A krafði Í um miskabætur og bætur vegna tekjutaps vegna frelsissviptingar sem hann sætti í tengslum við ætlaða líkamsárás og frelsissviptingu. A var sýknaður af sakargiftum með endanlegum dómi Héraðsdóms Reykjavíkur. Frelsissvipting A var tvíþætt, annars vegar í formi handtöku og gæsluvarðhalds og hins vegar í formi afplánunar eftirstöðva fangelsisdóms. Í dómi Landsréttar kom fram að A hefði ekki sýnt fram á að hann hefði orðið fyrir tekjutapi vegna frelsissviptingarinnar. Á hinn bóginn taldi Landsréttur að A ætti rétt til miskabóta samkvæmt hinni hlutlægu bótareglu 246. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála vegna handtöku hans og gæsluvarðhalds frá 6. til 18. júlí 2014. Þann dag var A með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur gert að afplána 600 daga eftirstöðvar fangelsisrefsingar. Landsréttur taldi þá frelsissviptingu ekki hafa verið að ósekju. Gæti A því hvorki byggt bótarétt sinn vegna hennar á 5. mgr. 67. gr. stjórnarskrárinnar né 5. mgr. 5. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994. Aftur á móti hefði orðið óhæfilegur dráttur á útgáfu ákæru hjá ríkissaksóknara en frá því að embættið fékk rannsóknargögnin send og þar til ákæra var gefin út liðu um 15 mánuðir. Ekki var að neinu leyti við A að sakast um þann drátt. Var talið að eins og á stóð hefðu tafir umfram 120 daga á útgáfu ákæru verið svo úr hófi að í því hafi falist saknæmt og ólögmætt brot gegn frelsi A, sbr. b-lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við mat á því hvort orsakatengsl væru á milli framangreinds dráttar á útgáfu ákæru og þess að A var gert að afplána eftirstöðvar refsingar samkvæmt eldri dómi var litið til þess að afplánun A meðan á lögreglurannsókn stóð og sá tími sem meðferð málsins tók fyrir dómi væru ekki afleiðing framangreinds dráttar. Jafnframt hefði A afþakkað reynslulausn einum mánuði áður en afplánun átti að ljúka. Samkvæmt öllu framangreindu var Í gert að greiða A 1.800.000 krónur í miskabætur vegna handtöku, gæsluvarðhalds og óhæfilegra tafa á útgáfu ákæru.
Stefnandi var handtekinn 6. júlí 2014 og úrskurðaður í gæsluvarðhald vegna rannsóknarhagsmuna frá 6. júlí 2014 til 18. júlí 2014. Við handtökuna átti stefnandi eftir að afplána 600 daga af eldri fangelsisdómi. Var honum í kjölfarið gert að afplána eftirstöðvar þeirrar refsingar. Lauk afplánun stefnanda 9. mars 2016. Ákæra á hendur honum var aftur á móti ekki gefin út fyrr en 6. maí 2016. Fór svo að stefnandi var sýknaður af þeirri ákæru. Stefnandi taldi sig hafa verið sviptan frelsi að ósekju í 12 daga meðan á handtöku og síðar gæsluvarðhaldi stóð og síðan í 600 daga til viðbótar þegar hann afplánaði eftirstöðvar fyrrgreinds fangelsisdóms. Þetta hefði haft í för með sér tjón sem hann gerði kröfu um að fá bætt úr hendi stefnda íslenska ríkisins með miskabótum annars vegar og skaðabótum vegna meints tekjutaps hins vegar. Fallist var á það með stefnda að málatilbúnaður stefnanda um meint tekjutap hans væri ótrúverðugur og stangaðist auk þess verulega á við upplýsingar sem hann hefði sjálfur lagt fram í málinu um heilsufar sitt og atvinnusögu, en stefnandi hefði ekki útskýrt það misræmi með nokkrum hætti. Teldist því ósannað að stefnandi hefði orðið fyrir því tekjutapi sem byggði hluta af dómkröfum sínum á. Þegar af þeirri ástæðu var stefndi sýknaður af umræddum kröfum stefnanda. Hvað varðaði það álitaefni hvort stefnandi ætti rétt til miskabóta vegna þeirrar frelsissviptingar sem hann sætti taldi dómurinn að stefnandi ætti rétt til slíkra bóta, en að hann hefði sýnt af sér eigin sök sem réttlætti að miskabætur til hans yrðu lækkaðar. Aftur á móti yrði ekki fram hjá því litið að verulegar og óútskýrðar tafir urðu á útgáfu ákæru í málinu eftir að rannsókn lögreglu lauk, en í þeim efnum yrði ekki sakast við stefnanda. Á grundvelli 5. mgr. 67. gr. stjórnarskrárinnar voru stefnanda því dæmdar miskabætur úr hendi stefnanda vegna frelsissviptingar í 103 daga, en að öðru leyti var talið stefnandi þyrfti að bera tjón sitt sjálfur. Þóttu miskabætur hæfilega ákveðnar 3.605.000 krónur með nánar tilgreindum vöxtum.
Fallist var á kröfu lögreglustjóra um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jón H. B. Snorrason saksóknari)
gegn
X (
Ólafur V. Thordersen hdl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Kjartan Ólafsson aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Bjarni Hauksson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Einar Laxness aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Björgvin Jónsson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Lögreglustjórinn á Suðurlandi (
Margrét Harpa Garðarsdóttir fulltrúi)
gegn
X (
Snorri Sturluson hdl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta afplánun á 220 daga eftirstöðvum fangelsisrefsingar, sem honum hafði verið veitt reynslulausn á. Málinu var vísað frá Hæstarétti þar sem kæran uppfyllti ekki áskilnað 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta afplánun á 885 daga eftirstöðvum fangelsisrefsingar, sem honum hafði verið veitt reynslulausn á. Málinu var vísað frá Hæstarétti þar sem kæran uppfyllti ekki áskilnað 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Karl Ingi Vilbergsson aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Sveinn Andri Sveinsson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsinga.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Karl Ingi Vilbergsson aðstoðarsaksóknari)
gegn
X (
Sveinn Andri Sveinsson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Lögreglustjórinn á Selfossi (
Gunnar Örn Jónsson fulltrúi)
gegn
X (
Ólafur Björnsson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Stefán Eiríksson lögreglustjóri)
gegn
X (
Brynjólfur Eyvindsson hdl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.
Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána 260 daga eftirstöðvar fangelsisrefsinga, sem honum hafði verið veitt reynslulausn á, var staðfestur.
Ákæruvaldið (
Kolbrún Benediktsdóttir saksóknari)
gegn
Ívari Aroni, Hill og Ævarssyni (
Kristján Stefánsson hrl)
Í var sakfelldur fyrir rán, þjófnað, fíkniefnalagabrot og nánar tilgreind umferðarlagabrot. Þótti refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 2 ár. Þá var Í sviptur ökurétti ævilangt og gert að sæta upptöku á fíkniefnum.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jón H. B. Snorrason saksóknari)
gegn
Y (
Ingi Freyr Ágústsson hdl)
Úrskurður héraðsdóms um að Y skyldi gert að afplána 900 daga eftirstöðvar fangelsisrefsingar, sem honum hafði verið veitt reynslulausn á, var staðfestur.
Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána 600 daga eftirstöðvar fangelsisrefsinga, sem honum hafði verið veitt reynslulausn á, var staðfestur.
Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána 132 daga eftirstöðvar fangelsisrefsingar, sem honum hafði verið veitt reynslulausn á, var staðfestur.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jón H. B. Snorrason saksóknari)
gegn
X (
Björgvin Jónsson hrl)
Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána 300 daga eftirstöðvar fangelsisrefsingar, sem honum hafði verið veitt reynslulausn á, var staðfestur.
Þrír menn dæmdir fyrir rán og einn þeirra einnig dæmdur fyrir umferðarlagabrot. Tveir hinna ákærðu dæmdir í óskilorðsbundið fangelsi en einn í skilorðsbundið fangelsi.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jón H. B. Snorrason saksóknari)
gegn
X (
Reynir Logi Ólafsson hdl)
Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána 300 daga eftirstöðvar fangelsisrefsingar sem honum hafði verið veitt reynslulausn á, var staðfestur.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jón H. B. Snorrason saksóknari)
gegn
X (
Brynjar Níelsson hrl)
Fallist var á kröfu L um að X skyldi afplána 240 daga eftirstöðvar refsingar sem honum hafði verið veitt reynslulausn á með ákvörðun Fangelsismálastofnunar. Taldi Hæstiréttur að fyrir lægi sterkur grunur um að X hefði framið nýtt brot sem varðað gæti sex ára fangelsi og hann því gróflega rofið almenn skilyrði reynslulausnar sinnar sbr. 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X, sem veitt hafði verið reynslulausn á grundvelli 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, skyldi afplána 480 daga eftirstöðvar refsingar, enda taldist kominn fram sterkur grunur um að X hefði framið brot er varðað gæti allt að sex ára fangelsi.
Lögreglustjórinn á Selfossi (
Ólafur Helgi Kjartansson sýslumaður)
gegn
X (
Kristján Stefánsson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X, sem veitt hafði verið reynslulausn, á grundvelli 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, skyldi afplána 196 daga eftirstöðvar refsingar, enda taldist kominn fram sterkur grunur um að X hefði framið brot er varðað gæti allt að 6 ára fangelsi.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jón H. B. Snorrason saksóknari)
gegn
X (
Bjarni Hauksson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X, sem veitt hafði verið reynslulausn á grundvelli 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, skyldi gert að afplána 600 daga eftirstöðvar refsingar, enda taldist kominn fram sterkur grunur um að hann hefði framið brot er varðað gæti allt að sex ára fangelsi.
Fallist var á kröfu lögreglu um að X, sem veitt hafði verið reynslulausn, á grundvelli 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, skyldi afplána 540 daga eftirstöðvar refsingar, enda taldist kominn fram sterkur grunur um að X hefði framið brot varðað gæti allt að 6 ára fangelsi.
J og T voru sakfelldir fyrir stórfelld fíkniefnalagabrot með því að hafa um nokkurt skeið staðið saman að framleiðslu fíkniefna, ætluðum til söludreifingar og í því skyni framleitt rúm 38.000 grömm af efninu P-2-NP og ótiltekið magn af efninu P-2-P. Sannað þótti að framleiða hefði mátt rúm 14 kíló af hreinu amfetamíni úr því magni sem fannst við húsleit af efninu P-2-NP. Var háttsemi J og T talin varða við 2. mgr. 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá var J jafnframt sakfelldur fyrir tvö önnur fíkniefnabrot með því að hafa haft í vörslum sínum fíkniefni, sem ætluð voru til söludreifingar. Þótt styrkleiki efnanna hefði verið lítill þótti hafið yfir vafa þegar litið var til magns þeirra að þau hafi verið ætluð til söludreifingar. Voru brot J samkvæmt síðari liðum ákærunnar talin varða við 173. gr. a almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að J og T stóðu saman að framleiðslu mikils magns fíkniefna í söluskyni en ekki þótti ástæða til að gera greinarmun á þætti þeirra í málinu. Brot þeirra voru stórfelld og urðu að teljast alvarlegri en innflutningur eða varsla fíkniefna. Þá var ásetningur þeirra styrkur og einbeittur. Litið var svo á að þeir ættu sér engar málsbætur. Refsing J fyrir umrædd brot var ákveðin í einu lagi, sbr. 77. gr. almennra hegningarlaga, fangelsi í tíu ár, en refsing T fangelsi í átta ár. Ennfremur voru gerð upptæk ýmis tæki, búnaður og efni, sem lögregla hafði lagt hald á, og talið var að hefðu verið notuð eða ætluð til að framleiða fíkniefni.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu gegn
X
15. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 væri kveðið skýrt á um það að fjárhæðir bóta, sem greindar væru í 3. mgr. 7. gr
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jón H. B. Snorrason saksóknari)
gegn
X (
Björgvin Jónsson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X, sem hafði verið veitt reynslulausn á grundvelli 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, skyldi afplána 225 daga eftirstöðvar refsingar, enda taldist kominn fram sterkur grunur um að X hefði framið brot sem varðað gæti allt að 6 ára fangelsi.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi afplána 586 daga eftirstöðvar refsingar, sbr. 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X, sem veitt hafði verið reynslulausn, á grundvelli 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, skyldi afplána 651 dag eftirstöðvar refsingar, enda taldist kominn fram sterkur grunur um að X hefði framið brot varðað gæti allt að 6 ára fangelsi.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jón H. B. Snorrason saksóknari)
gegn
X (
Jón Höskuldsson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X, sem veitt hafði verið reynslulausn, á grundvelli 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, skyldi afplána 460 daga eftirstöðvar refsingar, enda taldist kominn fram sterkur grunur um að X hefði framið brot varðað gæti allt að 6 ára fangelsi.
Ákærðu voru sakfelldir fyrir að hafa staðið saman að fíkniefnaframleiðslu. Annar ákærðu var jafnframt dæmdur fyrir vörslur á rúmlega 18 kg af kannabis og 692,95 g af amfetamíni.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X, sem veitt hafði verið reynslulausn, á grundvelli 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, skyldi afplána 1080 daga eftirstöðvar refsingar, sem hann hafði hlotið með dómi Hæstaréttar 7. desember 2006, enda taldist kominn fram sterkur grunur um að X hefði framið fíkniefnalagabrot sem varðað gæti allt að 12 ára fangelsi.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X, sem veitt hafði verið reynslulausn, skyldi á grundvelli 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga afplána 360 daga eftirstöðvar refsingar, sem hann hafði hlotið með dómi Hæstaréttar 28. apríl 2005, enda taldist kominn fram sterkur grunur um að X hefði framið fíkniefnalagabrot sem varðað gæti allt að 12 ára fangelsi.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jón H. Snorrason saksóknari)
gegn
X (
Bergsteinn Georgsson hdl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X, sem veitt hafði verið reynslulausn, skyldi á grundvelli 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga afplána 135 daga eftirstöðvar refsingar, sem hann hafði hlotið með fjórum dómum héraðsdóms.
Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu (
Jón H. Snorrason saksóknari)
gegn
X (
Björgvin Jónsson hrl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X, sem veitt hafði verið reynslulausn, skyldi á grundvelli 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga afplána 240 daga eftirstöðvar 2 ára fangelsisrefsingar, sem hann hafði hlotið með dómi héraðsdóms 20. apríl 2005.
Sýslumaðurinn á Akureyri (
Eyþór Þorbergsson fulltrúi)
gegn
X (
Arnar Sigfússon hdl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að afplána 315 daga eftirstöðvar af 21 mánaða refsingu þar sem skilyrði 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 þóttu uppfyllt.
Lögreglustjórinn í Hafnarfirði (
Arnfríður Þórarinsdóttir fulltrúi)
gegn
X (
Jón Egilsson hdl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að afplána 300 daga eftirstöðvar af 20 mánaða refsingu þar sem skilyrði 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 þóttu uppfyllt.
Sýslumaðurinn á Akureyri (
Eyþór Þorbergsson fulltrúi)
gegn
X (
Arnar Sigfússon hdl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X, sem veitt hafði verið reynslulausn, skyldi á grundvelli 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 afplána 30 daga eftirstöðvar fangelsisrefsingar.