Stefndi, fjölmiðanefnd, var sýknuð af kröfu stefnanda, 365. miðla hf., um ógildingu á ákvörðun nefndarinnar um álagningu stjórnvaldssektar vegna birtingar áfengisauglýsinga í tilteknum heftum tímaritsins Glamour. Talið var að ákvörðuninni hefði verið réttilega beint að stefnanda þar sem hann hefði verið sú fjölmiðlaveita sem starfrækti tímaritið í skilningi laga nr. 38/2011 um fjölmiðla á þeim tíma sem máli skipti. Það var því ekki fallist á röksemdir stefnanda um að nefndinni hefði skort heimild til að taka umrædda ákvörðun þar sem tímaritið hefði verið gefið út af bresku dótturfélagi stefnanda sem væri með starfsstöð og aðalskrifstofu í Bretlandi, og félli utan gildissviðs laga nr. 38/2011. Þá var ekki heldur fallist á þá röksemd stefnanda að brotið hefði verið gegn jafnræðisreglu og reglum EES-réttar með hinni umdeildu ákvörðun.
Hafnað var kröfu um að kyrrsetning í eignum til tryggingar meintri yfirvofandi skatta- og sektarkröfu yrði felld úr gildi eða henni breytt.
Hafnað var kröfu um að kyrrsetning í eignum til tryggingar meintri yfirvofandi skatta- og sektarkröfu yrði felld úr gildi eða henni breytt.
Hafnað var kröfu um að kyrrsetning í eignum til tryggingar meintri yfirvofandi skatta- og sektarkröfu yrði felld úr gildi eða henni breytt.
Staðfest var niðurstaða áfrýjunarnefndar samkeppnismála um brot félagsins Byko ehf. á 10. gr. samkeppnislaga en sektarfjárhæð gagnvart móðurfélagi þess Norvik hf. hækkuð.
Hafnað var kröfu stefnanda um ógildingu ákvörðunar Fjármálaeftirlitsins um álagningu stjórnvaldssektar vegna brots gegn 1. mgr. 122. gr. laga nr. 108/2007 um verðbréfaviðskipti, sem og varakröfu um lækkun sektarfjárhæðar.
á hendur stefnanda að fjárhæð 72.000.000 króna í ríkissjóð vegna ætlaðra brota stefnanda gegn
57. gr. a í lögum nr. 161/2002 um fjármálafyrirtæki, og reglum settum á, grundvelli þess ákvæðis, og að stefnda íslenska ríkinu verði gert að og endurgreiða stefnanda sömu fjárhæð með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr
Talið var að reglur F um kaupaukagreiðslur fjármálafyrirtækja hefði skort lagastoð vegna greiðslna sem fjármálafyrirtækið A hafði innt af hendi til tiltekinna starfsmanna sinna á árunum 2012-2015. Hins vegar var talið að A hefði brotið gegn reglum um kaupaukagreiðslur með því að greiða tilteknum starfsmönnum sínum arð á grundvelli hluta sem tengdir voru rekstrarafkomu þeirra deilda þar sem þeir störfuðu fyrir árin 2016 og 2017. Var því hafnað kröfu A um ógildingu ákvörðunar F en stjórnvaldssekt fyrirtækisins lækkuð.
aðalmeðferð 14. júní sl. Stefnandi er P153 ehf., Öldugötu 4, Reykjavík. Stefndu eru Seðlabanki Íslands, Kalkofnsvegi 1, Reykjavík og fjármála- og efnahagsráðherra fyrir hönd íslenska ríkisins, Arnarhváli, Reykjavík gegn
stefnda, Seðlabanka Íslands, gerir stefnandi aðallega þá kröfu að ógilt verði sú ákvörðun hans 19. ágúst, 2016 að leggja á stefnanda stjórnvaldssekt að fjárhæð 24.200.000 krónur, en til, vara, að ákvörðuninni verði breytt á þann veg að fjárhæð sektarinnar verði, lækkuð stórkostlega. Gegn stefnda íslenska ríkinu gerir stefnandi þá kröfu að, honum verði gert að greiða stefnanda 25.270.178 krónur auk dráttarvaxta og samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 23
Stjórnvaldssekt sem Seðlabanki Íslands lagði á einkahlutafélagið P vegna brota á lögum nr. 87/1992 um gjaldeyrismál, með síðari breytingum, var felld niður.
aðalmeðferð 14. júní sl. Stefnandi er Rask ehf., Lágmúla 7, Reykjavík. Stefndu eru Seðlabanki Íslands, Kalkofnsvegi 1, Reykjavík og fjármála- og efnahagsráðherra fyrir hönd íslenska ríkisins, Arnarhváli, Reykjavík gegn
stefnda, Seðlabanka Íslands, gerir stefnandi aðallega þá kröfu að ógilt verði sú ákvörðun hans 19. ágúst, 2016 að leggja á stefnanda 75 milljóna króna stjórnvaldssekt, en til vara, að, ákvörðuninni verði breytt á þann veg að fjárhæð sektarinnar verði lækkuð, stórkostlega. Gegn stefnda íslenska ríkinu gerir stefnandi þá kröfu að honum og verði gert að greiða stefnanda 78.160.034 krónur auk dráttarvaxta samkvæmt 1
Stjórnvaldssekt sem Seðlabanki Íslands lagði á einkahlutafélagið R vegna brota á lögum nr. 87/1992 um gjaldeyrismál, með síðari breytingum, var felld niður.
Samkeppniseftirlitið og íslenska ríkið voru sýknuð af kröfum stefnanda um að úrskurður áfrýjunarnefndar samkeppnismála yrði felldur úr gildi og að stefnandi fengi sekt, sem hann hafði innt af hendi, endurgreidda.
Samkeppniseftirlitið og íslenska ríkið voru sýknuð af kröfum stefnanda um að úrskurður áfrýjunarnefndar samkeppnismála yrði felldur úr gildi og að stefnandi fengi sekt, sem hann hafði innt af hendi, endurgreidda.
Samkeppniseftirlitið og íslenska ríkið voru sýknuð af kröfum stefnanda um að úrskurður áfrýjunarnefndar samkeppnismála yrði felldur úr gildi og að stefnandi fengi sekt, sem hann hafði innt af hendi, endurgreidda.
Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda sem var á því reist að hann ætti rétt á vöxtum og dráttarvöxtum af greiddri stjórnvaldssekt sem var lækkuð af æðra stjórnvaldi og aftur af dómstólum.
Stefndi, Samkeppniseftirlitið, var sýknaður af kröfu stefnanda, Símans hf., um ógildingu sektarákvörðunar áfrýjunarnefndar samkeppnismála vegna brota sem stefndi taldi stefnanda hafa gerst sekan um á 5. og 7. töluliðum í skilyrðum samkeppnisráðs fyrir samruna stefnanda og Íslenska sjónvarpsfélagsins hf. Sektin var hins vegar lækkuð þar sem dómurinn taldi ekki liggja fyrir að stefnandi hefði gerst brotlegur við 7. tölulið skilyrðanna.
Ákvörðun stefnda um álagningu stjórnsýslusektar á hendur stefnanda vegna ætlaðra brota gegn 30. gr. laga um fjármálafyrirtæki nr. 161/2002 felld úr gildi.
Stefnandi krafðist þess að úrskurður áfrýjunarnefndar samkeppnismála yrði felldur úr gildi en með honum var stefnanda gert að greiða 10.000.000 króna sekt vegna brota á 11. gr. samkeppnislaga. Einnig var krafist endurgreiðslu á sektinni. Sýknað var af öllum kröfum stefnanda.
Stefnandi krafðist þess að úrskurður áfrýjunarnefndar samkeppnismála yrði felldur úr gildi en með honum var staðfest ákvörðun stefnda Samkeppniseftirlitsins um að stefnandi hefði misnotað markaðsráðandi stöðu. Með ákvörðuninni var stefnanda gert að greiða sekt, að fjárhæð 315.000.000 króna, vegna brota á 11. gr. samkeppnislaga. Einnig krafðist stefnandi endurgreiðslu á sektargreiðslunni og á dráttarvöxtum sem stefnandi taldið að hefðu ranglega verið lagðir á hann. Kröfunum var öllum hafnað og stefndu sýknaðir af þeim.
Stefndi, Samkeppniseftirlitið, og áfrýjunarnefnd samkeppnismála sýknuð af aðalkröfu stefnanda, Icelandair, um ógildingu úrskurðar áfrýjunarnefndar samkeppnismála og ákvörðunar stefnda, en fellt úr gildi ákvæði áfrýjunarnefndar samkeppnismála um greiðslu stjórnvaldssektar.
Stefnandi krafðist þess að úrskurður áfrýjunarnefndar samkeppnismála í máli nr. 4/2006 yrði felldur úr gildi en til vara að sekt, sem stefnanda var gert að greiða með úrskurðinum, yrði felld niður eða lækkuð. Með úrskurðinum var staðfest ákvörðun samkeppniseftirlitsins um að stefnandi hefði misnotað markaðsráðandi stöðu sína með gerð tveggja samninga og þar með brotið gegn 11. gr. samkeppnislaga. Ekki var fallist á kröfur stefnanda í málinu.
Stefndu voru sýkn af kröfu um ógildingu úrskurðar áfrýjunarnefndar samkeppnismála þar sem komist var að þeirri niðurstöðu að stefnandi hefði tekið þátt í ólögmætu samráði við innleiðingu tjónamatskerfis.