Fallist á kröfu tryggingarfélags um að ökumanni bifreiðar beri að endurgreiða skaðabætur, sem honum voru greiddar vegna umferðarslyss, þar sem hann hafi ekki átt rétt til þeirra sökum þess að hann hafi verið undir áhrifum ávana- og fíkniefna við akstur bifreiðarinnar í greint sinn og með því valdið því að vátryggingaratburður varð, sem og þar sem hann hafi gefið rangar eða ófullnægjandi upplýsingar í kjölfar slyssins, varðandi ástand sitt á þeim tíma er slysið varð. Í málinu var einnig staðfest kyrrsetningargerð sem gerð var af þessu tilefni.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Kamilla Kjerúlf aðstoðarsaksóknari)
gegn
Ingibjörgu Björnsdóttur (
Sverrir Halldórsson lögmaður)
Ákærða sakfelld fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna og lyfja og dæmd í 90 daga fangelsi og til ævilangrar sviptingar ökuréttar.
Stefndi sýknaður af kröfu um bætur vegna handtöku og rannsóknaraðgerða lögreglu í tengslum við umferðareftirlit.
A höfðaði mál á hendur B og V hf. til greiðslu skaða- og miskabóta vegna umferðarslyss. Deildu aðilar um tekjuviðmiðun til ákvörðunar bóta fyrir varanlega örorku og fjárhæð miskabóta. Í dómi Landsréttar er rakið að A hafi hætt störfum árið 1989 en um það leyti hafi hún verið metin til 75% örorku. Á þeim rúmu 25 árum sem liðu fram að slysdegi hafi A verið meira eða minna af vinnumarkaði ef frá væru talin árin 2003 til 2006 er hún sinnti hálfu skrifstofustarfi. Framangreint var talið mæla gegn því að hún hefði sýnt fram á að óvenjulegar aðstæður í skilningi 2. mgr. 7. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 hefðu verið fyrir hendi almanaksárin 2012 til 2014, enda voru aðstæður varðandi atvinnuþátttöku hennar þá hinar sömu og höfðu að meginstefnu til átt við frá árinu 1989. Því síður var A talin hafa sýnt fram á að laun fyrir fullt skrifstofustarf væru réttari mælikvarði á líklegar framtíðartekjur hennar, enda fól lengsta atvinnuþátttaka hennar frá árinu 1989 í sér hálft skrifstofustarf um frekar skamman tíma. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms var hann staðfestur.
A höfðaði mál til viðurkenningar á bótaskyldu V hf. úr lögbundinni slysatryggingu ökumanns bifhjóls vegna umferðarslyss sem A lenti í. Taldi V hf. að A hefði verið undir áhrifum vímuefna og lyfja þegar umrætt óhapp varð og þannig með stórkostlegu gáleysi valdið slysinu. Hefði bótaábyrgð félagsins því fallið niður á grundvelli ákvæða þágildandi umferðarlaga og laga um vátryggingarsamninga. Nánar tilgreind lyf og vímuefni greindust í blóðsýni A sem var tekið úr honum á slysadeild eftir slysið en A kvaðst hafa tekið lyf og hvítt efni á diski eftir slysið en áður en hann fór á slysadeildina. Fallist var á kröfu A í hinum áfrýjaða dómi þar sem ekki þótti sannað gegn staðhæfingum hans og framburði vitna að hann hefði ekið bifhjólinu undir áhrifum vímuefna og lyfja. Fyrir Landsrétti lagði V hf. fram bréf Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði sem félagði aflaði einhliða án vitneskju A og án þess að A ætti þess kost að gæta hagsmuna sinna og var það talið rýra sönnunargildi skjalsins. Af skjalinu yrði heldur ekki ráðið að staðhæfingar A um ástand hans áður en hann hóf akstur umrætt sinn, sem hann hefði leitast við að færa sönnur á með vætti tveggja vitna í héraði, fengju ekki staðist. Þótti V hf. ekki hafa fært fram næg sönnunargögn til að hnekkja niðurstöðu hins áfrýjaða dóms um bótaskyldu V hf. og var hún því staðfest.
Ákæruvaldið (
Hulda María Stefánsdóttir saksóknari)
gegn
X (
Björgvin Jónsson lögmaður)
X var sakfelldur fyrir umferðarlagabrot með því að hafa ekið bifreið, sem hafnaði utan vegar í skurði, ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa slævandi lyfja. Í dómi Landsréttar kom fram að niðurstaða fyrirliggjandi matsgerðar væri afdráttarlaus um að X hefði verið undir slíkum áhrifum að hann hefði verið óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega umrætt sinn. Var X gert að greiða 70.000 króna sekt í ríkissjóð en ella sæta fangelsi í sex daga. Þá var hann sviptur ökurétti í fjóra mánuði.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (Haukur Gunnarsson aðstoðarsaksóknari) gegn
X
Ákærða sakfelld fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, umferðarlögum og lögreglulögum.
Aðila greindi á um hvort uppfyllt væru skilyrði 2. mgr. 7. gr. skaðabótalaga til að ákveða árslaun við útreikning bóta vegna varanlegrar örorku stefnanda sérstaklega. Jafnframt var deilt um fjárhæð miskabóta samkvæmt a-lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, en bótaskylda á þessum grunni var óumdeild. Stefnanda höfðu þegar verið greiddar bætur þar sem miðað var við lágmarkslaun samkvæmt 3. mgr. 7. gr. laganna og var ekki talið að óvenjulegar aðstæður hefðu verið til staðar þannig að víkja bæri frá því. Þá var talið að þær miskabætur sem þegar höfðu verið greiddar stefnanda væru hæfilegar. Samkvæmt þessu voru stefndu sýknaðir af kröfu stefnanda.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Haukur Gunnarsson aðstoðarsaksóknari)
gegn
Pétri Áskeli Svavarssyni (
Steinn S. Finnbogason lögmaður)
Ákærði sakfelldur fyrir auðgunar- og umferðarlagabrot og dæmdur til níu mánaða fangelsisvistar.
Fallist var á viðurkenningarkröfu stefnda um bótaskyldu hins stefnda tryggingafélags samkvæmt vátryggingasamningi þar sem ekki þótti sannað með framlögðum gögnum af hálfu stefnda gegn framburði stefnanda og vitna í málinu að stefnandi hefði neytt lyfja og fíkniefna fyrir akstur sem greindust í blóðsýni hans á sjúkrahúsi, sbr. matsgerð þar um. En umrædd matsgerð fjallaði ekki um hvenær líklegast væri að stefnandi hefði neytt umræddra efna, né heldur lágu fyrir afgerandi gögn í málinu um möguleg tengsl lyfs sem getið var um í lögregluskýrslu við greiningu á blóðsýni stefnanda í umræddri matsgerð.
A krafðist viðurkenningar á bótaskyldu V hf. úr slysatryggingu ökumanns vegna líkamstjóns sem hún varð fyrir í árekstri. Var hún ökumaður bifreiðar, sem var í eigu móður hennar og var tryggð hjá V hf., er hún ók þvert yfir rangan vegarhelming og skall á kyrrstæðri bifreið sem kastaðist á aðra kyrrstæða bifreið. Aðilar deildu um hvort A hefði valdið tjóninu af stórkostlegu gáleysi og hvort hún hefði brotið gegn varúðarreglum sem komu fram í vátryggingarskilmálum V hf. Í dómi Landsréttar kom fram að með hliðsjón af því að stefnda var með skerta meðvitund við komu á slysadeild í kjölfar árekstrarins, umfram það sem búast mátti við miðað við áverka hennar, að hún notaði farsíma án handfrjáls búnaðar og ók bifreiðinni yfir á rangan vegarhelming, að morgni mánudags þegar vænta mátti umferðar bifreiða úr gagnstæðri átt, og þaðan áfram á kyrrstæða bifreið á bifreiðastæði þar sem vænta mátti umferðar gangandi vegfarenda, yrði að telja að akstur hennar hefði verið sérlega háskalegur auk þess sem ekkert hefði komið fram um að hún ætti sér málsbætur. Var V hf. því sýknað af kröfu A.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var að hluta á beiðni V hf. um dómkvaðningu matsmanna.
Ákærða sakfelld fyrir þjófnað en sýknuð af ákæru um akstur bifreiðar án þess að vera fær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa slævandi lyfja. Þar sem ákærða hafði áður gerst sek um þjófnað var refsing hennar ákveðin 30 daga fanelsi en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvör ár.
Ákærði sakfelldur fyrir fíkniefnalagabrot, nytjastuld, umferðarlagabrot og gripdeild. Refsing, sem að hluta var hegningarauki, fangelsi 4 mánuði.
Vátryggingarfélagi var gert að greiða helming slysabóta úr slysatryggingu launþega.
Umferðarlagabrot. Skjalabrot.
Ákærðu sakfelldir fyrir ofsaakstur, að raska umferðaröryggi á alfaraleið og að hafa stofnað lífi eða heilsu annarra í augljósan háska á ófyrirleitan hátt. Þá var annar ákærðu einnig sakfelldur fyrir lyfjaakstur og að nota ekki öryggisbelti. Voru ákærðu dæmdir til fangelsisrefsingar en vegna dráttar á málinu var talið rétt að skilorðsbinda alla refsinguna. Þá voru ákærðu sviptir ökurétti og gert að greiða sakarkostnað.
Ákæruvaldið (Kristján Óskar Ásvaldsson fulltrúi) gegn
Daníel Inga Gunnarssyni
Ungur karlmaður sakfelldur fyrir nytjastuld og nokkur umferðarlagabrot.
Ákæruvaldið (
Auðbjörg Lísa Gústafsdóttir fulltrúi)
gegn
Sigurði Huldari Rúnarssyni (
Sveinn Andri Sveinsson hrl)
Ákærði var dæmdur í fimm mánaða fangelsi fyrir þjófnaði, fjársvik, skjalafals, umferðarlagabrot og fíkniefnabrot. Einnig var hann sviptur ökurétti í eitt ár og dæmdur til að greiða skaðabætur.
Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 25. mars 2011. Hann krefst sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti. Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti án tillits til gjafsóknar sem honum hefur verið veitt á báðum dómstigum. Í máli þessu krefst stefndi viðurkenningar á rétti til bóta úr slysatryggingu ökumanns samkvæmt 92. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Um þá tryggingu fer samkvæmt ákvæðum þeirrar lagagreinar, skilmálum slysatryggingarinnar og ákvæðum laga nr. 30/2004 um vátryggingarsamninga. Áfrýjandi byggir á því að stefndi hafi umrætt sinn sofnað við akstur bifreiðarinnar SG-626 og þar með hafi hann sýnt af sér stórkostlegt gáleysi og fyrirgert bótarétti að öllu leyti eða að hluta. Vísar áfrýjandi um þetta til 2. mgr. 27. gr. og 1. mgr. 90. gr. laga nr. 30/2004 og 2. mgr. 88. gr. umferðarlaga. Skaðabótareglur 88. gr. umferðarlaga eiga ekki við um rétt stefnda til bóta, enda getur tjónþoli ekki átt rétt til skaðabóta á hendur sjálfum sér. Með vísan til eðlis þeirrar vátryggingar sem um er fjallað í máli þessu þykir 2. mgr. 27. gr. laga nr. 30/2004 eiga við um hana. Samkvæmt 2. mgr. 27. gr. laga nr. 30/2004 losnar vátryggingafélag úr ábyrgð í heild eða að hluta hafi vátryggður, í öðrum vátryggingum en ábyrgðartryggingum, valdið vátryggingaratburði með háttsemi sem telja verði stórkostlegt gáleysi. Áfrýjandi ber sönnunarbyrði fyrir því að stefndi hafi valdið slysinu 6. júní 2009 með stórkostlegu gáleysi. Var það niðurstaða hins áfrýjaða dóms að áfrýjanda hefði ekki tekist sú sönnun. Áfrýjanda hefði verið í lófa lagið að afla matsgerðar dómkvaddra manna í því skyni að fá hnekkt fyrirliggjandi læknisvottorði um þolmyndun stefnda gagnvart þeim lyfjum sem hann hafði tekið fyrir aksturinn og áfrýjandi byggir á að hafi haft slævandi áhrif á stefnda. Þá eru fyrirliggjandi gögn málsins ekki með þeim hætti að óyggjandi ályktanir verði dregnar af þeim um aðdraganda slyssins. Með þessum athugasemdum, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur. Áfrýjanda verður gert að greiða í ríkissjóð málskostnað fyrir Hæstarétti eins og greinir í dómsorði. Um gjafsóknarkostnað stefnda fyrir Hæstarétti fer svo sem í dómsorði segir.
Viðar Örn Þórisson gegn
Verði, tryggingum hf, kveðinn og upp svohljóðandi
Viðurkenndur réttur stefnanda til skaðabóta úr slysatryggingu ökumanns vegna líkamstjóns sem hann varð fyrir í umferðarslysi.
N slasaðist í mars 2002 er hún féll af vélsleða, sem hún missti stjórn á, en sleði þessi var í eigu G. Fyrir lá að sleðinn var hvorki skráður í samræmi við ákvæði umferðarlaga nr. 50/1987 né hafði verið aflað vátrygginga vegna hans. N var ekki með hjálm á höfði er slysið varð og hlaut hún alvarlega höfuðáverka. N höfðaði mál til heimtu skaðabóta í samræmi við matsgerð dómkvaddra matsmanna. Reisti hún kröfur sínar á því að G bæri sem eigandi vélsleðans ábyrgð á honum og væri skaðabótaskyldur vegna alls tjóns sem hlotist hefði af notkun hans. Talið var að samkvæmt venjuhelgaðri skýringu á 88. gr. og 90. gr. umferðarlaga bæri eigandi ökutækis ekki skaðabótaábyrgð án sakar samkvæmt þeim lagaákvæðum á tjóni, sem ökumaður verður fyrir við notkun þess. Í því efni breytti engu þótt eigandinn hefði vanrækt að skrá ökutækið eða sinna skyldu sinni til að afla vátryggingar. N var við stjórn vélsleðans er slysið átti sér stað og var talið að hún gæti þegar af þeirri ástæðu ekki krafið G um fébætur á grundvelli 88. gr. og 90. gr. umferðarlaga. Engu skipti fyrir réttarstöðu N að G hefði vanrækt að kaupa ábyrgðartryggingu til að tryggja greiðslu skaðabóta vegna tjóns af völdum vélsleðans. Þá varð ekki séð að N hefði borið því við fyrr en í greinargerð fyrir Hæstarétti að krafa hennar væri reist á því að G bæri sakarábyrgð á tjóni hennar vegna vanrækslu á skyldu sinni til að kaupa sérstaka slysatryggingu ökumanns og fékk sú málsástæða ekki komist að í málinu. Þá var ekki fallist á að G hefði borið að leiðbeina N um akstur sleðans eða sjá til þess að hún notaði hlífðarhjálm, enda var N 17 ára þegar slysið varð og hafði að eigin sögn nokkrum sinnum áður ekið vélsleða. Loks var því hvorki borið við í málinu að vantað hefði einhvern annan tiltekinn hlífðarbúnað né að nokkur tiltekin bilun eða galli hefði verið á búnaði sleðans. Var G því sýknaður af kröfu N.
Ákæruvaldið (
Halla Einarsdóttir fulltrúi)
gegn
X (
Gunnar Sólnes hrl)
Ákærði sakfelldur fyrir akstur undir áhrifum lyja. Dæmdur til sektargreiðslu og sviptur ökurétti.
Ákæruvaldið (Eyþór Þorbergsson fulltrúi) gegn
X
Dæmd sekt fyrir fíkniefna- og vopnalagabrot.
Ákæruvaldið gegn
Emilíu Rós Hallsteinsdóttur, Rán. Akstur undir áhrifum ávana-, fíkniefna, X var sakfelld fyrir rán sem hún framdi í, félagi við annan mann. Hún huldi andlit sitt og ógnaði starfsmanni með hnífi, Þá var hún einnig sakfelld fyrir nytjastuld og að hafa í tvígang ekið óhæf um, að stjórna ökutæki örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna. Með brotunum, rauf X skilorð sem hún hafði fengið fyrir umferðarlagabrot og brot gegn, valdstjórninni. Hún hafði áður verið dæmd í skilorðsbundið fangelsi fyrir, ránsbrot en var ekki fullra 18 ára er hún framdi það brot. Henni höfðu einnig, verið gerðar sektir fyrir auðgunar- og umferðarlagabrot. Háttsemi ákærðu við, ránið var talin ógnandi og því metin henni til refsiþyngingar. Hins vegar voru, ekki miklir fjármunir teknir og ákærða játaði brot sín að mestu leyti. Með, hliðsjón af 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 var refsing, hennar ákveðin fangelsi í 12 mánuði. Um tvö umferðarlagabrot var að ræða og ýmis ólögleg efni mældust í blóði og þvagi ákærðu í bæði skiptin. Var ákærða svipt ökurétti í 18 mánuði frá birtingu héraðsdóms að telja (
Hilmar Ingimundarson hrl)
X var sakfelld fyrir rán sem hún framdi í félagi við annan mann. Hún huldi andlit sitt og ógnaði starfsmanni með hnífi. Þá var hún einnig sakfelld fyrir nytjastuld og að hafa í tvígang ekið óhæf um að stjórna ökutæki örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna. Með brotunum rauf X skilorð sem hún hafði fengið fyrir umferðarlagabrot og brot gegn valdstjórninni. Hún hafði áður verið dæmd í skilorðsbundið fangelsi fyrir ránsbrot en var ekki fullra 18 ára er hún framdi það brot. Henni höfðu einnig verið gerðar sektir fyrir auðgunar- og umferðarlagabrot. Háttsemi ákærðu við ránið var talin ógnandi og því metin henni til refsiþyngingar. Hins vegar voru ekki miklir fjármunir teknir og ákærða játaði brot sín að mestu leyti. Með hliðsjón af 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 var refsing hennar ákveðin fangelsi í 12 mánuði. Um tvö umferðarlagabrot var að ræða og ýmis ólögleg efni mældust í blóði og þvagi ákærðu í bæði skiptin. Var ákærða svipt ökurétti í 18 mánuði frá birtingu héraðsdóms að telja.
Kona sýknuð af ákæru fyrir akstur undir áhrifum lyfja.
Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda skaðabætur vegna tjóns sem hún varð fyrir er hún ók vélsleða í eigu stefnda sem var ótryggður.
Ákæruvaldið (Jón Fannar Kolbeinsson fulltrúi) gegn
Daníel G. Ingimundarsyni
Ákærði sakfelldur fyrir brot á reglum um aksturs- og hvíldartíma ökumanna. Þá var ákærði sakfelldur fyrir eignaspjöll og að hafa ekið hópferðabifreið án skráningarmerkja. Refsing 60 daga skilorðsbundið fangelsi.
Karlmaður sakfelldur fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna, ölvunarakstur, eignaspjöll og brot gegn náttúruverndarlögum. Ákærði dæmdur til greiðslu sektar og hann jafnframt sviptur ökurétti.
Ákæruvaldið (
Einar Laxness ftr)
gegn
Anna Sigrún Ásgeirsdóttur (
Hilmar Baldursson hdl)
Sýknað af ákæru um brot gegn 44. gr. UFL. Sakfellt fyrir brot gegn 45. gr. a UFL. Sekt. Svipting ökuréttar.
Stefndi sýknaður af kröfu stefnanda um greiðslu úr kaskótryggingu bifreiðar.
Ákæruvaldið gegn
Ingþóri Halldórssyni Sigurþóri Arnarssyni og Sævari Má Indriðasyni (
Hilmar Ingimundarson hrl)
Rán. Hylming. Þjófnaður. Gripdeild. Fölsun. Varsla fíkniefna. Fjársvik. Samverknaður. Fyrning. Rannsókn. Skilorð. Upptaka. Svipting ökuréttar. Akstur undir áhrifum lyfja. I var sakfelldur fyrir rán, hylmingu, gripdeild í tvígang, tilraun til þjófnaðar, fjögur fölsunarbrot, vörslu fíkniefna og fjársvik. Með gripdeild og fölsunarbroti 22. og 24. 2006 rauf hann skilorð eldri dóms og var hann tekinn upp og honum ákvörðuð refsing í einu lagi samkvæmt 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Þá var refsing hans fyrir stóran hluta brotanna ákveðin sem hegningarauki samkvæmt 78. gr. laganna. Þótti refsing hans hæfilega ákveðin 18 mánaða fangelsi auk þess sem honum gert að greiða brotaþolum skaðabætur. SÞ var sakfelldur fyrir þjófnað, þrjú hylmingarbrot, tvær gripdeildir, vörslu fíkniefna í tvígang og tvö umferðarlagabrot. Refsing hans var að hluta ákvörðuð sem hegningarauki og þótti hæfilega ákveðin fimm mánaða fangelsi. Þá var hann sviptur ökurétti í 8 mánuði og honum gert að greiða brotaþolum skaðabætur. SM var sakfelldur fyrir rán og þjófnað. Var refsing hans ákvörðuð sem hegningarauki og þótti hæfilega ákveðin fangelsi í 8 mánuði. Þá var honum gert að greiða brotaþolum skaðabætur.
Ákært fyrir að aka undir áhrifum lyfja svo að ökumaður hefði ekki getað stjórnað ökutækinu örugglega. Ekki var talið sannað í málinu að svo hefði verið og ákærða sýknuð af kröfum ákæruvaldsins.
B var sakfelldur fyrir brot gegn 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga með því að hafa í júní á síðasta ári skotið með haglabyssu á íbúðarhús við Burknavelli í Hafnarfirði. G og GG voru sakfelldir fyrir hlutdeild í því broti. Þá var GG að auki sakfelldur fyrir líkamsárás, tilraun til brennu, fjársvik og umferðarlagabrot og ákærði G fyrir nytjastuld. B var dæmdur í 15 mánaða fangelsi, GG í tveggja ára fangelsi og G í 9 mánaða fangelsi.
Ákæruvaldið (
Kolbrún Sævarsdóttir saksóknari)
gegn
Gísla Þór Gíslasyni (
Kristján Stefánsson hrl)
G var sakfelldur fyrir að hafa ekið tvívegis sviptur ökurétti. Hins vegar þótti ekki sannað að hann hefði í annað skiptið einnig verið ófær um að stjórna bifreið örugglega vegna neyslu lyfja. Í dómi Hæstaréttar var sakarferill G rakinn og þótti refsing hans með hliðsjón af dómvenju hæfileg fangelsi í tvo mánuði. Í ljósi góðrar umsagnar frá Fangelsismálastofnun og vinnuveitanda G þótt mega fresta fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið í tvö ár.
Ákæruvaldið (
Bjarni G. Stefánsson lögreglustjóri)
gegn
Skúla Má Hilmarssyni (
Ingimar Ingimarsson hdl)
Karlaður sakfelldur fyrir að aka bifreið undir áhrifum fíkniefna og fyrir að hafa fíkniefni í fórum sínum.
Ákærði sakfelldur fyrir að hafa ekið bifreið ófær um að stjórna ökutæki vegna svefnhöfgi en talið var ósannað að hann hefði verið ófær um aksturinn vegna áhrifa örvandi og deyfandi efna. Brot ákærða var hegningarauki við tvo fangelsisdóma frá því í maí sl. og var honum því ekki gert sérstök refsing í málinu en hann var sviptur ökurétti í tvo mánuði. Þá var ákærða gert að greiða allan sakarkostnað málsins.
Ákæruvaldið (
Hulda María Stefánsdóttir fulltrúi)
gegn
Ingþóri Halldórssyni, Sigurþóri Arnarssyni, Steinari Erni Indriðasyni og Sævari Má Indriðasyni (
Róbert Árni Hreiðarsson réttargæslumaður) (
Hilmar Ingimundarson réttargæslumaður)
Fjórir karlmenn dæmdir til fangelsisvistar fyrir ýmis hegningarlagabrot, vörslu fíkniefna og umferðarlagabrot. Tveir þeirra voru sviptir ökurétti.
Ákæruvaldið (
Einar Laxness fulltrúi)
gegn
Einari Þór Einarssyni (
Örn Clausen hrl)
Karlmaður dæmdur í 5 mánaða fangelsi fyrir ýmis auðgunarbrot, umferðarlagabrot og vörslu fíkniefna. Hann var einnig sviptur ökurétti í 6 mánuði.
Ákærði sakfelldur fyrir akstur undir áhrifum lyfja.
Ákæruvaldið (Gunnar Örn Jónsson) gegn
Lúðvík Eiríkssyni (enginn)
Karlmaður dæmdur til að greiða sekt vegna lyfjaaksturs og vörslu fíkniefna og sviptur ökurétti í 6 mánuði.
X var sakaður um umferðarlagabrot í fjórum tilvikum. Með vísan til forsendna dóms Hæstaréttar 28. október 2004 í máli nr. 251/2004, þar sem sakarefni var hliðstætt, var X sýknaður.
Ákæruvaldið (
Ragnheiður Harðardóttir saksóknari)
gegn
Emilíu Rós Hallsteinsdóttur (
Örn Clausen hrl)
X var ákærður fyrir tilraun til þjófnaðar. Var honum gefið að sök að hafa í fjögur skipti reynt að brjótast inn í fyrirtæki í auðgunarskyni. Var hann sakfelldur fyrir að hafa reynt það í þrígang en í einu tilviki þótti það ekki fyllilega sannað. Með hliðsjón af löngum brotaferli X var honum gert að sæta fangelsi í 12 mánuði.