Dómstólaleit

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði tímabundið í 2 ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði tímabundið í tvö ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í 2 ár.

Fallist var á kröfu VR um sjálfræðissviptingu A, tímabundið til níu mánaða.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í 12 mánuði.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í sex mánuði.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var svipt sjálfræði í sex mánuði.

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem B var sviptur fjárræði tímabundið í tólf mánuði en kröfu A um að B yrði sviptur sjálfræði í jafn langan tíma var hafnað. Í úrskurði Landsréttar kom fram að það væri mat læknis sem hefði annast B til margra ára að hann væri ófær um að ráða persónulegum högum sínum vegna andlegs vanþroska. Bjó B á þjónustukjara en með hliðsjón af gögnum málsins, einkum vætti fyrrgreinds læknis, var ekki talið að B fengi nægilegan stuðning á núverandi dvalarstað meðan hann nyti sjálfræðis. Voru talin efni til að láta á það reyna, í ljósi aðstæðna B, hvort annað fyrirkomulag á ákvarðanatöku um persónulega hagi hans dygði til að koma betra skipulagi á líferni hans og bæta með því lífskjör hans. Í ljósi þess væru skilyrði a-liðar 4. gr. lögræðislaga nr. 71/1997 uppfyllt í málinu. Var ákvæði hins kærða úrskurðar um sjálfræðissviptingu B því fellt úr gildi og B sviptur sjálfræði í tólf mánuði.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt lögræði tímabundið í tvö ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í sex mánuði.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í tvö ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í eitt ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í tvö ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í fjögur ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í tímabundið í tvö ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði tímabundið í 12 mánuði.

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A um að B yrði svipt sjálfræði tímabundið í 12 mánuði. Í úrskurði Landsréttar kom fram að mat lækna sem annast hefðu B í veikindum hennar væri að hún væri ófær um að ráða persónulegum högum sínum þar sem hún hefði ekki nægjanlegt innsæi í sjúkdóm sinn. Gögn málsins bentu sterklega til þess að B ætti við geðsjúkdóm að stríða og að lyfjagjöf hefði komið henni að góðu gagni. Þá lá einnig fyrir að á árunum 2019 til 2022 höfðu önnur og vægari úrræði en lyfjagjöf verið reynd til að bæta geðheilsu B en án árangurs. Í ljósi þess væru skilyrði a-liðar 4. gr. lögræðislaga nr. 71/1997 uppfyllt í málinu. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og B svipt sjálfræði í 12 mánuði.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt sjálfræði tímabundið í sex mánuði.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði tímabundið í eitt ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt sjálfræði tímabundið í sex mánuði.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt sjálfræði tímabundið í sex mánuði.

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í tólf mánuði. Þann 23. janúar 2024 krafðist H upphaflega að A yrði sviptur sjálfræði í þrjú ár en með úrskurði héraðsdóms 7. febrúar 2024 var fallist á kröfu H með þeim hætti að A var sviptur sjálfræði í tvö ár. Með úrskurði Landsréttar 22. febrúar 2024 í máli nr. 113/2024 var úrskurður héraðsdóms felldur úr gildi þar sem af læknisvottorði og framburði læknis fyrir dómi yrði ekki afdráttarlaust ráðið að gögn sem lægju sjálfræðissviptingunni til grundvallar væru skýr um að fullnægt væri þeim lögbundnu skilyrðum sem um sviptinguna giltu. Í hinum kærða úrskurði sem staðfestur var með úrskurði Landsréttar kom nú fram að A væri greindur með geðklofa og þá hefði andlegri sem líkamlegri heilsu A hefði farið mjög versnandi á síðustu mánuðum. Í ljósi þess var talið nauðsynlegt að A yrði sviptur sjálfræði í því skyni að auka líkur á bata hans og stefna ekki heilsu hans í tvísýnu.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt sjálfræði tímabundið í sex mánuði.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt sjálfræði tímabundið í þrjú ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði tímabundið í tvö ár.

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt sjálfræði í þrjú ár að kröfu R. Í úrskurði Landsréttar kom fram að meðferð málsins hefði verið í slíkri andstöðu við reglur 11. gr. lögræðislaga nr. 71/1997 að ekki yrði hjá því komist að ómerkja hinn kærða úrskurð og leggja fyrir héraðsdóm að bæta úr þessum annmörkum á meðferð málsins. Var hinn kærði úrskurður því ómerktur og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til löglegrar meðferðar og úrskurðar á ný.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt sjálfræði tímabundið í tvö ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt sjálfræði tímabundið í 24 mánuði.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði tímabundið í tvö ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í 6 mánuði.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði tímabundið í 12 mánuði.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í tvö ár.

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í tvö ár að kröfu H, sem var sett fram vegna tilmæla sérfræðilæknis, sbr. d-lið 2. mgr. 7. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Hafði A glímt við langvarandi andleg veikindi og fíkniefnavanda og í þrígang verið sviptur sjálfræði til að tryggja forðalyfjameðferð. Í úrskurði Landsréttar kom fram að ekki yrði ótvírætt ráðið af læknisvottorði og vitnisburði sérfræðilæknisins B að A væri í dag vegna geðsjúkdóms síns ófær um að ráða persónulegum högum sínum samkvæmt áskilnaði a-liðar 4. gr. lögræðislaga. Þótt meðferðarsaga A fyrir þann tíma er hann var síðast sviptur sjálfræði gæfi til kynna að hann kynni að hætta lyfjameðferð væri hann ekki sviptur sjálfræði áfram gat slík ákvörðun ekki eingöngu byggst á getgátum um hvort svo yrði. Gera yrði ríkar kröfur til þess að gögn sem liggja sjálfræðissviptingu til grundvallar væru skýr og afdráttarlaus um að fullnægt sé þeim lögbundnu skilyrðum sem um hana gilda. Af fyrirliggjandi læknisvottorði og framburði læknisins fyrir dómi yrði ekki afdráttarlaust ráðið að svo væri. Var sjálfræðissvipting A samkvæmt hinum kærða úrskurði því felld úr gildi.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A um að felld yrði úr gildi sjálfræðissvipting hans.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt sjálfræði tímabundið í sex mánuði.

Ágreiningur aðila laut að kröfu A, B og C um sviptingu sjálfræðis D. Undir meðferð málsins kröfðust A, B og C þess að dómkvaddur yrði matsmaður til að meta allar fjárhagslegar ráðstafanir E, lögráðamanns D, frá því að D var svipt fjárræði. Í hinum kærða úrskurði var þeirri kröfu hafnað með vísan til þess að ákvörðun um sviptingu sjálfræðis yrði aðeins byggð á því hvort brýn þörf stæði til sviptingar vegna þess að A væri ófær um að ráða persónulegum högum sínum, öðrum en fjármálum, en þau málefni féllu utan þess sem felst í því að hafa sjálfræði, sbr. 2. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Með úrskurði Landsréttar var staðfest niðurstaða héraðsdóms um að hafna kröfu A, B og C um dómkvaðningu matsmanns með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur lögræði í fjögur ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur lögræði í fimm ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur lögræði í tvö ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A um að felld yrði úr gildi sjálfræðissvipting sem hún sætir.

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A, B og C um að D yrði svipt sjálfræði. Landsréttur staðfesti þá niðurstöðu héraðsdóms að A, B og C hefðu ekki sýnt fram á að uppfyllt væru skilyrði a-liðar 4. gr. lögræðislaga nr. 71/1997 um að brýn þörf væri á sviptingu sjálfræðis D. Var hinn kærði úrskurður staðfestur.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í sex mánuði.

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt fjárræði í sex ár og sjálfræði í tvö ár. Í úrskurði Landsréttur kom fram að ekki þætti sýnt að uppfyllt væru skilyrði a-liðar 4. gr. lögræðislaga til þess að A væri svipt sjálfræði. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi að því er laut að sjálfræðissviptingu A.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur lögræði í tvö ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt sjálfræði í eitt ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt sjálfræði í sex mánuði.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í tvö ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í tvö ár.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var svipt sjálfræði í tvö ár.