Ágreiningur um kaup á skipi. Sýkna vegna aðildarskorts.
Vinnuveitanda gert að greiða stefnanda kjarasamningsbundna fatapeninga og launahækkanir aftur í tímann auk orlofs á þá fjárhæð. Stefndi var sýknaður vegna vanreifunar af kröfu um laun í uppsagnarfresti þar sem stefnandi fór í annað starf og hafði fengið atvinnuleysisbætur á uppsagnartímanum sem upplýstist undir rekstri málsins.
Steingrímur Bjarni Erlingsson gegn
Finni, Bjarna Harðarsyni, Þorsteini, Sverrissyni, Einari, Guðbjörnssyni, kveðinn og upp svohljóðandi
Stefndu sýknaðir af kröfum stefnanda um afhendingu á hlut sínum í hlutafélagi sem var í sameign allra málsaðila.
Fallist var á að komist hefði á bindandi samningur um kaup stefnda á helmings eignarhluta stefnanda í jörð og staðfest var að stefndu skyldu bundnir af skuldaraskiptum á myntbreyttu láni. Annar stefndu hafði fengið öll skjöl vegna samninganna afhent eftir undirritun þeirra og fargaði þeim.
Stefndi sýknaður af kröfum stefnanda vegna likamstjóns er hann varð fyrir um borð í skipi. Stefndi fékk greiddar bætur skv. 172. gr. siglingalaga frá réttargæslustefnda, en taldi sig eiga rétt á bótum á grundvelli skaðabótalaga. Ísl. ríkinu stefnt vegna ætlaðrar mistaka við lögskráningu.
Stefndu voru sýknaðir af skaðabótakröfu stefnanda vegna ætlaðs tjóns af veðsetningu íbúðar.
Stefnandi keypti bifreið af stefnda, sem reyndist verulega gölluð. Staðfest var riftun hans á kaupsamningi um bifreiðina, svo og riftun á yfirtöku stefnanda á kaupleigusamningi um bifreiðina.
Aðilar gerðu með sér makaskiptasamning. Ekki kom til þess að hann væri efndur samkvæmt efni sínu. Deildu aðilar um rétt F til peningagreiðslu úr hendi S á grundvelli samningsins. Sýkna.
Útgerðarfélag dæmt til greiðslu fullra launa í uppsagnarfresti.
Málsaðilar deildu um ákvæði í kaupsamningi sem kveður á um að við uppgjör á láni, sem stefnandi yfirtók, skuli miða yfirtöku lánsins við stöðu þess við afsal en ekki afhendingardag. Mikil hækkun varð á láninu á þessum tíma og krafði stefnandi stefnda um mismuninn. Stefndi krafðist ógildingar á samningsákvæðinu. Niðurstaðan varð sú að stefndi var sýknaður að svo stöddu.
Ákæruvaldið (Eyþór Þorbergsson fulltrúi) gegn
X
Dæmd sekt fyrir vörslur barnakláms
Stefnandi krafðist riftunar á kaupum á hlutafé í félagi sem átti fimm byggingalóðir. Samkvæmt kaupsamningi málsaðila skyldu seljandi útvega teikningar frá arkitekt til samþykktar. Tafir urðu á því að byggingarfulltrúi samþykkti þrjár af fimm teikningum en ekki var fallist á að þar væri um vanefnd að ræða sem stefndi bæri ábyrgð á þannig að riftun gæti varðað.
Stefndi var sýknaður af kröfum stefnanda. Talið var að stefnandi hefði fengið greidd full laun á uppsagnarfresti.
Málsaðilar gerðu með sér samning 30. desember 2003 um kaup P á öllu hlutafé S í Á ehf. P höfðaði bótamál á hendur S á þeim grundvelli að eignir Á ehf. hefðu verið ofmetnar í árshlutauppgjöri og ársreikningi árið 2003, en á þessum gögnum hafi kaupverðið grundvallast. Ekki var á það fallist að P ætti fjárkröfu á hendur S vegna þessara viðskipta þeirra og var S því sýknaður.
Flugumferðarstjóri krafði íslenska ríkið um leiðréttingu á launum samkvæmt úrskurði samgönguráðuneytisins. Ráðuneytið var ekki talið bært til að úrskurða í málinu og var ekki fallist á kröfur stefnanda.
Stefnandi krafði stefnda um lokagreiðslu samkvæmt kaupsamningi um fasteign. Ósannað var að samið hefði verið um skuldskeytingu eins og stefndi hélt fram. Þá var jafnframt talin ósönnuð sú fullyrðing stefnda að frágangi lóðar við húsið væri ólokið. Var stefndi því dæmdur til að greiða ógreidda lokagreiðslu samkvæmt kaupsamningnum.
Íslenska ríkið sýknað af viðurkenningarkröfu læknis, þess efnis að Landspítala-sjúkrahúsi hefði verið óheimilt að banna honum, haustið 2006, að reka sjálfstæða lækningastofu, samhliða starfi yfirlæknis með stjórnunarskyldur. Einnig var sýknað af launakröfu vegna tiltekins tímabils, en fallist á kröfu um ófyrnda dráttarvexti.
Ákæruvaldið (
Daði Kristjánsson settur saksóknari)
gegn
Svanberg Rúnari Lárussyni (
Björn Jóhannesson hrl)
Ungur karlmaður sakfelldur fyrir vörslur 1 ljósmyndar og 89 hreyfimynda sem sýndu börn á kynferðislegan eða klámfenginn hátt. Refsing ákveðin 45 daga skilorðsbundið fangelsi.
Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda fjárhæð sem talin var vangreidd laun og orlofslaun.
Kaupandi fasteignar, sem hafði að fullu staðið við skuldbindingar sínar samkvæmt kaupsamningi, krafðist þess að seljanda yrði gert að gefa út afsal til hans fyrir eigninni að viðlögðum dagsektun. Vörnum stefnanda (seljanda) var alfarið hafnað og fallist á kröfu stefnanda.
Stefnandi seldi stefnda allt hlutafé í einkahlutafélagi sem starfaði við ráðgjöf varðandi markaðssetningu á netinu. Ágreiningur var um túlkun kaupsamnings og uppgjör á greiðslu kaupverðs. Í dóminum kemur fram hvernig leyst var úr honum
V ehf. keypti af S ehf. bát, sem hafði réttindi samkvæmt 9. gr. a laga um stjórn fiskveiða. Fékk báturinn úthlutað aflamarki tvívegis og loks varanlegri aflahlutdeild, samkvæmt breytingu á lögunum árið 2006. Samkvæmt samningi aðila áttu engar veiðiheimildar að fylgja bátnum við sölu og veiðiheimildir sem hann fengi síðar á grundvelli réttinda sem hann hafði fyrir söluna áttu að verða eign seljanda. V, sem hafði neitað að ljá atbeina sinn til þess að S gæti fengið réttindi samkvæmt 9. gr. a. laga um stjórn fiskveiða flutt á annan bát var dæmt til að greiða S fyrir aflamarkið samkvæmt markaðsverði og afhenda aflahlutdeildina.
Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda 40.000.000 kr. vegna gagnábyrgðar út af skipasmíðasamningi.
Stefnandi gerði tilboð í fasteign m. fyrirvara um staðfestingu láns innan tilskilins frests. Eignin var seld öðrum, þar sem staðfesting barst ekki fyrir frestlok. Stefnandi krafðist staðfestingar á kauptilboðinu. Sýkna
Stefndi sýknaður af kröfum stefnanda um staðfestingu á riftun á kaupsamningi vegna fasteignar. Stefndi einnig sýknaður af kröfum um afhendingu á skuldabréfi, tryggingarbréfi og greiðslu skaðabóta
Stefndi dæmdur til þess að greiða brasilískum gifsiðnaðarmanni laun samkvæmt kjarasamningi.
Í janúar 1997 keypti E vél af gerðinni Star Powr af V hf. í fiskibát E. Fljótlega komu í ljós bilanir á vélinni og varð hún á skömmum tíma ónothæf. Var ný vél sömu gerðar sett í bátinn í júlí 1997 á kostnað V hf., en hún bilaði einnig. Krafði E V hf. um skaðabætur á þeim grundvelli að V hf. bæri fulla skaðabótaábyrgð á öllu tjóni E án þeirra takmarkana á umfangi hennar, sem gerðar voru í ábyrgðarskírteini frá framleiðanda vélarinnar. Enginn skriflegur kaupsamningur var gerður með aðilum. V hf. gaf einungis út reikning til E vegna kaupanna 16. janúar 1997, en kaupverðið greiddi hann þannig að 500.000 krónur voru inntar af hendi um líkt leyti, en fyrir eftirstöðvunum gaf hann út skuldabréf. Umrædds ábyrgðarskírteinis var ekki getið í þessum gögnum. Það var ekki undirritað af E, þótt í stöðluðu formi þess sé beinlínis gert ráð fyrir að svo skuli vera, og V hf. mótmælti ekki að hann hefði sent það viðsemjanda sínum í pósti mörgum vikum eftir að kaupin voru gerð. Talið var að gegn mótmælum E hefði V hf. ekki tekist að sanna að hann hefði kynnt E áður en kaupin voru gerð í janúar 1997 að hann hygðist takmarka ábyrgð sína. V hf. hefði heldur ekki sýnt fram á að til væri viðskiptavenja, sem máli skipti um þetta efni. Var því ekki fallist á að ábyrgðarskilmálarnir væru hluti af samningi aðilanna og þannig bindandi fyrir aðaláfrýjanda. Gæti V hf. ekki borið fyrir sig takmörkun ábyrgðar samkvæmt þessum skilmálum, sem ganga lengra í að leysa hann undan ábyrgð en leiðir af ákvæðum laga nr. 39/1922. Var skaðabótakrafa E því tekin til greina. Jafnframt var hafnað kröfu V í gagnsök hans í héraði þess efnis að samningur aðilanna 2. apríl 1998 um riftun vélakaupanna yrði felldur úr gildi.