast milli sömu aðila og var gagnstefndi því sýknaður af fjárkröfu gagnstefnanda.

Ágreiningur um verklaun vegna þakviðgerðar o.fl.

Máli vísað frá dómi vegna ósamræmis í kröfugerð, vanreifunar á hluta málsins og þess að stefnandi færði að mati dómsins ekki viðhlítandi rök fyrir því að hann hafi orðið fyrir tjóni og þess vegna voru skilyrði 2. mgr. 25. gr. laga um meðferð einkamála fyrir því að höfða mál til viðurkenningar á bótaskyldu ekki uppfyllt.

Verktaki dæmdur til að greiða undirverktaka skuld samkvæmt samþykktu tilboði. Talið var ósannað að forsendur hefðu breyst á framkvæmdatíma sem gætu réttlætt afslátt af samningsfjárhæð.

Aðalverktaki dæmdur til að greiða undirverktaka skuld vegna virkjunarframkvæmda.

Deilt um uppgjör vegna endurbyggingu skips í kjölfar riftunar verksamnings. Stefndi var dæmdur til greiðslu reikninga auk skaðabóta en til frádráttar komu greiðslur sem talið var að hefðu verið ofgreiddar.

Ekki fallist á að jarðfræðiaðstæður við gerð Óshlíðarganga, hafi verið með þeim hætti að sköpuðu verktaka rétt til víðbótargreiðslna. Hins vegar voru dæmdar bætur að álitum vegna tafa sem urðu við framkvæmdina vegna setlaga sem dómurinn, sem skipaður var sérfróðum meðdómsmönnum, taldi óvenju óstöðug og erfið viðureignar.

Talið var að ráðningarsamningur hefði komist á milli stefnanda og aðalstefnda þannig að sá síðarnefndi væri skuldbundinn til þess að greiða stefnanda vangoldin laun í einn mánuð sem og laun í þriggja mánaða uppsagnarfresti.

Talið var að ráðningarsamningur hefði komist á milli stefnanda og aðalstefnda þannig að sá síðarnefndi væri skuldbundinn til þess að greiða stefnanda vangoldin laun í einn mánuð sem og laun í þriggja mánaða uppsagnarfresti.

Sjómannalög, verktaki, sýkna

Sjómannalög, verktaki.

Verktakasamningur

Skaðabótamál. Vinnupallur. Tilkynning til Vinnueftirlits ríkisins. Launþegi/verktaki.

Viðurkennd var bótaskylda úr ábyrgðartryggingu verktaka vegna munatjóns sem leigutaki varð fyrir við byggingarframkvæmdir.

Stefndu sýknaðir af kröfu stefnanda vegna ógreidds reiknings.

Verkkaupa gert að greiða verktaka eftirstöðvar samnings, riftun verkkaupa dæmd ólögmæt. Verktaka dæmdar bætur.

Höfundarréttur

Ágreiningur um verktakagreiðslur við gerð Héðinsfjarðarganga

Stefndi dæmdur til að greiða stefnanda umkrafða reikningsfjárhæð fyrir vinnu og efni við að bera sílan (vatnsfælu) á útveggi fasteignar. Ekki var talið sannað að vinnunni hefði verið áfátt.

Stefndi dæmdur til að greiða stefnanda vegna uppsagnar á verktakasamningi.

Stefndi dæmtur til að greiða stefnanda skaðabætur vegna vinnuslyss.

Deilt um fjárhæð endurgjalds fyrir smíði íbúðarhúss. Stefndi dæmdur til að greiða stefnanda sanngjarnt endurgjald á grundvelli 28. gr. laga nr. 42/2000 og niðurstöðu tveggja yfirmatsmanna.

Fallist á með stefnanda að hann geti krafist breytinga á samningsfjárhæð að því marki sem lög nr. 10/2009 höfðu áhrif á vísitölu byggingarkostnaðar til lækkunar hennar og þar með endurgjald stefnanda fyrir verk samkvæmt verksamningi. Talið var að ákvæði í ÍST 30 tæki til tilviks stefnanda.

Stefndi sýknaður af kröfum stefnanda þar sem krafist var breytinga á samningsfjárhæð að því marki sem lög nr. 10/2009 höfðu áhrif á vísitölu byggingarkostnaðar til lækkunar hennar. Talið var að ákvæði í útboðsgögnum, sem á var byggt, tæki ekki til tilviks stefnanda.

Stefndi dæmdur til greiðslu skuldar vegna verktakavinnu, að frádregnum kostnaði við að bæta úr galla sem var á verkinu.

Verktaka við auglýsingasölu var sagt upp störfum án fyrirvara. Var talið sannað að samið hefði verið um þriggja mánaða uppsagnarfrest og voru því dæmdar bætur.

Talið var að smiður sem tók að sér að stækka sumarbústað hefði tekið út efni í umboði eigandans og var eigandinn dæmdur til greiðslu reiknings af þeim sökum.

Stefnandi hafði gert verktakasamning við stefndu sem verkkaupa. Krafði hann stefndu um bætur vegna viðbótarkostnaðar sem hann hefði haft vegna þess að stefndu hefðu ekki staðið við samning aðila. Var viðurkennt að stefndu bæri að greiða stefnanda hluta krafnanna.

Verktaki hafði fengið úthlutað byggingarreit við Holtateig á Akureyri. Skyldi hann jafnframt sjá um gerð aðkomuleiða og bílastæða. Verktakinn byggði íbúðir á svæðinu og seldi. Fljótlega komu fram töluverðar skemmdir á malbiki og var verktakinn dæmdur til greiðslu bóta vegna þess.

Deilt um inntak verktakasamnings, hvort samið hefði verið um fast tilboð, eða greitt yrði samkvæmt mælingu. Sönnunarmat.

Verkkaupi sýknaður af kröfu undirverktaka þar sem samningssamband var ósannað.

Stefnandi vann sem launamaður hjá stefnda við smíðavinnu, einkum við heimili fyrirsvarsmanns stefnda. Greiddi stefndi honum laun og allan útlagðan kostnað við verkið. Á verktímanum stofnaði stefnandi einkahlutafélag og vann að sama verki sem verktaki. Greindi aðila á um hvort stefndi eða fyrirsvarsmaður stefnanda væri viðsemjandi stefnanda. Dæmt að kröfu

Ágreiningur um greiðslu fyrir vinnu og efni við flutning og uppsentingu húsa o.fl. Niðurstaða dómsins að fara í meginatriðum eftir matsgerð sem aflað var undir rekstri málsins.

Ágreiningur var um það hvort stefnandi starfaði fyrir stefnda sem verktaki eða launþegi og þá hvort stefnandi hafi átt rétt á uppsagnarfresti. Stefndi var sýknaður.

Verktaki dæmdur til að greiða verklaun undirverktaka. Fallist á frádrátt vegna gagnkrafna sem forsvarsmaður stefnanda samþykkti, en ekki fallist á skaðabótakröfu stefnda.

Stefndi var sýknaður af kröfum verktaka vegna vinnulauna. Ósannað var að samið hefði verið um að hann ætti rétt til vinnulauna vegna biðtíma og tíma sem fór í líkamsrækt.

Í málinu var deilt um uppgjör á verkkostnaði við endurbætur á húsnæði Þjóðminjasafns Íslands við Hringbraut, Reykjavík. Var stefndi dæmdur til að endurgreiða stefnanda útlagðan kostnað vegna verksins. Þá var ekki fallist á að stefnandi þyrfti að sæta frádrætti af kröfum sínum á grundvelli verkábyrgðar.

Stefndi A hafði samband við stefnanda F um að hann ynni verk í fasteign, sem hann var að endurgera, sem undirverktaki aðalverktakans E sá ekki fram á að geta unnið. Greindi aðila á um, hvort F hefði tekið að sér verkið beint fyrir A eða hvort hann hefði tekið það að sér sem undirverktaki E. Að verki loknu gerði F E reikning, og höfðaði dómsmál á hendur E, og var stefna árituð um greiðsluskyldu E. Vegna gjaldþrots E fór krafan í árangurslaust fjárnám og var síðan lýst í þrotabúið. Sýkna.

Verktaki dæmdur til að greiða eftirstöðvar verklauna. Kröfu um aukaverk hins vegar vísað frá dómi.

Stefnandi krafðist viðurkenningar á bótaskyldu stefndu vegna vinnuslyss sem hann varð fyrir þegar vinnupallur féll undan honum. Krafan var tekin til greina með vísan til þess að báðir stefndu voru taldir bera sameiginlega og óskipta skaðabótaábyrgð á tjóni stefnanda.