Hafnað var kröfu sóknaraðila um ógildingu þriggja aðfarargerða sem lauk með því að árangurslaust fjárnám var gert hjá honum að kröfu varnaraðila. Talið var að sá háttur sem hafður var á birtingu boðana til fjárnámsgerðanna með svokölluðum rekjanlegum bréfum fullnægði skilyrði 2. mgr. 21. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Þá var sýslumanni talið hafa verið heimilt að taka aðfararbeiðnirnar fyrir í umdæmi sínu á grundvelli 1. tl. 1. mgr. 16. gr. sömu laga þótt varnaraðili ætti lögheimili erlendis.
Kröfu sóknaraðila um að fella úr gildi aðfarargerðir sýslumanns var hafnað
Fjárnámsgerð sýslumanns staðfest
Deilt um hvort innheimtumaður ríkissjóðs gæti krafist fjárnáms þegar eftir gerð greiðsluáætlunar
Aðfarargerð staðfest.
Deilt um gildi fjárnámsgerðar. Fjárnámsgerð staðfest.
Aðfarargerð felld úr gildi.
Kröfu um ógildingu aðfarðargerðar hafnað.
Krafa sóknaraðila um að felld yrði úr gildi að hluta fjárnámsgerð sýslumanns tekin til greina. Gerðarbeiðandi var ekki talin hafa eignast lögvarða fjárkröfu vegna viðurkenningardóms, sem væri aðfararhæf.
Kröfu um að fjárnám verði endurupptekið var hafnað þar sem skilyrði ákvæðis um endurupptöku fullnustugerða sem byggðu á ólögmætum gengistryggðum samningum, var ekki uppfyllt.
Fallist á ógildingu aðfarargerðar.
Fallist á ógildingu aðfarargerðar.
Synjað um ógildingu aðfarargerðar.
Frávísunarkrafa varnaraðila var tekin til greina, þar sem krafa sóknaraðila um úrlausn héraðsdómara um aðfarargerð barst ekki innan frests skv. 1. mgr. 92. gr. laga nr. 90/1989
Fallist á kröfu gerðarþola um að felld yrði úr gildi aðfarargerð sem framkvæmd hafði verið að kröfu sveitarfélags vegna dagsekta á grundvelli skipulags- og byggingarlaga.
Fjárnámsgerð hafði verið stöðvuð hjá sýslumanni þar sem ekki lá ljóst fyrir hvort gerðarþoli hefði stofnað til sjálfskuldarábyrgðar með undirritun sinni á skilmálabreytingu. Þar sem eingöngu var um eina undirritun að ræða á skjalinu, vantaði annað hvort undirritun skuldara sjálfs eða sjálfskuldaraðila. Var ákvörðun sýslumanns því staðfest.
Deilt um rétt sveitarstjórnar til að leggja fjallskilagjald á hross, sem voru í hagagöngu í sveitarfélaginu en eigandi þeirra er búsettur í öðru sveitarfélagi. Talið að slík álagning á eiganda hrossanna væri óheimil.
Staðfest var aðfarargerð sem fór fram til tryggingar lífeyrissjóðsiðgjöldum.
Kærumál. Staðfest var ákvörðun sýslumanns um að fella niður aðfarargerð.
Hin kærða fjárnámsgerð er staðfest. Varakröfu og þrautavarakröfu sóknaraðila er vísað frá dómi.
Sóknaraðili ekki talinn hafa hagsmuni af ógildingu aðfarargerðar. Málinu var því vísað frá dómi.