Arion banki hf (
Kristján B. Thorlacius lögmaður)
gegn
HVH endurskoðun ehf og Hafsteini Viðari Halldórssyni (Sjálfur ólöglærður)
Stefndu gert að greiða stefnanda skuld vegna yfirdráttar á veltureikningi.
Fallist var á dómkröfu stefnanda um greiðslu á skuld samkvæmt lánssamningi.
Fallist var á greiðslukröfu stefnanda gagnvart stefndu samkvæmt lánssamningi málsaðila eftir endurútreikning. Enn fremur var fallist á kröfu stefnanda um að honum væri heimilt að gera fjárnám inn í veðrétt samkvæmt þar tilgreindu tryggingabréfi í tilgreindri fasteign, en stefndu voru sýknuð af viðlíka kröfu stefnanda varðandi annað tryggingabréf þar sem að sýnt þótti fram á í málinu að stefndu hafi verið lofað áður en til lántökunnar kom að því veðbréfi yrði aflýst.
Máli stefnanda vísað frá dómi vegna vanreifunar, sbr. d-, e-, og f-liði 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991.
Ekki var fallist á dómkröfu stefnanda um endurgreiðslu stefnda á ætlaðri inneign stefnanda vegna þriggja lánssamninga. Var ekki fallist á að tvö lánanna fælu í sér lán í íslenskum krónum með ólögmæta gengistengingu, auk þess sem ekki var fallist á það að stefnandi hefði sýnt fram á að hann ætti frekari inneign hjá stefnda vegna þriðja lánsins. Var stefndi því sýknaður af kröfum stefnanda.
Stefnandi, sem er banki, krafði stefndu um greiðslu eftirstöðva skuldar samkvæmt lánasamningi sem hún og þáverandi eiginmaður hennar undirrituðu 2012 í tengslum við samkomulag um skuldauppgjör við bankann. Stefnda byggði vörn sína einkum á 36. gr. laga nr. 7/1936 og því að með uppgjörssamkomulaginu og lánasamningnum hefði hún verið látin taka á sig skuldbindingar fyrrverandi eiginmanns síns, án þess að greiðslumat hefði farið fram. Fallist var á þá vörn að hluta, en stefnda var að öðru leyti dæmd til greiðslu skuldarinnar.
Ákærðu dæmdir í 3 ára fangelsi fyrir bankarán.
Stefndi dæmdur til að greiða stefnanda eftirstöðvar lánssamnings, en fallist var á að sá samningur væri um lán í íslenskum krónum bundið við gengi erlendra gjaldmiðla.
Hafþór Ingi Jónsson (Hafþór Ingi Jónsson sjálfur) gegn
Landsbankanum hf (
Valur Árnason hdl)
Viðurkennt að stefnda sé skylt að efna samning við stefnanda frá árinu 2011.
Drómi hf gegn
Magnúsi og Steingrími ehf
Stefndi dæmdur til að greiða stefnanda eftirstöðvar lánssamnings, en fallist var á að sá samningur væri um lán í íslenskum krónum bundið við gengi erlendra gjaldmiðla.
Stefndi sýknaður af kröfum stefnanda um greiðslu samkvæmt ábyrgðaryfirlýsingu, sem Gamli Landsbanki Íslands hf. gaf út í tengslum við kaup TSH ehf. á félaginu F ehf. af stefnanda, en ábyrgðin skyldi taka gildi eftir verkframvindu, sem ekki varð.
Stefndi dæmdur til greiðslu skuldar vegna tékkareiknings.
Talið að stefnandi hefði ekki haft umboð stefndu til að stofna til yfirdráttar á reikningi sem stofnaður hafði verið í nafni stefndu vegna eignastýringar.
Sjálfskuldarábyrgðaraðilar dæmdir til greiðslu fjárhæðar sem þeir gengust í ábyrgð fyrir vegna yfirdráttar á tékkareikningi.
Kröfu tveggja aðila á hendur Frjálsa Fjárfestingarbankanum hf. hafnað vegna aðildarskorts
Stefndu voru sýknaðir af kröfum stefnanda í málinu. Krafa stefnanda var ekki talin vera innstæða í skilningi laga nr. 98/1999 um innstæðutryggingar og tryggingakerfi fyrir fjárfesta.
Sóknaraðili byggði á því að krafa hans í bú varnaraðila væri peningamarkaðsinnlán og nyti forgagns í bú varnaraðila sem innlánskrafa. Dómurinn taldi að krafa sóknaraðila væri lán og hafnaði því að krafan nyti forgangs samkvæmt 112. gr. laga nr. 21/1991, sbr. 3. mgr. 102. gr. laga nr. 161/2002.
Stefnandi krafði aðalstefnda um skuld vegna yfirdráttar á bankareikningi og annan stefnda um skuld byggða á sjálfskuldarábyrgð. Aðalstefndi lét málið ekki til sín taka. Varnir stefnda byggðu m.a. á því að um aðildarskort stefnanda væri um að ræða þar sem Fjármálaeftirlitið hefði ekki auglýst á réttan hátt yfirtöku Nýja Kaupþings banka á réttindum og skyldum gamla bankans. Þá byggði hann sýknukröfu sína á því að ábyrgð hans væri niður fallin vegna skráningar í heimabanka hans. Varakrafa stefnda laut að stefnufjárhæðinni en hann hafði takmarkað ábyrgð sína í yfirlýsingunni. Voru allar kröfur stefnanda teknar til greina.
Kaupþing banka hf. var gert skylt, samkvæmt 2. mgr. 92. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt og eignarskatt, að afhenda skattstjórum eða umboðsmönnum þeirra sundurliðaðar upplýsingar um öll viðskipti með hlutabréf og aðila að þeim viðskiptum á árinu 2003, sem stefnandi hafði umsjá með, en þess hafði ríkisskattstjóri krafist í auglýsingu í Stjórnartíðindum 7. janúar 2004 og með bréfi dags. 25. maí 2004.
Glitni hf. var gert skylt, samkvæmt 2. mgr. 92. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt og eignarskatt, að afhenda skattstjórum eða umboðsmönnum þeirra sundurliðaðar upplýsingar um öll viðskipti með hlutabréf og aðila að þeim viðskiptum á árinu 2003, sem stefnandi hafði umsjá með, en þess hafði ríkisskattstjóri krafist í auglýsingu í Stjórnartíðindum 7. janúar 2004 og með bréfi dags. 25. maí 2004.
Landsbanka Íslands hf. var gert skylt, samkvæmt 2. mgr. 92. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt og eignarskatt, að afhenda skattstjórum eða umboðsmönnum þeirra sundurliðaðar upplýsingar um öll viðskipti með hlutabréf og aðila að þeim viðskiptum á árinu 2003, sem stefnandi hafði umsjá með, en þess hafði ríkisskattstjóri krafist í auglýsingu í Stjórnartíðindum 7. janúar 2004 og með bréfi dags. 25. maí 2004.