A krafði Í um miskabætur og bætur vegna tekjutaps vegna frelsissviptingar sem hann sætti í tengslum við ætlaða líkamsárás og frelsissviptingu. A var sýknaður af sakargiftum með endanlegum dómi Héraðsdóms Reykjavíkur. Frelsissvipting A var tvíþætt, annars vegar í formi handtöku og gæsluvarðhalds og hins vegar í formi afplánunar eftirstöðva fangelsisdóms. Í dómi Landsréttar kom fram að A hefði ekki sýnt fram á að hann hefði orðið fyrir tekjutapi vegna frelsissviptingarinnar. Á hinn bóginn taldi Landsréttur að A ætti rétt til miskabóta samkvæmt hinni hlutlægu bótareglu 246. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála vegna handtöku hans og gæsluvarðhalds frá 6. til 18. júlí 2014. Þann dag var A með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur gert að afplána 600 daga eftirstöðvar fangelsisrefsingar. Landsréttur taldi þá frelsissviptingu ekki hafa verið að ósekju. Gæti A því hvorki byggt bótarétt sinn vegna hennar á 5. mgr. 67. gr. stjórnarskrárinnar né 5. mgr. 5. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994. Aftur á móti hefði orðið óhæfilegur dráttur á útgáfu ákæru hjá ríkissaksóknara en frá því að embættið fékk rannsóknargögnin send og þar til ákæra var gefin út liðu um 15 mánuðir. Ekki var að neinu leyti við A að sakast um þann drátt. Var talið að eins og á stóð hefðu tafir umfram 120 daga á útgáfu ákæru verið svo úr hófi að í því hafi falist saknæmt og ólögmætt brot gegn frelsi A, sbr. b-lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við mat á því hvort orsakatengsl væru á milli framangreinds dráttar á útgáfu ákæru og þess að A var gert að afplána eftirstöðvar refsingar samkvæmt eldri dómi var litið til þess að afplánun A meðan á lögreglurannsókn stóð og sá tími sem meðferð málsins tók fyrir dómi væru ekki afleiðing framangreinds dráttar. Jafnframt hefði A afþakkað reynslulausn einum mánuði áður en afplánun átti að ljúka. Samkvæmt öllu framangreindu var Í gert að greiða A 1.800.000 krónur í miskabætur vegna handtöku, gæsluvarðhalds og óhæfilegra tafa á útgáfu ákæru.
Stefnandi var handtekinn 6. júlí 2014 og úrskurðaður í gæsluvarðhald vegna rannsóknarhagsmuna frá 6. júlí 2014 til 18. júlí 2014. Við handtökuna átti stefnandi eftir að afplána 600 daga af eldri fangelsisdómi. Var honum í kjölfarið gert að afplána eftirstöðvar þeirrar refsingar. Lauk afplánun stefnanda 9. mars 2016. Ákæra á hendur honum var aftur á móti ekki gefin út fyrr en 6. maí 2016. Fór svo að stefnandi var sýknaður af þeirri ákæru. Stefnandi taldi sig hafa verið sviptan frelsi að ósekju í 12 daga meðan á handtöku og síðar gæsluvarðhaldi stóð og síðan í 600 daga til viðbótar þegar hann afplánaði eftirstöðvar fyrrgreinds fangelsisdóms. Þetta hefði haft í för með sér tjón sem hann gerði kröfu um að fá bætt úr hendi stefnda íslenska ríkisins með miskabótum annars vegar og skaðabótum vegna meints tekjutaps hins vegar. Fallist var á það með stefnda að málatilbúnaður stefnanda um meint tekjutap hans væri ótrúverðugur og stangaðist auk þess verulega á við upplýsingar sem hann hefði sjálfur lagt fram í málinu um heilsufar sitt og atvinnusögu, en stefnandi hefði ekki útskýrt það misræmi með nokkrum hætti. Teldist því ósannað að stefnandi hefði orðið fyrir því tekjutapi sem byggði hluta af dómkröfum sínum á. Þegar af þeirri ástæðu var stefndi sýknaður af umræddum kröfum stefnanda. Hvað varðaði það álitaefni hvort stefnandi ætti rétt til miskabóta vegna þeirrar frelsissviptingar sem hann sætti taldi dómurinn að stefnandi ætti rétt til slíkra bóta, en að hann hefði sýnt af sér eigin sök sem réttlætti að miskabætur til hans yrðu lækkaðar. Aftur á móti yrði ekki fram hjá því litið að verulegar og óútskýrðar tafir urðu á útgáfu ákæru í málinu eftir að rannsókn lögreglu lauk, en í þeim efnum yrði ekki sakast við stefnanda. Á grundvelli 5. mgr. 67. gr. stjórnarskrárinnar voru stefnanda því dæmdar miskabætur úr hendi stefnanda vegna frelsissviptingar í 103 daga, en að öðru leyti var talið stefnandi þyrfti að bera tjón sitt sjálfur. Þóttu miskabætur hæfilega ákveðnar 3.605.000 krónur með nánar tilgreindum vöxtum.
Ákæruvaldið (
Elín Hrafnsdóttir fulltrúi)
gegn
Hafþóri Fjalari Kristinssyni (
Snorri Sturluson hdl)
Ákærði dæmdur í tólf mánaða fangelsi fyrir að aka sviptur ökurétti auk þess sem skilorð reynslulausnar var dæmt upp.
Ákærði dæmdur í 75 daga fangelsi fyrir að aka sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis.
Fallist var á kröfu lögreglustjóra um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jón H. B. Snorrason saksóknari)
gegn
X (
Ólafur V. Thordersen hdl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Kjartan Ólafsson aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Bjarni Hauksson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Ákæruvaldið (
Daði Kristjánsson saksóknari)
gegn
Andra Þór Guðmundssyni (
Bjarni Hauksson hrl)
Með dómi héraðsdóms var A sakfelldur fyrir umferðarlagabrot með því að hafa ekið bifreið undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Var refsing hans ákveðin 4 mánaða fangelsi auk þess sem hann var sviptur ökurétti ævilangt. Í málinu krafðist A aðallega ómerkingar héraðsdóms, en til vara að refsing yrði milduð. Reisti hann ómerkingarkröfuna á því að sú tilhögun á skipan dómsvalds í héraði, sbr. 2. mgr. 17. gr. laga nr. 15/1998 um dómstóla, að heimila aðstoðarmönnum dómara meðferð og úrlausn sakamála sem dæmd væru á grundvelli 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála samrýmdist hvorki fyrirmælum 2. gr., V. kafla og 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrár né 1. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu. Í dómi Hæstaréttar kom fram að af ákvæðum 16. og 17. gr. laga nr. 15/1998 væri ljóst að ráðning og störf aðstoðarmanns dómara, þar með talin þau takmörkuðu dómstörf sem honum mætti fela, væru með öllu á ábyrgð og forræði dómstjóra héraðsdómstóls. Gætu handhafar framkvæmdarvalds hvorki skipt sér af störfum aðstoðarmanns né ráðið neinu um það ráðningarsamband sem þar lægi til grundvallar. Var ómerkingarkröfu A því hafnað. Við ákvörðun refsingar var talið að A hefði með broti sínu rofið skilorð reynslulausnar sem honum hafði verið veitt til tveggja ára á eftirstöðvum fangelsisrefsingar 675 dögum. Var reynslulausnin því tekin upp og refsing A ákveðin fangelsi í 26 mánuði auk þess sem hann var sviptur ökurétti ævilangt.
Umferðarlagabrot
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Einar Laxness aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Björgvin Jónsson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Ákæruvaldið (Elín Hrafnsdóttir fulltrúi) gegn
A
Ákærði sakfelldur fyrir ýmis hegningarlagabrot.
Ákæruvaldið (
Hulda María Stefánsdóttir saksóknari)
gegn
Jóni Sverri Bragasyni (
Bjarni Hauksson hrl)
J var sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 210. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa haft í vörslum sínum 45.236 ljósmyndir og 155 hreyfimyndir sem sýndu börn á kynferðislegan og klámfenginn hátt. Þá var hann sakfelldur fyrir brot á vopnalögum nr. 16/1998 með því að hafa haft í vörslum sínum óskráðan loftriffil án skotvopnaleyfis. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að J hefði haft í vörslum sínum mikið magn af barnaklámi en hluti af því hefði verið af grófasta tagi. Þá hefði J með brotunum rofið reynslulausn sem honum hafði verið veitt vegna dóms sem hann hlaut fyrir samkynja brot. Var refsing J ákveðin fangelsi í 2 ár og 8 mánuði auk þess sem honum var gert að sæta upptöku á tölvubúnaði og framangreindum loftriffli.
Lögreglustjórinn á Suðurlandi (
Margrét Harpa Garðarsdóttir fulltrúi)
gegn
X (
Snorri Sturluson hdl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Einn ákærðu dæmdur í 2 1/2 árs fangelsi skilorðsbundið í 3 ár, annar í 2 ára fangelsi skilorðsbundið í 3 ár og þriðji í 12 mánaða fangelsi skilorðsbundið í 2 ár og til greiðslu bóta fyrir rán, frelsissviptingu og líkamsárás.
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta afplánun á 220 daga eftirstöðvum fangelsisrefsingar, sem honum hafði verið veitt reynslulausn á. Málinu var vísað frá Hæstarétti þar sem kæran uppfyllti ekki áskilnað 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Ákærði sakfelldur fyrir brot gegn valdstjórninni.
Ákæruvaldið (
Auðbjörg L. Gústafsdóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
Ásgeiri Heiðari Stefánssyni (
Snorri Sturluson hdl)
Ákærði dæmdur í 20 mánaða fangelsi fyrir ýmis hegningar- og fíkniefnalagabrot.
Ákæruvaldið (
Hulda María Stefánsdóttir saksóknari)
gegn
Jóni Sverri Bragasyni (
Bjarni Hauksson hrl)
Ákærði sakfelldur fyrir kynferðisbrot.
Sakfellt fyrir fíkniefnaakstur. Reynslulausn dæmd upp.
Sakfelling - vopnalagabrot - þjófnaður.
Sakamál - sakfelling.
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta afplánun á 885 daga eftirstöðvum fangelsisrefsingar, sem honum hafði verið veitt reynslulausn á. Málinu var vísað frá Hæstarétti þar sem kæran uppfyllti ekki áskilnað 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Karl Ingi Vilbergsson aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Sveinn Andri Sveinsson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Ákærðu sakfelldir fyrir fíkniefnabrot.
Ákæruvaldið (
Daði Kristjánsson saksóknari)
gegn
Mikael Má Pálssyni (
Björgvin Jónsson hrl)
Ákærði krefst þess að refsing verði milduð. Ákærði á að baki samfelldan sakaferil allt frá árinu 2002 fyrir ýmis brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940, lögum um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og umferðarlögum nr. 50/1987. Með dómi 17. maí 2002 var ákærði dæmdur í sex mánaða skilorðbundið fangelsi fyrir rán, rangar sakargiftir, ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Hinn 29. apríl 2003 hlaut hann átta mánaða skilorðsbundinn fangelsisdóm fyrir þjófnað og fíkniefnalagabrot, en sá dómur var hegningarauki við fyrrnefndan dóm. Hann var 30. desember 2003 dæmdur í níu mánaða fangelsi, þar af átta mánuði skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir fíkniefnalagabrot og var dómurinn frá 29. apríl 2003 þá tekinn upp og dæmdur með því máli. Ákærði hlaut 18 mánaða fangelsisdóm 3. febrúar 2004 fyrir rán, þjófnað og fíkniefnalagabrot auk þess sem hann var sakfelldur fyrir ölvunarakstur og akstur án ökuréttar og sviptur ökurétti í tvö ár frá 25. febrúar 2004. Með dómi 7. apríl 2004 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir rangar sakargiftir og akstur sviptur ökurétti og var sá dómur hegningarauki við dómana frá 17. maí 2002, 29. apríl 2003, 30. desember 2003 og 3. febrúar 2004. Ákærði var 13. maí 2004 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir fíkniefnalagabrot og 16. september sama ár í tveggja mánaða fangelsi fyrir umferðarlagabrot, þar á meðal akstur án ökuréttinda. Þá var ákærði 13. júní 2006 dæmdur í fjögurra ára fangelsi meðal annars fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot og að aka bifreið án þess að hafa öðlast ökuréttindi. Ákærði var 14. maí 2007 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, þar af tvo mánuði skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir fíkniefnalagabrot. Þá var hann 5. mars 2010 dæmdur í 15 mánaða fangelsi fyrir ýmis brot, þar á meðal akstur undir áhrifum fíkniefna. Með dómi 31. janúar 2011 var ákærði dæmdur í tveggja mánaða fangelsi, meðal annars fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna og án ökuréttinda og var sá dómur hegningarauki við dóminn frá 5. mars 2010. Með dómi 16. febrúar 2012 var ákærði dæmdur í fimm mánaða fangelsi fyrir ölvunarakstur, akstur undir áhrifum fíkniefna og án ökuréttar. Þá var hann sviptur ökurétti í fimm ár frá 20. febrúar 2012. Að lokum gekkst ákærði 16. maí 2012 undir greiðslu 60.000 króna sektar með sektargerð lögreglustjóra fyrir að aka sviptur ökurétti og 3. apríl 2013 gekkst hann undir greiðslu 120.000 króna sektar með sektargerð lögreglustjóra fyrir sams konar brot. Ákærða var 8. júní 2012 veitt reynslulausn í tvö ár á eftirstöðvum 220 daga refsingar. Eftir uppkvaðningu hins áfrýjaða dóms hlaut hann dóm 17. janúar 2014 fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna og sviptur ökurétti. Ákærði, sem er vanaafbrotamaður, hefur með þeim brotum, sem í ákæru greinir, rofið skilyrði fyrrgreindrar reynslulausnar. Ber því að taka upp 220 daga eftirstöðvar refsingarinnar, sem honum var veitt reynslulausn á, sbr. 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, og ákveða refsingu í einu lagi fyrir brot þau, sem nú er dæmt um og með hliðsjón af þeirri fangelsisrefsingu sem óafplánuð er samkvæmt reglum 60. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að ákærði á langan sakaferil að baki. Hann ók undir áhrifum sterkra fíkniefna og í blóði hans mældist hátt gildi þeirra. Þá sýndi hann einbeittan brotavilja og hélt áfram brotum eftir að honum var birt ákæra í máli þessu. Horfir framangreint til refsiþyngingar, sbr. 6. og 8. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Að öllu framangreindu virtu og með hliðsjón af 77. gr. og 78. gr. sömu laga er refsing ákærða ákveðin fangelsi í tvö ár. Ákvæði hins áfrýjaða dóms um ökuréttarsviptingu, upptöku og sakarkostnað verða staðfest. Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.
Ákæruvaldið (
Katrín Ólöf Einarsdóttir fulltrúi)
gegn
Skúla Þór Hilmarssyni (
Björgvin Jónsson hrl)
Ákærði sakfelldur fyrir fíkniefna- og vopnalagabrot.
Fíkniefna- hegningar og umferðarlagabrot.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsinga.
Ákærði dæmdur til fimm mánaða fangelsisvistar fyrir ýmis brot. Hann var einnig dæmdur til sviptingar ökuréttar og til að sæta upptöku á sterum.
Ákærði dæmdur í 16 mánaða fangelsi fyrir tilraun til þjófnaðar og líkamsárás, umferðarlagabrot, þjófnað og fíkniefna- og vopnalagabrot.
V var sakfelldur fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og umferðarlögum. Við ákvörðun refsingar var m.a. litið til sakarferils V og þess að með brotunum rauf hann reynslulausn sem honum hafði verið veitt. Var refsing hans ákveðin fangelsi í eitt og hálft ár auk þess sem honum var gert að sæta sviptingu ökuréttar ævilangt og þola upptöku ávana- og fíkniefna.
Ákærði dæmdur til 16 mánaða fangelsisvistar fyrir rangan framburð, skjalafals og tilraun til fjárdráttar.
Ákært var fyrir fíkniefnaakstur og að aka sviptur ökurétti. Ákærði játaði brot sitt við þingfestingu málsins. Með broti sínu rauf ákærði reynslulausn sem var dæmd upp og hlaut ákærði tíu mánaða óskilorðsbundið fangelsi. Ákærði krafðist þess að hann yrði ekki dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar vegna greiðsluerfiðleika hans og vísaði til lagaheimildar hvað það varðar. Var sú krafa ekki tekin til greina þar sem ákvæðið var talið ná til innheimtu sakarkostnaðar en krafa um að ákærði verði dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar ætti ekki þar undir. Var hann því dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar.Þá var ævilöng ökuréttarsvipting ákærða staðfest.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Karl Ingi Vilbergsson aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Sveinn Andri Sveinsson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Lögreglustjórinn á Selfossi (
Gunnar Örn Jónsson fulltrúi)
gegn
X (
Ólafur Björnsson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Ákærða dæmd í 14 mánaða fangelsi og til ævilangrar sviptingar ökuréttinda fyrir brot gegn valdstjórninni, þjófnaði og umferðalagabrot.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Stefán Eiríksson lögreglustjóri)
gegn
X (
Brynjólfur Eyvindsson hdl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
A, EV og J voru sakfelld fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa ruðst í heimildarleysi inn á heimili A, veist að B og þvingað hann með ofbeldi úr úr íbúðinni og því næst veist að A með margvíslegu ofbeldi. Ó var sakfelldur fyrir sama brot, enda var talið sýnt að hann hefði komið að skipulagningu líkamsárásarinnar auk þess sem hann greiddi fyrir inngöngu þeirra A, EV og J á heimili A. Ó var einnig sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga með því að hafa skilið A eftir meðvitundarlitla og liggjandi í blóði sínu án bjargar og læst útidyrum að heimili hennar er hann hafði sig á brott. Á hinn bóginn voru þau A, EV, J og Ó sýknuð af ákæru um kynferðisbrot þar sem háttsemi þeirra hefði haft þann tilgang einan að meiða A. Sömu ákærðu voru einnig sýknuð af ákæru um rán. Ákæruvaldinu var ekki talin hafa tekist sönnun um sekt X í líkamsárásinni. Þeir X og Y voru auk fyrrgreindra ákærðu ákærð fyrir brot gegn 175. gr. a. almennra hegningarlaga, með vísan til þess að þau væru öll meðlimir í eða hefðu tengsl við samtök, sem lögregla hér á landi og erlendis hefði skilgreint sem alþjóðleg glæpasamtök, og að háttsemi þeirra hefði verið liður í skipulagðri brotastarfsemi. Þetta var ekki talið sannað. Loks var A sakfelld fyrir umferðarlagabrot og rangar sakargiftir. Var refsing A ákveðin fangelsi í fimm ár og sex mánuði, EV og J fangelsi í fjögur ár og sex mánuði og Ó í fjögur ár. Þeim A, EV, J og Ó var gert að greiða A óskipt 2.000.000 krónur í skaðabætur.
R og H voru sakfelldir í héraði fyrir líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 fyrir að hafa veist að B. Þá voru A, G og H með sama dómi sakfelldir fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás samkvæmt 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940 með því að hafa í félagi veist að A. Jafnframt var G sakfelldur í héraði fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás á grundvelli 2. mgr. 218. gr. laganna fyrir að hafa veist að C. G og H kröfðust ómerkingar beggja hinna áfrýjuðu dóma á þeirri forsendu að héraðsdómur hafi átt að vera fjölskipaður samkvæmt 4. mgr. 3. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Hæstiréttur taldi skilyrði hafa verið fyrir hendi samkvæmt ákvæðinu til að þrír héraðsdómarar skipuðu dóm í hvoru máli um sig en ekki væru efni til að ómerkja hina áfrýjuðu dóma. Hvað varðar líkamsárás A, G og H á A taldi Hæstiréttur að brot þeirra yrði heimfært undir 1. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940 en ekki 2. mgr. þeirrar greinar þar sem ekki var talið hafið yfir skynsamlegan vafa að þeir hafi veist að A með höggum og spörkum í höfuð hans og andlit eins og þeim var gefið að sök í ákæru. Staðfesti Hæstiréttur sakfellingu R og H fyrir brot á 1. mgr. 217. gr. laga nr. 19/1940 vegnar árásarinnar á B og sakfellingu G fyrir brot á 2. mgr. 218. gr. laganna vegna árásarinnar á C. Var A gert með dómi Hæstaréttar að sæta fangelsi í sex mánuði, H í eitt ár og G í þrjú ár en staðfest var niðurstaða héraðsdóms um sex mánaða fangelsisrefsingu R. Þá staðfesti Hæstiréttur einnig niðurstöðu hinna áfrýjuðu dóma um skaðabætur til handa B og C.
L var sakfelldur fyrir tilraun til stórfellds fíkniefnabrots með því að hafa, ásamt fjórum öðrum, gert tilraun til að flytja til Íslands frá Danmörku 3.871 g af amfetamíni ætluðu til söludreifingar í ágóðaskyni. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að meðferð málsins hefði dregist óhæfilega fyrir dómi án þess að L yrði um það kennt. Vegna alvarleika brotsins kom hins vegar ekki til álita að skilorðsbinda refsinguna. Með brotinu rauf L skilorð dóms frá árinu 2008. Með vísan til 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga þótti refsing L hæfilega ákveðin fangelsi í 3 ár.
Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána 260 daga eftirstöðvar fangelsisrefsinga, sem honum hafði verið veitt reynslulausn á, var staðfestur.
Ákæruvaldið (
Kolbrún Benediktsdóttir saksóknari)
gegn
Ívari Aroni, Hill og Ævarssyni (
Kristján Stefánsson hrl)
Í var sakfelldur fyrir rán, þjófnað, fíkniefnalagabrot og nánar tilgreind umferðarlagabrot. Þótti refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 2 ár. Þá var Í sviptur ökurétti ævilangt og gert að sæta upptöku á fíkniefnum.
Ákæruvaldið (
Óli Ingi Ólason aðstoðarsaksóknari)
gegn
Má Ívari Henrýssyni (
Snorri Sturluson hdl)
Ákærði dæmdur í 3 ára fangelsi, ævilanga sviptingu ökuréttinda og til greiðslu skaðabóta, fyrir m.a. mörg brot gegn valdstjórninni, líkamsárás og fíkniefna- og umferðalagabrot.
Ákæruvaldið (Eyþór Þorbergsson fulltrúi) gegn
X
Dæmt fangelsi í 10 mánuði fyrir umferðarlaga- og fíkniefnabrota. Eftirstöðvar reynslulausnar dæmdar með
Ákæruvaldið (
Hulda María Stefánsdóttir saksóknari)
gegn
Bjarna Leifi Péturssyni (
Kristján Stefánsson hrl)
B var sakfelldur fyrir líkamsárás, fjársvik, nytjastuld og brot gegn vopnalögum. Með vísan til þess að B hefði allt frá árinu 1975 hlotið mikinn fjölda refsidóma, aðallega fyrir brot gegn hegningarlögum, staðfesti Hæstiréttur niðurstöðu héraðsdóms um 18 mánaða fangelsisrefsingu B, greiðslu skaðabóta og upptöku á hníf sem lögregla lagði hald á, en við ákvörðun refsingar var meðal annars litið til þess að B hefði með háttsemi sinni rofið skilorð reynslulausnar, sbr. 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga
A, E og J voru sakfelld fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás og kynferðisbrot, en Ó var sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga og hlutdeild í sérstaklega hættulegri líkamsárás, en sýknaður af kynferðisbroti. Ákærðu A, E, J og Ó voru sýknuð af þátttöku í skipulagðri brotastarfsemi. Loks voru E og G voru sýknaðir af öllum kröfum ákæruvalds. A, E, J og Ó voru dæmd til að greiða brotaþola miskabætur.