Dómstólaleit

Stefndi var sýknaður af bótakröfu stefnanda, þar sem ekki þótti sýnt að stefnendur hefðu orðið fyrir meira tjóni af völdum jarðskjálfta sem stefnda bæri að bæta en þegar hafi verið bætt af hálfu stefnda og forvera hans.

Deilt var um rétt stefnanda til skaðabóta vegna viðgerðar stefnda á bátsvél. Byggði stefnandi annars vegar á því að ekki hafi verið forsvaranleg ákvörðun að gera við vélina í stað þess að setja nýja vél í bátinn og hins vegar á því að vélin hafi verið í notkun í tiltölulega skamman tíma eftir viðgerðina og þar til hún gaf sig. Þá vísaði stefnandi til ákvæða laga um lausafjárkaup en dómurinn taldi þau ekki eiga við í málinu. Komist var að þeirri niðurstöðu að það hafi einungis verið á færi stefnanda sem eiganda bátsins að taka ákvörðun um það að láta setja nýja vél í bátinn. Þá voru fyrirliggjandi gögn ekki talin benda til þess að viðgerð stefnda hafi verið ófullnægjandi heldur hafi vélin þvert á móti verið gangfær við afhendingu til stefnanda og við veiðar á hans vegum vorið og sumarið 2019. Um ástæður þess að vélin gaf sig vorið 2020 taldi dómurinn ekki unnt að fullyrða með vissu og var stefndi því sýknaður af dómkröfum stefnanda.

Stefnendur, Háskóli Íslands og Félagsstofnun Stúdenta, kröfðust í málinu bóta vegna tjóns er þeir urðu fyrir þegar stofnlögn neysluvatns brast í svokölluðum Háskólabrunni og vatn flæddi um fasteignir og lóðir á háskólasvæðinu. Veitufyrirtæki, sem stóð að framkvæmdum við lagnir á svæðinu, og verkfræðistofa, sem hafði umsjón og eftirlit með þeim framkvæmdum samkvæmt verksamningi við veitufyrirtækið, voru dæmd skaðabótaskyld gagnvart stefnendum, sem og tryggingafélög þeirra á grundvelli ábyrgðartrygginga. Verktaki sem annaðist framkvæmdirnar samkvæmt verksamningi við veitufyrirtækið og tryggingafélag hans voru hins vegar sýknuð af bótakröfum stefnenda þar sem ekki þótti sýnt að verktakinn hefði sýnt af sér saknæma háttsemi í aðdraganda tjónsins. Málskostnaðarkröfu stefnenda var vísað frá dómi vegna réttarfarsannmarka en þeim stefndu sem voru sýknaðir var dæmdur málskostnaður úr hendi stefnenda.

Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda um greiðslu skaðabóta úr hendi stefnda vegna töku stefnda á fyllingarefni sem komið hafi verið fyrir við framkvæmdir á landi stefnanda, þar sem krafa stefnanda væri fallin niður vegna fyrningar.

Deilt var um fjárhæð vátryggingarbóta vegna tjóns á dýpkunargröfu og aukabúnaði hennar. Niðurstaðan var einkum byggð á matsgerð dómkvadds matsmanns.

Stefnandi krafðist viðurkenningar á bótaskyldu hins stefnda vátryggingafélags vegna ætlað tjóns af völdum þess að vatnslögn sprakk í frosti og vatn flæddi um fasteign stefnanda. Talið var ósannað að hið ætlaða tjón hefði orsakast af saknæmri háttsemi starfsmanna veitustofnunar sem var með ábyrgðartryggingu hjá stefnda. Stefndi var því sýknaður af kröfum stefnanda.

Fallist var á greiðsluskyldu stefnda vegna viðurkenningar á skaðabótaskyldu verktaka vegna gáleysis við endurnýjun skolplagnar í kjallara fjöleignarhúss sem féll undir ábyrgðartryggingu verktakans. Stefndi var á hinn bóginn sýknaður af stærstum hluta dómkröfu stefnanda þar sem ósannað þótti að kostnaður við drenlögn og brunndælur við húsið stafaði af hinum bótaskyldu mistökum.

Stefnandi stefndi byggingastjóra og tryggingafélagi hans á grundvelli sakarábyrgðar vegna foktjóns en sumarhús sem hann hafði í smíðum fauk og gereyðilagðist. Stefndu voru sýknaðir þar sem tjón stefnanda var að rekja til hans eigin verka og ákvarðana. Hann reisti annað hús en byggingarleyfi hafði verið gefið út fyrir og stóð að smíði þess sjálfur ásamt tveimur erlendum starfsmönnum frá starfsmannaleigu. Því var slegið föstu af dómkvöddum matsmönnum að starfsmönnum þessum skorti fullnægjandi verklega þekkingu til að byggja hús. Þá voru ósamþykktar teikningar einungis hafðar til hliðsjónar við verkið. Loks kallaði stefnandi hinn stefnda byggingastjóra aldrei að verkinu til dæmis til að hlutast til um framkvæmd úttekta.

Hið stefnda tryggingarfélag var sýknað af kröfum stefnanda, sem krafðist skaðabóta á grundvelli byggingarstjóratryggingar vegna tjóns sem stefnandi taldi sig hafa orðið fyrir við byggingu fasteignar. Ekki þótti sýnt fram á að byggingarstjórinn hefði valdið stefnanda tjóni með gáleysi eða vanrækslu.

Fallist á bótaskyldu stefnda vegna starfsábyrgðartryggingar hönnuðar vegna galla í hönnun grjóthleðsluveggjar á lóðamörkum lóðar stefnanda sem hrundi en allt að einu sýknað þar sem talið var að stefnandi væri búinn að fá tjón sitt bætt úr ábyrgðartryggingu byggingarstjóra sem viðurkennt hafði verið af stefnda að bæri einnig ábyrgð á tjóninu.

Fallist á að tryggingafélagi yrði gert að bæta brunatjón á fasteign og innbúi að fullu. Ekki þannig talið heimilt að skerða bætur um helming vegna vanrækslu eiganda við að sinna ábendingum eftirlitsaðila um úrbætur á raflögnum hússins og orsakatengsl á milli vanbúnaðar eða vanrækslu og eldsvoðans talin ósönnuð.

Stefnandi krafðist skaðabóta úr hendi stefndu, verkfræðistofu og tryggingafélags þess, in solidum vegna galla á hönnun mannvirkis. Sakarefni málsins var skipt þannig að til umfjöllunar var hvort um skaðabótaskyldu væri að ræða og hvort krafan væri þá fallin niður fyrir fyrningu, tómlæti eða vegna samningsákvæða. Með vísan til matsgerðar dómkvadds matsmanns, sem ekki hafði verið hnekkt, var fallist á að um skaðabótaskyldu væri að ræða, en stefndu voru sýknaðir þar sem krafan var talin fyrnd.

Stefnandi krafðist viðurkenningar á bótaskyldu stefnda vegna tjóns sem varð við jarðvinnu vátryggingartaka á ljósleiðara í eigu stefnanda. Á vegum stefnanda hafði staur sem sýndi legu ljósleiðarans verið færður til og veitti því rangar upplýsingar um legu hans. Viðurkenningu á bótaskyldu var hafnað og stefndi sýknaður af kröfu stefnanda.

Stefndi sýknaður af bótakröfu stefnanda vegna tjóns sem varð þegar innkaupakerrur runnu á bifreið hennar.

Við flutning vöru hingað til lands frá Bandaríkjunum var stefndi talinn hafa gengt hlutverki flutningsmiðlunar. Hann var hins vegar ekki talinn hafa uppfyllt skyldur sínar sem slíkur þar eð hann sá ekki til þess að þeir milliliðir sem hann leitaði til tryggðu að eigandi vörunnar gæti sótt rétt sinn á hendur tjónvaldi yrði tjón á þeirri vöru sem stefndi tók að sér að koma til landsins.

Deilt um hvort farmflytjandi beri ábyrgð á tjóni sem varð á vinnuvél við hífingu í umskipunarhöfn.

Eiganda geymsluhúsnæðis var á grundvelli laga um þjónustukaup gert að bæta eiganda muna sem hurfu úr geymslunni andvirði þeirra.

Stefnda gert að greiða stefnanda skaðabætur vegna hvarfs á tjaldvagni sem stefndi var með til viðgerðar.

Stefnandi krafðist skaðabóta fyrir tjón á húsbifreið sem skemmdist í geymslu hjá stefnda. Fallist á að bifreiðin hafi gereyðilagst í geymslunni. Bætur miðuðu við markaðsverð á kaupdegi niðurfærðu samkvæmt reglum um afskriftir bifreiða í skattframtali.

Talið að stefndu beri ábyrgð á tjóni er stefnandi varð fyrir er heitt vatn lak úr heimæðinni og undir íbúðarhúsið. Hins vegar var ósannað var hversu mikið tjónið varð vegna lekans. Því var málinu vísað frá dómi.

Stefndi sýknaður af skaðabótakröfu vegna fyrningar.

Íslenska ríkið sýknað af kröfu stefnanda um bótaskyldu.

Starfsábyrgðartrygging. Dómur taldi að miða bæri útreikning vátryggingarfjárhæða við það tímamark þegar lokaúttekt á byggingarframkvæmd fór fram.

Ábyrgðartrygging. Skaðabótamál.

Stefndi dæmdur til greiðslu skaðabóta vegna mikilla skemmda á húsi stefnanda sem talið var að rekja mætti til bótaskyldrar háttsemi stefnda.

Fallist á kröfu stefnanda um bætur úr lögboðinni ábyrgðartryggingu ökutækja vegna árekstur sem varð með ökutæki stefnanda og ökutæki sem tryggt var framangreindri tryggingu. Ekki fallist á að skipta sök með hliðsjón af vanbúnaði ökutækis stefndanda o.fl.

Stefnandi krafðist vátryggingabóta úr sjúkratryggingu sem hann hafði hjá stefnda að frádregnum bótum sem hann hafði þegar fengið greiddar úr höndum stefnda. Fallist var á varakröfu stefnanda í málinu og kröfu um dráttarvexti.

Kröfu um viðurkenningu skaðabótaábyrgðar vegna líkamstjóns vísað frá dómi án kröfu. Stefndi, Klæðning ehf., dæmd til greiðslu bóta vegna munatjóns stefnanda, en stefndi Sjóvá-Almennar tryggingar hf. sýknaðar þar sem krafan var lægri en sjálfsábyrgð þess fyrrnefnda.

Stefndi, vátryggingafélag, sýknaður af kröfu stefnanda um viðurkenningu á bótakröfu vegna altjóns. Stefnandi talinn hafa ekið bifreið sinni út af vegi á ofsahraða. Talið var að um stórkostlegt gáleysi hefði verið að ræða af hálfu stefnanda sem leiddi til missis bótaréttar.

Stefndu voru sýknuð af bótakröfu stefnanda vegna kostnaðar við endursmíði skiltis sem tjón varð á.

Stefndi dæmdur til þess að greiða stefnanda skaðabætur vegna áreksturs.

Verktaki var dæmdur til að greiða sumarbústaðareiganda helming umkrafinna skaðabóta vegna tjóns af völdum vatnsleka í bústaðnum. Eigandinn þurfti að bera helming tjónsins sjálfur vegna eigin sakar.