Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
6 dómar fundust
Lykilorð: Fjallskil
Stefndi sýknaður af kröfu stefnanda um greiðslu fjallskilagjalds vegna jarðar í hans eigu.
Í máli þessu krafði sveitarfélag sauðfjárbónda um gjöld vegna vanhalda á vinnuframlagi við fjallskil, skv. lögum nr. 6/1986, fjallskilasamþykkt og ákvörðun sveitarfélagsins sem kynnt hafði verið hlutaðeigandi með gangnaboði. Krafa stefnanda tekin til greina að hluta en sýknað að hluta, þar sem ósannað þótti að stefndu hafi verið kynntar breytingar frá gangnaboði.
Fjallskilareglugerð, sem landbúnaðarráðherra hafði staðfest, var ekki talin vera þannig úr garði gerð að á grundvelli hennar mætti leggja fjallskilakostnað á bændur eftir verði lands þeirra. Var því fallist á kröfu bónda um ógildingu fjárnáms sem gert hafði verið til tryggingar álögðum gjöldum.
Karlmaður, sem ók óskráðu vélhjóli við að smala fé, sætti ákæru fyrir brot gegn umferðarlögum og lögum um náttúruvernd. Var hann sakfelldur fyrir brot gegn umferðarlögum, sem hann gekkst greiðlega við og dæmdur til greiðslu 80.000 króna sektar, en sýknaður af því að hafa brotið gegn lögum um náttúruvernd, þar sem talið var að aksturinn hefði verið honum heimill samkvæmt reglugerð um takmarkanir á umferð í náttúru Íslands.
Deilt um rétt sveitarstjórnar til að leggja fjallskilagjald á hross, sem voru í hagagöngu í sveitarfélaginu en eigandi þeirra er búsettur í öðru sveitarfélagi. Talið að slík álagning á eiganda hrossanna væri óheimil.
A stefndi ríkissjóði til greiðslu bóta fyrir tjón, sem hann taldi sig hafa orðið fyrir við uppboð óskilahrossa. Þar sem A tókst ekki að sanna þá fullyrðingu sína, að hann hefði verið réttur eigandi þeirra hrossa, sem seld voru á umræddu uppboði, var ríkissjóður sýknaður af kröfum hans.