Stefnandi höfðaði mál vegna vangoldinna launa og kröfu um miskabætur. Stefndi greiddi kröfu um vangoldin laun eftir að málið var höfðað. Þá voru stefnanda dæmdar miskabætur en fallist var að mjög takmörkuðu leyti á kröfu hennar.
Launakrafa gerð á hendur Hval hf. vegna þess að ekki varð úr hvalvertíð sumarið 2023 vegna ákvörðunar stjórnvalda. Stefnandi var í föstu ráðningarsambandi við stefnda Hval hf. og sá samningur raskaðist ekki vegna þessa. Ekki talinn hafa eignast sérstaka kröfu á grundvelli þess að hvalvertíð hófst ekki í júní 2023 þar sem hann áttii að gegna stöðu skipstjóra, einkum á grundvelli þess að honum var kunnugt um ákvæði í ráðningarsamningi þess efnis að ef að af hvalvertíð yrði ekki vegna ákvörðunar stjórnvalds þá félli samningurinn niður. Lög um hópuppsagnir voru ekki talin breyta þeirri niðurstöðu.
Launakrafa gerð á hendur Hval hf. vegna þess að ekki varð úr hvalvertíð sumarið 2023 vegna ákvörðunar stjórnvalda. Ráðningarsamningur talinn hafa komist á um vinnu á vertíð í Hvalfirði. Kröfu um laun eins og af vertíðinni hefði orðið hins vegar hafnað og Hvalur hf. sýknaður vegna þess að launþegi átti ekki heldur rétt til launa á uppsagnarfresti. Lög um hópuppsagnir voru ekki talin breyta þeirri niðurstöðu.
Launakrafa gerð á hendur Hval hf. vegna þess að ekki varð úr hvalvertíð sumarið 2023 vegna ákvörðunar stjórnvalda. Ráðningarsamningur talinn hafa komist á um vinnu á vertíð í Hvalfirði. Kröfu um laun eins og af vertíðinni hefði orðið hins vegar hafnað og Hvalur hf. sýknaður vegna þess að launþegi átti ekki heldur rétt til launa á uppsagnarfresti. Lög um hópuppsagnir voru ekki talin breyta þeirri niðurstöðu.
Launakrafa gerð á hendur Hval hf. vegna þess að ekki varð úr hvalvertíð sumarið 2023 vegna ákvörðunar stjórnvalda. Stefnandi var í föstu ráðningarsambandi við stefnda Hval hf. og sá samningur raskaðist ekki vegna þessa. Ekki talinn hafa eignast sérstaka kröfu á grundvelli þess að hvalvertíð hófst ekki í júní 2023 þrátt fyrir að ágreiningslaust væri að hann hefði hækkað til muna í launum ef af vertíð hefði orðið. Sú launhækkun hefði þá byggst á auknu vinnuframlagi hans en á grundvelli sama ráðningarsamnings og sömu launakjara. Lög um hópuppsagnir voru ekki talin breyta þeirri niðurstöðu.
Launakrafa gerð á hendur Hval hf. vegna þess að ekki varð úr hvalvertíð sumarið 2023 vegna ákvörðunar stjórnvalda. Ráðningarsamningur talinn hafa komist á um vinnu á vertíð í Hvalfirði. Kröfu um laun eins og af vertíðinni hefði orðið hins vegar hafnað, en samþykkt krafa um laun á uppsagnarfresti.
Launakrafa gerð á hendur Hval hf. vegna þess að ekki varð úr hvalvertíð sumarið 2023 vegna ákvörðunar stjórnvalda. Ráðningarsamningur talinn hafa komist á um vinnu á vertíð í Hvalfirði. Kröfu um laun eins og af vertíðinni hefði orðið hins vegar hafnað, en samþykkt krafa um laun á uppsagnarfresti.
Stefnda var gert að greiða stefnanda skaðabætur vegna uppsagnar á starfi. Sýnt þótti að uppsögnin hafi verið í brýnni andstöðu við ákvæði kjarasamnings og þannig hafi stefndi bakað sér bótaskyldu gagnvart stefnanda.
Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda bætur vegna ólögmætrar uppsagnar en öðrum kröfum hans var hafnað. Við mat á fjárhæð bóta var litið til þess að stefnandi bar sönnunarbyrði fyrir tjóni sínu en hann varð ekki við áskorun um að leggja fram upplýsingar um laun sín hjá nýjum vinnuveitanda eða aðrar tekjur samkvæmt staðgreiðsluskrá ríkisskattstjóra. Var litið til þess að stefnandi fékk annað starf skömmu eftir að honum var sagt upp en þó álitið sem svo að ætla mætti að hann hafi orðið fyrir einhverju tjóni vegna starfsmissis auk þess sem óljóst var hvort hann naut launa eða hvort honum voru greidd laun í orlofi um sumarið.
Fallist var á launakröfu stefnanda að hluta, með vísan til þess að þrátt fyrir ákvæði kjarasamninga og ráðningarsamninga um fasta yfirvinnu stefnanda, þá hafi þó sannanlega um nokkurn tíma komist á það fyrirkomulag, með vilja og vitund næsta yfirmanns stefnanda, sem hélt utan um vinnu stefnanda af hálfu stefndu, að stefnandi gat nýtt sér skráða umframtíma til frítöku með samþykki yfirmannsins og taldist stefnandi því hafa haft réttmætar væntingar til þess að fá þá uppsöfnuðu umframvinnu þannig greidda. Var þó fallist á röksemdir stefndu varðandi það hvernig reikna bæri út launakröfuna, m.t.t. þess að umræddir umframtímar stefnanda voru þá jafnan einungis notaðir þannig í frítöku á móti dagvinnutímum og féllu auk þess til á mismunandi tímabilum m.t.t. launataflna.
Stefnandi, sem var nemi í matreiðslu, krafðist leiðréttingar launa á þeirri forsendu að hann hefði í reynd gegnt stöðu vaktstjóra. Þeirri kröfu var hafnað, sem og kröfu hans um sérstaka greiðslu vegna vinnuferðar erlendis.
Fallist á kröfu stefnanda um kjarasamningsbundna hækkun launa og greiðslu orlofs í samræmi við það.
Fallist var á kröfu stefnanda um greiðslu launa vegna starfsloka hennar hjá stefnda á grundvelli vottorðs um óvinnufærni. Krafa stefnanda sætti lækkun vegna útreiknings veikinda- og orlofsréttar hennar.
Stefndi, íslenska ríkið, var sýknað af skaðabótakröfu stefnanda, fyrrum ríkisstarfsmanns, vegna meints fjártjóns vegna uppsagnar, en bótakrafan byggði á ætluðum launamun. Þótti ekki sýnt fram á tjón, þar sem gögn málsins gáfu til kynna að ekki hafi verið um slíkt tjón að ræða, er leiddi til sýknu.
Hið stefnda félag var dæmt til að að greiða stefnanda vangoldin laun, laun í veikindum og laun á uppsagnarfresti, en félagið var sýknað af kröfu hans um vangoldna kjarasamningsbundna launahækkun. Málsástæðu um tómlæti var hafnað. Þá var stefnda gert að greiða stefnanda málskostnað.
Stefndi sýknaður af kröfum stefnanda sem taldi sig eiga inni ógreidd laun hjá stefnda.
Vegagerðin var sýknuð af kröfum starfsmanns um greiðslu vegna vakvaktafrís sem hann hafði hvorki tekið út né fengið greitt. Byggði dómurinn á því að samkvæmt orðanna hljóðan bæri að skilja tilgreint kjarasamningsákvæði á þá leið að starfsmenn Vegagerðarinnar sem sinntu bakvöktum sem skipulagðar væru allt árið öðluðust rétt til bakvaktafrís. Ákvæðið ætti á hinn bóginn ekki við um þá sem sinntu bakvöktum sem skipulagðar væru hluta úr ári.
Hið stefnda félag var dæmt til að að greiða stefnanda vangoldin laun og orlof. Ekki var fallist á kröfu stefnda um skuldajöfnuð þar sem stefnda þótti ekki hafa sýnt fram á tjón af völdum stefnanda né heldur að hún hafi bakað sér bótaábyrgð gagnvart stefnda með saknæmri háttsemi. Þá var stefnda gert að greiða stefnanda málskostnað.
Stefnandi þurfti vegna starfs síns sem tónlistarkennari að aka á milli starfsstöðva í sama sveitarfélagi. Ágreiningur málsins snérist um það hvort stefnandi ætti rétt á launum vegna þess tíma sem fór í aksturinn eða hvort sá tími rúmaðist innan árlegrar vinnuskyldu hans.
Stefnandi þurfti vegna starfs síns sem tónlistarkennari að aka á milli starfsstöðva í sama sveitarfélagi. Ágreiningur málsins snérist um það hvort stefnandi ætti rétt á launum vegna þess tíma sem fór í aksturinn eða hvort sá tími rúmaðist innan árlegrar vinnuskyldu hans.
Stefnandi þurfti vegna starfs síns sem tónlistarkennari að aka á milli starfsstöðva í sama sveitarfélagi. Ágreiningur málsins snérist um það hvort stefnandi ætti rétt á launum vegna þess tíma sem fór í aksturinn eða hvort sá tími rúmaðist innan árlegrar vinnuskyldu hans.
Fallist var á kröfu stefnanda um árangurstengda greiðslu sem hann taldi sig eiga rétt á úr hendi stefnda vegna starfa hans sem knattspyrnuþjálfari meistaraflokks karla hjá stefnda. Ennfremur var fallist á að krafan væri launakrafa sem greiða bæri orlofslaun af í samræmi við 1. gr. laga nr. 30/1987. Kröfu stefnanda um greiðslu lífeyrisiðgjalda af kröfunni var aftur á móti vísað frá dómi. Þá féllst dómurinn á kröfu stefnda um frádrátt ferðakostnaðar frá árangurstengdu greiðslunni til stefnanda.
Fallist var á með stefnanda að stefndi hefði ekki getað haldið eftir greiðslu þar sem hann hefði fengið nægjanlegar upplýsingar um útlagaðan kostnað og tímaskýrslu frá stefnanda
Fallist var á með stefnanda að stefndi hefði vangreitt vinnulaun á nánar tilgreindum starfstíma. Var krafa stefnanda þó lækkuð úr 1.755. 1.755.963 krónum í 1.067.566 krónur. Fyrir lá að stefndi hafði ekki gert ráð fyrir kjarasamningsbundnum reglum um styttingu vinnutíma og einnig að stefnandi hafði ekki notið hagvaxtarauka sem leiða átti til launahækkunar 1. apríl 2022. Ekki var fallist á með stefnanda að miða bæri laun hennar við að kaffitímar hefðu ekki verið teknir á vinnustaðnum, en fallist á með stefnda að svo hefði verið.
Íslenska ríkið sýknað af kröfu stefnanda um vangoldin laun.
Íslenska ríkið sýknað af kröfu stefnanda um vangoldin laun.
Íslenska ríkið sýknað af kröfu stefnanda um vangoldin laun.
Íslenska ríkið sýknað af kröfu stefnanda um vangoldin laun.
Kröfu stefnanda um viðurkenningu á að hún hafi verið launamaður í starfi hjá stefnda Ríkisútvarpinu ohf. síðustu fjögur ár starfstíma hennar við flutning táknmálsfrétta var hafnað þar sem í gildi voru verksamningar á því tímabili sem og á öllum starfstíma hennar.
Stefndi dæmdur til að greiða stefnanda þóknun fyrir vinnu við gerð sjónvarpsþátta þar sem sannað þótti að komist hefði á munnlegur samningur milli aðila um greiðslu tiltekinnar fjárhæðar fyrir hvern þátt.
Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda skaðabætur vegna ólögmætrar uppsagnar, þar sem stefndi sýndi ekki fram á að uppsögn stefnanda hafi byggst á forsendum sem unnt væri að sannreyna sem málefnalegar á þann hátt sem ákvæði kjarasamnings áskilja. Ekki var þó fallist á kröfu stefnanda um miskabætur.
Vinnulaunamál. Skaðabætur.
Stefndu sýknuð af kröfu um laun þar sem stefnandi þótti hafa fyrirgert rétti sínum með tómlæti.
Stefndu sýknuð af kröfu um laun þar sem stefnandi þótti hafa fyrirgert rétti sínum með tómlæti.
Starfsmaður sveitarfélags krafðist greiðslu vegna ferðakostnaðar. Ósannað þótti að um greiðslu hafi verið samið við ráðningu og því sýknað.
Atvinnurekandi var sýknaður af kröfum fyrrum starfsmanns um ógreidd laun vegna yfirvinnu, orlofs, sviptingar frítökuréttar o.fl. Var einkum tekist á um hvort leggja ætti til grundvallar vinnustundaskráningu sem stafaði frá starfsmanninum eða vinnustundaskráningu atvinnurekandans. Þótti sú fyrri afar ótraust og var hin seinni því lögð til grundvallar dómi.
Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda, sem taldi sig eiga ógreidd laun hjá stefnda vegna útkalla á bakvakt er stefnandi sinnti í vinnu sinni hjá stefnda. Ekki var talið að stefnandi hefði sýnt fram á að leggja mætti að jöfnu útköll á bakvakt er sinna mætti í fjarvinnu heiman frá við útköll þar sem starfsmaður yrði að sinna verkefni á vinnustað. Þá var málsástæða stefnanda um að krafa hans byggði á venju talin of seint fram komin. Var stefndi því sýknaður og stefnanda gert að greiða honum málskostnað.
Hafnað var kröfu stefnanda um greiðslu launa þar sem honum hafði ekki tekist að sanna að honum bæri greiðsla til viðbótar við launauppgjör sem þegar hafði farið fram.
Akureyrarbær sýknaður af kröfu kennara um greiðslu launa eins og hún hefði verið ráðin í föstu starfshlutfalli, en ekki sem stundakennari í tímavinnu, en kennarinn var á eftirlaunum að hluta. Talið var að fyrirkomlag ráðningar stefnanda samræmdist lögum, kjarasamningi og meginreglum vinnumarkaðsréttar.
Stefnanda var sagt upp störfum í veikindaleyfi. Þar sem um var að ræða uppsögn á reynslutíma var því hafnað að uppsögnin hefði verið ólögmæt. Hins vegar var fallist á það með stefnanda að uppsögnin hefði ekki haft áhrif á rétt hennar til greiðslu forfallalauna á meðan hún væri óvinnufær. Var stefnda gert að greiða stefnanda forfallalaun á umsömdum ráðningartíma.
Máli vísað frá dómi vegna óskýrrar kröfugerðar
Sveitarstjóra var sagt upp störfum en ágreiningur var um hvort honum bæri, samkvæmt ráðningarsamningi réttur til biðlauna, auk réttar til greiðslu launa á uppsagnarfrestli. Dómurinn taldi að ráðningarsamningur fæli ekki í sér rétt til biðlauna eins og atvik voru í málinu.Á hinn bóginn taldi dómurinn að staðið hefði verið að uppsögninni með þeim hætti að varðaði sveitarfélagið skyldu til greiðslu miskabóta, á grundvelli b. liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993.
Stefnanda dæmdar bætur vegna ólögmætrar brottvikningar úr starfi grunnskólakennara.
Stefnda gert að greiða stefnanda laun á uppsagnarfresti
Stefndi sýknaður af kröfu stefnanda um greiðslu launa, sjúkrakostnaðar og skaðabóta þar sem stefndi var ekki talinn eiga aðild að málinu.
Í var sýknaður af kröfu Þ um skaða- og miskabætur vegna niðurlagningar á starfi Þ.
Stefndi sýknaður af launakröfu stefnanda.
Stefndi sýknaður af launakröfu stefnanda.
Stefndi sýknaður af launakröfu stefnanda.
Stefndi sýknaður af launakröfu stefnanda.