Stefndi dæmdur til að greiða stefnendum bætur vegna gallaðrar utanhússklæðningar.
Stefnendur keyptu fasteign af stefnda. Eignin reyndist haldin leyndum göllum, sem metnir voru í yfirmatsgerð að umfangi sem nam 15,6% af kaupverði eignarinnar. Stefnendur héldu eftir lokagreiðslu kaupverðsins og höfða málið aðallega til ógildingar eða riftunar kaupsamningsins en til vara til skaðabóta frá stefnda eða afsláttar af kaupverði vegna gallanna. Ekki var fallist á kröfur stefnenda um ógildingu eða riftun kaupanna, en stefnda var gert að greiða stefnendum þá fjárhæð sem samkvæmt yfirmati þótti hæfileg til úrbóta á göllunum ásamt dráttarvöxtum, en að frádregnum gagnkröfum stefnda um eftirstöðvar kaupverðs og kostnað sem stefndi hafði haft af eigninni eftir umsaminn afhendingardag hennar.
Stefnanda voru dæmdar skaðabætur úr hendi stefndu vegna galla á fasteign samkvæmt 27. gr. laga nr. 40/2002 um fasteignakaup, en krafan var talin ófyrnd.
Stefndi var sýknaður af skaðabótakröfu stefnanda þar sem ekki var fallist á að hann ætii rétt til skaðabóta eða afsláttar samkvæmt ákvæðum fasteignakaupalaga vegna ágalla þeirra sem á fasteigninni voru vegna ákvæða 1. mgr. 29. gr. laganna þótt þeir myndu að líkindum teljast gallar í skilningi laganna.
Fallist á kröfu kaupenda fasteignar um skaðabætur vegna galla.
Riftun kaupsamnings um bifreið og endurgreiðsla kaupverðs.
Mál kaupenda á hendur seljanda vegna galla í fasteign. Fallist var á kröfu kaupenda um riftun kaupsamnings og einnig á hluta kröfu þeirra um greiðslu skaðabóta.
Mál þetta snýst um frumgerð af taflborði sem Boris Spassky og Bobby Fischer tefldu á í einvígi þeirra í Laugardalshöll árið 1972.
Fallist var á hluta kröfu stefnenda um afslátt af kaupverði vegna galla sem rekja mátti til raka sem í ljós kom um tveimur árum eftir afhendingu fasteignarinnar. Mat meirihluti dómsins það svo að stefnendur hefðu með matsgerð löggilts fasteignasala sýnt fram á vermætisrýrnun fasteignarinnar.
Stefndi, seljandi fasteignar, sýknaður af kröfu stefnenda, kaupenda, um greiðslu skaðabóta vegna ætlaðra galla á fasteigninni.
Stefnendur kröfðu stefnda um greiðslu eftirstöðva kaupverðs vegna kaupa á hlutum í félagi sem átti tvær fasteignir. Stefndi bar fyrir sig að hann ætti gagnkröfur til skuldajafnaðar vegna meintra galla á annarri fasteigninni. Lagt var til grundvallar að lög nr. 40/2002 um fasteignakaup ættu við um viðskipti aðila. Dómurinn komst að þeirri niðurstöðu að ágallar á eigninni rýrðu ekki verðmæti hennar svo nokkru varðaði í skilningi 18. gr. laganna. Þá var ekki fallist á aðrar málsástæður sem stefndi byggði á. Því var fallist á dómkröfur stefnenda.
Aðila greindi á um hvort fasteign sem stefnandi keypti af stefnda væri haldinn göllum. Í málinu gerði stefnandi kröfu um greiðslu rúmlega 25 milljóna króna skaðabóta vegna meintra galla á fasteigninni auk útgáfu afsals sér til handa. Var stefndi dæmdur til að greiða stefnanda tæpar fimmtán milljónir auk vaxta og málskostnaðar, auk þess sem honum var skylt að gefa út afsal fyrir hinni umdeildu fasteign. Þá var ekki fallist á frávísunarkröfu stefnda í málinu.
Stefndi, seljandi fasteignar, sýknaður af kröfu stefnanda, kaupanda, um greiðslu skaðabóta vegna ætlaðra galla á fasteigninni.
Ágreiningur um eftirstöðvar kaupverðs fasteignar og gagnkröfu vegna meintra galla.
Stefndi var sýknaður af kröfu um skaðabætur vegna meintra galla í fasteign. Var talið að stefndi hefði ekki sýnt af sér saknæma háttsemi við sölu á fasteign sinni. Stefndi var hins vegar látinn bera kostnað við endurbætur á því sem hann hafði lýst yfir að væri ný- eða nýlega viðgert í húsinu.
Kaupendur einbýlishúss héldu eftir greiðslum á hluta af kaupverði hússins eftir afhendingu þess þar sem þau töldu að eignin væri gölluð. Í þessu máli, sem seljandinn höfðaði til innheimtu vangoldis kaupverðs, öfluðu kaupendur matsgerða um meinta galla og kostnað við úrbætur og kröfðust þess að sá kostnaður yrði dreginn frá skuldinni og að seljandinn greiddi þeim það sem umfram væri. Dómurinn taldi seljanda bera ábyrgð á sumum af þeim göllum sem metnir höfðu verið og var kostnaði við úrbætur á þeim skuldajafnað upp í kröfu hans um greiðslu kaupverðs, en kaupendum gert að greiða það sem eftir stóð af skuldinni.
Fasteignakaup. Fyrning.
Aðalstefnendur höfðuðu mál til heimtu eftirstöðva kaupverðs fasteignar. Gagnstefnendur kröfðust sýknu og bóta eða afsláttar úr hendi aðalstefnenda vegna galla á fasteigninni. Ekki þótti sýnt að aðalstefnendur hefði sýnt af sér saknæma háttsemi og ekki heldur að umfang gallans hafi rýrt verðmætið svo nokkru varðaði í skilningi 18. gr. laga um fasteignakaup. Krafa aðalstefnenda var því tekin til greina.
Sprangkrafa. Stefnendur kröfðu alla stefndu um greiðslu skaðabóta vegna meints galla í fasteign er þau keyptu á árinu 2017. Byggðu þau á því að þáverandi byggingafulltrúi Reykjanesbæjar hefði brotið lög vegna lokaúttektar hússins og með því hafi byggingin verið seld gölluð. Þá var byggt á að seinni byggingaraðilinn hafi ekki fylgt reglum um lokaúttektir og gefið vísvitandi rangar upplýsingar um byggingastig hússins. Einnig var byggt á því að fasteignasalan hefði gegn betri vitund gefið vísvitandi upp villandi upplýsingar um byggingarstig eignarinnar í söluyfirliti í öll þau skipti er eignin hafði verið seld. Voru öll stefndu sýknuð af kröfum stefnenda.
Gallamál.
Ágreiningur hvort um varði að ræða galla í fasteign í skilningi laga nr. 40/2002 um fasteignakaup, að því er varðar geymsluskúr og bílskúr sem innréttaður var sem íbúð, svo og hvort stefnendur hafi orðið fyrir tjóni af þessum sökum og hvert það tjón hafi verið. Ekki fallist á að upplýsingagjöf hafi verið röng eða villandi og voru seljendur, fasteignasali og tryggingafélag sýknuð af kröfum kaupenda.
Fallist á skaðabótaskyldu seljenda fasteignar gagnvart kaupendum þar sem þak hússins reyndist vera gallað meðal annars vegna vinnubragða manna sem seljendur höfðu fengið til að lagfæra kvist á þakinu. Þá voru seljendur einnig dæmdir til að greiða skaðabætur vegna leka með gluggum hússins og vegna ágalla á frárennslislögnum frá gestasalerni auk ófullnægjandi viðgerðar vegna múrskemmda. Bætur voru dæmdar í samræmi við niðurstöðu dómkvadds matsmanns en kröfum um bætur í samræmi við reikninga verktaka sem lagfærði þakið var á hinn bóginn vísað frá dómi vegna vanreifunar þar sem ekki lá fyrir að þeir endurspegluðu einvörðungu tjón kaupendanna. Þá var ekki var fallist á skaðabótaskyldu seljenda vegna fjármagnskostnaðar sem kaupendur gerðu kröfu um þar sem endurfjármögnun verðtryggðs láns hefði tafðist um tíu mánuði.
Gallamál.
Stefnda gert að greiða stefnanda 8.437.192 krónur auk dráttarvaxta vegna galla sem viðurkennt hafði verið með dómi Landsréttar nr. 800/2019 að stefndi bæri ábyrgð á.
Stefndu voru dæmd til að greiða stefnendum tæpar sex milljónir króna í skaðabætur vegna galla á húsi er stefnendur keyptu af stefndu árið 2019. Fallist var á með stefnendum að gallar hefðu verið á fasteignin sem rekja mætti til drenlagnar, raka í gólfplötu, frágangi glugga og myglu. Ekki var fallist á með stefnendum að óeinangruð og óþétt útidyrahurð og hrörlegt ástand geymslu á lóðinni teldist til galla á eigninni í skilningi fasteignakauparéttar.
Stefnendur kröfðust bóta úr hendi stefndu vegna galla á fasteign sem þau festu kaup á árið 2016. Beindu þau kröfum sínum að R vegna vanrækslu við eftirlit með framkvæmdum við byggingu fasteignarinnar á grundvelli skipulags- og byggingarlaga nr. 73/1997, I sem byggingarstjóra og G og K sem seljendum fasteignarinnar á grundvelli laga nr. 40/2002 um fasteignakaup. Loks beindu þau kröfu að J og B sem fyrri eigendum og húsbyggjendum eignarinnar. Í dómi héraðsdóms voru stefndu R, G, K, J og B dæmd óskipt til greiðslu bóta vegna alls tjóns stefnenda að undanskildu tjóni vegna afnotamissis. Var matsgerð dómkvadds matsmanns lögð til grundvallar við mat á viðgerðarkostnaði. I var hins vegar sýknaður, m.a. vegna fyrningar krafna á hendur honum.
Stefndi dæmdur til að greiða kostnað sem hlaust af viðgerð á vinnuvél
Stefndu gert að greiða stefnendum eftirstöðvar kaupverðs fasteignar, sem voru 2.100.000 krónur, þó þannig að stefndu ættu rétt á afslætti sem næmi 688.613 krónur.
Stefndi var sýknaður af kröfu stefnenda um skaðabætur eða afslátt vegna galla á fasteign sem þau keyptu af honum. Að mati dómsins var fasteignin haldin göllum við afhendingu hennar en sýkna var byggð á því að stefnendur hefðu glatað rétti sínum til að senda tilkynningu til stefnda um gallana þegar fimm ár voru liðin frá afhendingu. Hefði stefndi enda hvorki tekist á hendur sérstaka ábyrgð né hefði hann sýnt af sér stórkostlegt gáleysi eða framferði hans strítt með öðrum hætti gegn heiðarleika og góðri trú. Þá var krafa stefnenda talin fyrnd þegar málið var höfðað.
Einar Valgeirsson og Unnur Magnea Magnadóttir (
Arnar Ingi Ingvarsson lögmaður)
gegn
Skúla Þórarinssyni, Svövu Björnsdóttur, Skúli Þórarinsson og Svava Björnsdóttir (
Jón Þór Ólason lögmaður)
Seljendur fasteignar kröfðust greiðslu á eftirstöðvum kaupverðs fasteignar. Kaupendur héldu eftir lokagreiðslu vegna meints galla í fasteigninni sem seljendur hefðu átt að upplýsa þau um. Var talið ósannað að seljendur hafi vitað um galla í þaki og ástands þaks en þau höfðu bent á að þakkantur væri orðinn lélegur. Húsið var byggt um 1980. Þá máttu kaupendur sjá við skoðun hússins galla sem þau báru fyrir sig. Voru seljendur sýknaðir af skaðabótakröfum kaupenda og kaupendur dæmdir til að greiða seljendum eftirstöðvar kaupverðsins gegn útgáfu afsals.
Stefnandi byggði raðhús í Hafnarfirði og fól fasteignasölu að selja eignirnar á byggingarstigi. Stefndi var meðal kaupenda. Afhending eignarinnar dróst í um 18 mánuði og gerðu aðilar með sér samkomulag um greiðslu tafabóta. Haustið 2020 átti stefndi enn ógreiddar 9.000.000 krónur af umsömdu kaupsamningsverði en vildi að til frádráttar kæmu 5.400.000 króna tafabætur. Þá bar stefndi fyrir sig ýmsa galla á smíði og frágangi húss og lóðar. Fór svo að stefnandi höfðaði mál til heimtu ógreidds kaupverðs. Stefndi tók til varna og krafðist sýknu á grundvelli skuldajafnaðar enda ætti hann mun hærri kröfu á hendur stefnanda en sem næmi ógreiddum 9.000.000 króna eftirstöðvum kaupverðs. Fjölskipaður héraðsdómur féllst á sjónarmið stefnda, m.a. á grundvelli matsgerðar dómkvadds sérfræðings, og sýknaði stefnda af öllum dómkröfum stefnanda. Jafnframt var stefnandi dæmdur til að greiða stefnda 3.000.000 krónur í málskostnað.
Vísað var frá dómi framhaldsgagnstefnu með vísan til þess að hún væri of seint fram komin. Var það metið framhaldsgagnstefnendum til vanrækslu að hafa ekki gert kröfur sínar í tæka tíð enda liðu rétt rúm tvö ár frá því að framhaldsgagnstefnendur fengu eignina afhenta þar til þau höfðuðu framhaldsgagnsökina og um eitt og hálft ár frá höfðun aðalsakar til höfðunar framhaldsgagnsakar.
Stefnandi hafði keypt íbúð í fjöleignarhúsi árið 2017 af móður stefndu sem féll síðar frá. Stefndu var stefnt sem erfingjum hennar. Fjöleignarhúsið reyndist haldið þeim galla að álklæðing utan á húsinu var talin ónýt svo stefnandi þurfti að greiða umtalsverðan kostnað sem hlaust af því að klæða þurfti húsið með nýrri klæðingu. Stefndu voru dæmd til að greiða stefnanda skaðabætur þar sem í ljós kom eftir kaupin að þessum galla hafði verið slegið föstum með dómi Hæstaréttar á árinu 2007 og húsfélagi íbúa í húsinu dæmdar skaðabætur sem tóku mið af hluta kostnaðar við að skipta um klæðninguna. Í stað þess að nýta dæmdar bætur til að skipta um klæðningu var ákveðið á vettvangi húsfélagsins að hagnýta einungis hluta bótanna til ýmissa endurbóta og viðhalds á húsinu en greiða nærri 40% fjárhæðarinnar hlutfallslega til íbúðareigenda í fjöleignarhúsinu þeim til frjálsrar ráðstöfunar.
Stefnandi hafði keypt íbúð í fjöleignarhúsi árið 2017 af móður stefndu sem féll síðar frá. Stefndu var stefnt sem erfingjum hennar. Fjöleignarhúsið reyndist haldið þeim galla að álklæðing utan á húsinu var talin ónýt svo stefnandi þurfti að greiða umtalsverðan kostnað sem hlaust af því að klæða þurfti húsið með nýrri klæðingu. Stefndu voru dæmd til að greiða stefnanda skaðabætur þar sem í ljós kom eftir kaupin að þessum galla hafði verið slegið föstum með dómi Hæstaréttar á árinu 2007 og húsfélagi íbúa í húsinu dæmdar skaðabætur sem tóku mið af hluta kostnaðar við að skipta um klæðninguna. Í stað þess að nýta dæmdar bætur til að skipta um klæðningu var ákveðið á vettvangi húsfélagsins að hagnýta einungis hluta bótanna til ýmissa endurbóta og viðhalds á húsinu en greiða nærri 40% fjárhæðarinnar hlutfallslega til íbúðareigenda í fjöleignarhúsinu þeim til frjálsrar ráðstöfunar.
Fallist að hluta til á kröfur stefnanda um greiðslu vegna galla í fasteignakaupum.
Stefndi dæmdur til að greiða stefnanda eftirstöðvar kaupverðs fasteignar gegn útgáfu afsals. Eignin var ekki talin haldin galla svo stefnda var ekki rétt að halda eftir síðustu greiðslunni.
Stefnda gert að greiða stefnanda eftirstöðvar kaupverðs fasteignar.
Fallist á kröfur kaupenda um að seljandi gæfi út afsal gegn greiðslu eftirstöðva kaupverðs að frádreginni lækkun vegna galla, sem staðfestir voru með matsgerð. Af hálfu stefnda var ekki skilað greinargerð í málinu innan tilskilins frests.
Stefnendur/seljendur fasteignar kröfðu stefndu/kaupanda um eftirstöðvar kaupverðs, sem haldið hafði verið eftir. Sannað þótti að stefnendur hefði ekki upplýst stefndu um að engir fagaðilar hefðu komið að nýlegum breytingum á eigninni, sem reyndust að hluta til gallaðar. Var fallist á gagnkröfu stefndu til skuldajöfnunar, sem studd var matsgerð, og stefnda sýknuð, og stefnendum gert að gefa út afsal til stefndu.
Stefndi er sýknaður af kröfu stefnenda þar sem krafan var talin fyrnd.
Staðfest var riftun stefnenda á kaupsamningi aðila um fasteign og stefnda gert að endurgreiða stefnendum umsamið kaupverð auk vaxta og dráttarvaxta. Þá var stefndi og dæmdur til að greiða stefnendum skaðabætur auk dráttarvaxta, sem og málskostnað.
Máli vegna galla á fasteign var vísað frá dómi að kröfu stefnda vegna vanreifunar á kröfugerð og málatilbúnaði stefnenda.
Aðalstefnandi stefndi aðalstefnda til greiðslu á hluta kaupverðs fyrir fasteign sem aðalstefndi keypti af aðalstefnanda. Aðalstefndi gagnstefndi í málinu og krafðist sjálfstæðs dóms vegna fjölda galla á fasteigninni og byggði kröfu sína á matsgerð dómkvadds matsmanns. Var öllum kröfum gagnstefnanda hafnað og aðallega byggt á því að skorað hafi verið á hann að skoða eignina með sérfræðingum þar sem eignin í fyrsta lagi hafði verið byggð árið 1931 og í öðru lagi hafði aðalstefnandi eignast eignina á uppboði og hafði ekki búið í henni og gat því ekki borið um ástand hennar. Þá var sérstaklega tekið fram í söluyfirlitum að ekki væri vitað um ástand raf-, vatns- og frárennslislagna né þaks. Var gagnstefndi sýknaður af öllum kröfum gagnstefnanda og aðalstefnda gert að greiða eftirstöðvar kaupverðsins.
Stefnda gert að greiða stefnendum 5.077.212 krónur vegna galla í nýbyggingu. Fallist var á að stefnendum hefðu átt rétt til skuldajöfnunar og ættu rétt á útgáfu afsals fyrir eigninni.
Seljanda fasteignar gert að greiða skaðabætur þar sem breytingar á fasteigninni voru án byggingarleyfa og byggingarfulltrúi hafði krafist þess að eignin yrði færð í upprunalegt horf sem seljandinn upplýsti kaupendur ekki um.
Ásta María Guðmundsdóttir (
Ágúst Ólafsson lögmaður)
gegn
Orra Frey Gíslasyni, Gísla Hafsteini Gunnlaugssyni, DN ehf, Hauki Halldórssyni, Magnúsi Guðlaugssyni, til réttargæslu og Verði tryggingum hf (
Jón Þór Ólason lögmaður)
Stefnandi krafðist bóta úr hendi stefndu vegna galla á fasteign sem hún hafði keypt af stefndu G og O. Taldi hún gallana fólgna í því að stefndu hefði vanrækt upplýsingaskyldu sína við kaupin og látið hjá líða að upplýsa hana með fullnægjandi hætti um fyrirhugaðar framkvæmdir á hinni keyptu eign. Í dómi héraðsdóms var því hafnað að skort hefði á fullnægjandi upplýsingar af hálfu stefndu og tekið fram að þær upplýsingar, sem fram hefði komið í tengslum við tilboðsgerð og gerð kaupsamnings, hefðu gefið stefnanda tilefni til þess að afla nánari upplýsinga um fyrirhugaðar framkvæmdir. Voru stefndu því sýknaðir af kröfum stefnanda.
Stefndi dæmdur til að greiða stefnanda skaðabætur vegna galla á innfluttum notuðum bíl sem hann hafði selt stefnanda.
Aðalstefnandi krafðist greiðslu eftirstöðva kaupverðs samkvæmt kaupsamningi um fasteign úr hendi gagnstefnanda. Í dómi héraðsdóms var krafa aðalstefnanda tekin til greina en kröfu gagnstefnanda vegna galla á hinni seldu eign skuldajafnað við kröfu aðalstefnanda.
Húsfélagið Vesturgötu 18, húsfélagið Vesturgötu 20, Alda Sigurðardóttir, Ásgrímur Skarphéðinsson, Dröfn Hreiðarsdóttir, Einar Þór Daníelsson, Ingvar Guðmundsson, Svava Mathiesen, Ólafur Þór Ágústsson, Sigþór Sigmarsson, Sólrún Smáradóttir, Steinunn Jónsdóttir, Þröstur Erlingsson, Ævar Geirdal og Súsanna Guðbjörg Antonsdóttir (
Stefán Árni Auðólfsson lögmaður)
gegn
Jóhanni Guðna Hlöðverssyni og Vátryggingafélagi Íslands til réttargæslu (
Eiríkur Guðlaugsson lögmaður)
Stefnendur höfðuð mál á hendur byggingarstjóra og vátryggingafélagi vegna meintra galla í fasteign. Málinu var vísað frá dómi vegna vanreifunar.
Seljanda fasteignar var gert að greiða kaupendum skaðabætur vegna galla sem seljandi vissi eða mátti vita um.