Dómstólaleit

Ákærði sakfelldur fyrir umferðarlagabrot.

Ákærði sakfelldur fyrir tvö kynferðisbrot en refsing felld niður þar sem talið var að hún væri árangurslaus. Var ákærða gert að dvelja í nánar tilgreindu búsetuúrræði.

Stefnda gert að greiða stefnanda 299.541 krónu að frádregnum 22.830 krónum, vegna vanskila sem rekja má til erlendra úttekta af greiðslukorti stefnda.

Ákærði sakfelldur fyrir eignaspjöll. Honum var gert að sæta öryggisráðstöfunum.

Stefnanda dæmdar bætur úr ábyrgðartryggingu atvinnurekanda eftir að hafa fallið niður á gólf er álstigi rann undan honum þegar hann hugðist fara af vinnupalli sem var í þriggja metra hæð. Reglugerðir byggðar á lögum nr. 46/1980 um fallvarnir og notkun lausra stiga höfðu verið brotnar. Af þeim sökum var sönnunarbyrði lögð á stefnda um orsakasamband milli slyssins og skorts á öryggisráðstöfunum.

Ákærði var sýknaður af broti gegn valdstjórninni þar sem ekki var talið að hann hefði verið sakhæfur á verknaðarstundu.

Maður sakfelldur fyrir fjölda brota en sýknaður af refsikröfu vegna ósakhæfis.

Ákærði sakfelldur fyrir tvær líkamsárásir. Honum var ekki gerð refsing með vísan til 16. gr. almennra hegningarlaga. Fallist var á varakröfu ákæruvaldsins um að ákærða yrði gert að sæta öryggisráðstöfunum við hæfi vegna andlegra veikinda hans.

Ákærði fundinn sekur um hættubrot og vopnalagabrot, en einnig eignaspjöll. Á grundvelli 15. gr. almennra hegningarlaga var ákærði sýknaður af refsikröfu ákæruvalds. Ákærða gert skylt að gangast undir lyfjameðferð á grundvelli 62. gr. hegningarlaganna.

Viðurkenndur réttur tjónþola til bóta úr ábyrgðartryggingu vinnuveitanda vegna vinnuslyss við fiskflökunarvél. Vinnuveitandi talinn bera ábyrgð á slysinu þar sem reglur um notkun persónuhlífa voru ófullnægjandi auk þess sem sönnunarbyrðin um að neyðarstöðvunarbúnaður hafi verið í lagi á slysdegi er lögð að vinnuveitandann.

Tilraun til manndráps. Öryggisgæsla.

Ákærði sýknaður en gert að sæta ákveðnum öryggisráðstöfunum samkv. 62. gr. alm. hgl. nr. 19/1940.

Skaðabótaábyrgð vegna slyss sem nemandi varð fyrir utan lóðar grunnskóla á skólatíma var ekki lögð á skólann. Tryggingafélag sem sveitarfélag hafði ábyrgðartryggingu hjá vegna skólans var því sýknað af kröfu um viðurkenningu bótaskyldu vegna slyssins.

Viðurkennd bótaábyrgð stefnda Vélboða ehf. að 2/3 hlutum vegna líkamstjóns sem stefnandi varð fyrir vegna eiturgufu í tanki sem hann var að vinna í. Stefnandi var látinn bera 1/3 hluta tjónsins sjálfur þar sem hann þótti hafa sýnt af sér stórkostlegt gáleysi. Stefndi, Vátryggingafélaga Íslands hf., var sýknað af kröfu um að viðurkennd yrði bótaskylda vegna kjarasamningsbundinnar launþegatryggingar en ekki var talið að um hafi verið að ræða slys í skilningi vátryggingaréttar.

Ákærði sakfelldur fyrir sérstaklega hættulegar líkamsárásir. Ákærði ósakhæfur og gert að sæta öryggisgæslu samkvæmt 62. gr. laga nr. 19/1940.

Stefndu voru sýknuð af kröfu stefnanda. Talið var að óhapp, sem stefni Hrafnista, dvalarheimili aldraðra, bæri ekki bótaábyrgð á, hafi valdið slysi stefnda.

Stefndi var sýknaður af kröfum stefnanda. Talið var að um óahappatilviljun hafi verið að ræða þegar járnflís skaust í auga stefnanda.

A, sem var ákærð fyrir tilraun til manndráps, var talin ósakhæf og var því sýknuð af refsikröfu ákæruvalds. Henni var hins vegar gert að sæta öryggisgæslu á viðeigandi stofnun samkvæmt 62. gr. almennra hegningarlaga. A var dæmd til að greiða brotaþola 900.000 krónur í miskabætur. Skaðabótakröfu systur brotaþola var vísað frá dómi.

Stefnandi krafðist viðurkenningar á bótaskyldu stefndu vegna vinnuslyss sem hann varð fyrir þegar vinnupallur féll undan honum. Krafan var tekin til greina með vísan til þess að báðir stefndu voru taldir bera sameiginlega og óskipta skaðabótaábyrgð á tjóni stefnanda.

Karlmaður, sem talinn var ósakhæfur vegna geðsjúkdóms, dæmdur í öryggisgæslu samkvæmt 62. gr. almennra hegningarlaga, vegna brots sem heimfært var til 211. sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga. Miskabætur að fjárhæð 400.000 krónur dæmdar til handa brotaþola.

Sýknað var af ákæru um brot á lögum um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum við byggingu Kárahnjúkavirkjunar þar sem maður beið bana vegna grjóthruns.

Dæmdur í sekt fyrir að vera með ófullnægjandi fallvarnir, vinnupalla o.fl. í nýbyggingu.