Dómstólaleit

X voru gefin að sök ítrekuð kynferðisbrot gegn stjúpdóttur sinni yfir langt tímabil eða frá því að stúlkan var ellefu til þrettán ára. Fyrir Landsrétti bar X fyrir sig að þar sem sá héraðsdómari sem fór með málið og kvað upp hinn áfrýjaða dóm annaðist ekki skýrslutöku af brotaþolanum A, þá skyldi sýkna X af sakargiftum eða ómerkja hinn áfrýjaða dóm. Í Landsrétti var rakið ákvæði 2. mgr. 112. gr. laga nr. 88/2008 og að ekki hafi verið útskýrt í þingbók hvers vegna ekki hafi verið staðið að málsmeðferðinni í samræmi við framangreint ákvæði. Þá hafi A ekki komið fyrir dóm við aðalmeðferð málsins, heldur verið tekin skýrsla af henni á rannsóknarstigi á grundvelli 1-liðar 1. mgr. 59. gr. laga nr. 88/2009. Óumdeilt hafi verið að hvorki sækjandi né verjandi kröfðust þess að A kæmi fyrir dóm og héraðsdómari taldi ekki ástæðu til þess. Að þessu gættu þótti ekki vera hald í þessari vörn ákærða. Brotaþoli þótti einkar trúverðug um hvernig ákærði hefði brotið gegn henni og var ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru. Við ákvörðun refsingar var litið til 5. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga, en að teknu tilliti til þess og þeirra refsiákvörðunarsjónarmiða sem fram komu í hinum áfrýjaða dómi var hann staðfestur um refsingu ákærða og miskabætur til A. Var X því gert að sæta fangelsi í 3 ár og gert að greiða A 2.500.000 króna í miskabætur.

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var beiðni X, Y og Æ um dómkvaðningu matsmanna. Í úrskurði Landsréttar kom meðal annars fram að samkvæmt 2. mgr. 133. gr. laga nr. 88/2008 leggi dómari mat á sönnunargildi matsgerðar þegar að öðru leyti er leyst úr máli. Við úrlausn á því hvort fallast eigi á beiðni varnaraðila um dómkvaðningu matsmanna geti dómurinn ekki litið til efnishliðar málsins. Á þessu stigi málsins geti dómurinn því einungis hafnað matsbeiðninni á þeim grundvelli að matsgerð sé þýðingarlaus. Við úrlausn á ágreiningi aðila var til þess að líta að játa yrði sökuðum manni ríkt svigrúm til að afla sönnunargagna í sakamáli og ekki verði útilokað á þessu stigi hvort eða hvaða sönnunargildi slíkt sönnunargagna hafi við efnismeðferð málsins. Þá var einnig litið til þess að X, Y og Æ beri hallann af því reynist matsgerðin þýðingarlaus við úrlausn um efnishlið málsins. Sakarefni málsins og möguleg refsing þeirra, verði þeir sakfelldir, fái þessu ekki breytt. Var því orðið við kröfu X, Y og Æ um dómkvaðningu matsmanna.

Með dómi Landsréttar var staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um sakfellingu E fyrir brot gegn 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa áreitt A kynferðislega á skemmtistað þar sem hún var við störf sem dyravörður með því að hafa slegið utanklæða á rass hennar. Var refsing E ákveðin fangelsi í 30 daga en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þá var honum gert að greiða A 150.000 krónur í miskabætur.

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áframhaldandi gæsluvarðhaldi með vísan til c-liðar1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008, þó um skemmri tíma en hinn kærði úrskurðar kvað á um.

X var ákærður fyrir kynferðisbrot gegn A samkvæmt 1. mgr. 194. gr. og 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa á heimili sínu, í fjölda skipta, frá því A var fimm ára gömul þar til hún var tólf eða þrettán ára gömul, snert ber kynfæri A og látið hana snerta ber kynfæri hans og fróa honum, með því að nýta sér yfirburði sína gagnvart A og traust hennar og trúnað. Í dómi Landsréttar var meðal annars vísað til þess að framburður A væri á heildina litið trúverðugur og stöðugur og mun trúverðugri en framburður X. Til stuðnings framburði hennar um að X hefði framið þau brot, sem honum hefðu verið gefin að sök, lægi hins vegar ekkert fyrir í málinu nema framburður þeirra sem hún greindi síðar frá atvikum og vottorð um andlega líðan hennar. Að því virtu yrði fallist á það með héraðsdómi að gegn eindreginni neitun X, væri ekki sannað svo að hafið væri yfir skynsamlegan vafa, sbr. 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að X hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greindi. Því var hinn áfrýjaði dómur um sýknu X staðfestur.