Dómstólaleit

Stefnandi krafðist ómerkingar tiltekinna ummæla stefndu og miskabóta úr hendi hennar. Stefnda hafði viðhaft ummæli sín á Facebook-síðu fjölmiðils í tengslum við frétt sem þar var deilt og varðaði viðbrögð stefnanda við ásökunum sem hafðar höfðu verið uppi á hendur honum. Stefnda bar ummæli sín fram í formi spurningar til manns sem einnig hafði tjáð sig á sama umræðuþræði. Talið var að stefnda hefði ekki fortakslaust gefið til kynna með ummælunum að stefnandi hefði gerst sekur um refsiverða háttsemi. Ummælin hefðu falið í sér gildisdóm sem hefði átt sér stoð í almennri umræðu og ásökunum sem áður höfðu verið hafðar uppi á hendur stefnanda. Þá var litið til þess að stefnandi er þjóðþekktur maður sem hafði sjálfur tjáð sig opinberlega um þær ásakanir sem hann hafði sætt og þannig stuðlað að frekari umræðu um þær. Að teknu tilliti til þessara atriða, og annarra sem greinir í dómnum, var stefnda sýknuð af kröfum stefnanda.

A og B höfðuðu mál gegn C vegna ummæla þess síðastnefnda í tölvubréfi til íbúðareigenda í húsinu G. Þeir kröfðust m.a. ómerkingar ummæla og miskabóta úr hendi stefnda auk refsingar. Í dómi héraðsdóms var komist að þeirri niðurstöðu að ummæli C um B hefðu falið í sér aðdróttanir í skilningi 235. gr. almennra hegningarlaga nr 19/1940 og voru ummælin ómerkt með vísan til 241. gr. sömu laga auk þess sem C var gert að greiða B nánar tilgreindar miskabætur. C var hins vegar sýknaður af kröfum A á grundvelli aðildarskorts, sbr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, þar sem ekki var talið að hin ólögmætu ummæli hefðu beinst að A.

Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda um að ummæli hans um stefnanda yrðu dæmd dauð og ómerk.

Fern ummæli ómerkt. Stefnda dæmd til að greiða stefnanda miskabætur og málskostnað.

Stefnda var sýknuð af kröfu stefnanda um ómerkingu tiltekinna ummæla, sem og um miskabætur og kostnað vegna birtingar dóms. Talið var að ummæli stefndu rúmuðust innan tjáningarfrelsis hennar samkvæmt 73. gr. stjórnarskrárinnar og að ekki væru uppfyllt skilyrði til takmarkana samkvæmt 3. mgr. ákvæðisins.

Ummæli á Facebook dæmd dauð og ómerk. Miskabætur.

Stefnandi krafðist ómerkingar tiltekinna ummæla stefndu sem fólu í sér staðhæfingu um kynferðisbrot af hans hálfu, annars vegar gagnvart stefndu sjálfri og hins vegar gagnvart öðrum stúlkum. Ómerkt voru ummæli stefndu sem lutu að staðhæfingum um brot gagnvart öðrum, enda hafði stefnda ekki fært fram sönnur sem leiddu líkur að því að hún hefði haft réttmætt tilefni til ummælanna. Hins vegar var hafnað kröfu um ómerkingu ummæla um brot gegn stefndu sjálfri. Talið var að þolendur yrðu að njóta rýmkaðs tjáningarfrelsis þegar lýst væri eigin reynslu. Rétturinn til æruverndar og friðhelgi einkalífs samkvæmt 71. gr. stjórnarskrárinnar og 8. gr. MDE gæti í þeim tilvikum ekki verið yfirsterkari tjáningarfrelsi meints þolanda samkvæmt 73. gr. stjórnarskrárinnar og 10. gr. MDE. Yrðu því ekki gerðar strangar kröfur um sönnun fyrir réttmæti ummæla við þær aðstæður.

Stefnandi krafðist ómerkingar tiltekinna ummæla sem stefnda viðhafði á spjallþráðum á internetinu og víðar. Þá krafðist hann miskabóta úr hendi stefndu. Krafa stefnanda um ómerkingu var að hluta tekin til greina og stefndu gert að greiða honum miskabætur.

Stefnandi, lánafyrirtæki, höfðaði mál á hendur samtökum og formanni þeirra. Dæmd voru dauð og ómerk fern ummæli sem formaðurinn lét falla í bréfum til samstarfsfyrirtækja stefnanda. Stefndu voru sýknuð af kröfu stefnanda um miskabætur og kröfu um kostnað af birtingu dóms.

Stefnandi krafðist ómerkingar nánar tilgreindra ummæla stefndu sem hún viðhafði á internetinu. Þá krafðist hann miskabóta á grundvelli b-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga. Í dómi héraðsdóms voru þrjú af fjórum ummælum stefndu ómerkt og henni gert að greiða stefnanda miskabætur. Var til þess vísað að ummælin hefðu hvorki átt sér stoð í staðreyndum máls né hefði stefnda mátt vera í góðri trú um réttmæti þeirra. Þá voru ummælin, eins og þau voru sett fram af hálfu stefndu, ekki talin réttlætanleg með hliðsjón af þjóðfélagsumræðu þess tíma.

Hafnað kröfu stefnanda um ómerkingu ummæla, miskabætur o.fl.

Reifun: Hafnað kröfu stefnanda um ómerkingu ummæla og miskabætur á hendur stefndu.

Sýknað af kröfu um ómerkingu ummæla og sýknað af kröfu um miskabætur.

Ómerkt voru ýmis ummæli sem stefndi hafði látið falla, í sjónvarpi og á vefmiðlum, um viðskipti sín við stefnanda 35 árum fyrr. Stefndi var dæmdur til að greiða stefnanda skaðabætur en sýknaður af refsikröfu. Fjölmiðill sem birti ummælin var einnig dæmdur til að greiða stefnanda miskabætur fyrir að hafa dreift ummælunum eftir að stefnandi hafði ítrekað látið miðilinn vita að hann teldi þau meiða æru sína.

Með því að birta, án frekari rannsóknar og án þess að leitast við að afla sjónarmiða A og B eða annarra sem skýrt gátu málið frá þeirra sjónarhóli, sögusagnir um kynferðisbrot þeirra var talið að starfsmenn netmiðilins H hefðu bersýnilega brugðist skyldu um hlutlægni og nákvæmni í fréttaflutningi. Var fallist á kröfu A og B um ómerkingu tiltekinna ummæla og miskabætur úr hendi X, sem var ritstjóri netmiðilsins. Hins vegar var X sýknaður af kröfum vegna annarra ummæla sem að meginstefnu höfðu falið í sér endursögn frétta sem birtar höfðu verið á öðrum vettvangi.

Stefndi sýknaður í meiðyrðamáli af kröfum stefnanda.

Meiðyrðamál. Stefnda var sýknuð af kröfu um ómerkingu ummæla og af fjárkröfum, en kröfu um refsingu var vísað frá dómi.

Meiðyrðamál. Stefndi sýknaður af kröfu stefnanda um að ummæli sem birtust á mbl. is yrðu dæmd dauð og ómerk.

Tiltekin ummæli voru ómerkt og stefnendum dæmdar miskabætur.

Ummælin: "vélað ungan félagsmann til að leggja allt sitt sparifé í fasteignabrask honum tengt" dæmd dauð og ómerk. Stefndu sýknuð af því að ummælin "þá hefur formaður með athæfi sínu misnotað vald sitt og brugðist trausti þessa unga félagsmanns og þar með sýnt af sér siðferðilegt dómgreindarleysi" hafi falið í sér ærumeiðingu. Stefndu gert að greiða stefnanda 900.000 krónur í miskabætur.

Krafist var ógildingar á tilteknum ummælum sem birtust í frétt Vísis.is þann 6. júlí 2016. Dómurinn taldi að málamálatilbúnaði stefnenda væri svo áfátt að hann uppfyllti ekki skýrleikakröfur laga um meðferð einkamála. Málinu var vísað frá enda hefðu stefnendur ekki frá lagt þann grundvöll að málinu sem nauðsynlegur væri til þess að efnisdómur yrði á það lagður.

Þ deildi hlekk á samfélagsmiðli sem þar fram kom afbökuð mynd af P ásamt ummælum um hann. Ekki var fallist á að tjáning Þ hefði falið í sér aðdróttun samkvæmt 235. gr. hegningarlaga eða að hún hefði borið móðgun út í skilningi 234. gr. laganna, eins og þessi ákvæði yrðu skýrð í ljósi tjáningarfrelsisákvæðis stjórnarskrár og mannréttindasáttmála.

Stefndi sýknaður af kröfu um ómerkingu ummæla og greiðslu miskabóta.

Stefndi sýkn af kröfum stefnanda.

Meiðyrði. Sýkna.

Stefndi sýknaður af kröfum stefnanda.

Meiðyrðamál

Meiðyrðamál.

Ómerking ummæla.

Meiðyrðamál, sýkna

Meiðyrðamál, ummæli ómerkt

Meiðyrðamál

Meiðyrðamál. Orðhefnd. Sönnun ummæla. Stefndi sýknaður af öllum kröfum stefnanda.

Meiðyrðamál. Stefndu sýknuð af kröfum stefnanda.

Meiðyrðamál. Stefndu sýknaðir af kröfum stefnanda.

Meiðyrðamál. Stefndu dæmdir til að greiða stefnanda miskabætur.

Meiðyrði. Ummæli ómerkt og stefnda gert að birta forsendur og dómsorð dómsins og greiða stefnanda miskabætur og kostnað af birtingu dóms.

Ummæli stefndu á Facebook síðu sem stofnuð var til að mótmæla birtingu viðtals við stefnanda í tilgreindum fjölmiðli dæmd dauð og ómerk en stefnda sýknuð að öðrum kröfum stefnanda. Málskostnaður látinn niður falla.

Stefndi sýknaður af öllum kröfum stefnanda sem byggðu á því að myndbirting stefnda á Instagram fæli í sér ærumeiðandi aðdróttun. Umdeild mynd var ljósmynd af stefnanda sem stefndi hafði teiknað inn á og bætt við myndatexta. Niðurstaða dómsins byggði á því að tjáning stefnanda fæli í sér gildisdóm sem rúmaðist innan heimillar tjáningar hans auk þess sem birting myndarinnar á Instagram var ekki talin opinber birting. Stefnandi dæmdur til greiðslu málskostnaðar.

Meiðyrðamál. Tjáningarfrelsi. Friðhelgi einkalífs. Stefndu voru sýknaðir af kröfu stefnenda

Meiðyrðamál.

Meiðyrðamál

Stefndi, sem var ritstjóri vefmiðils, sýknaður af kröfu um ærumeiðingar í ónafngreindri frétt, sem birt var á vefmiðlinum, þar sem höfð voru eftir ummæli annarra.

Ómerktur hluti ummæla á bloggsíðu stefndu Á og hún dæmd til greiðslu miskabóta og málskostnaðar til þriggja af fjórum stefnendum. Refsikröfu á hendur henni vísað frá dómi. Stefndi D sýknaður.

Fallist á kröfu stefnanda um ómerkingu ummæla sem birtust í helgarblaði DV en þau voru talin fela í sér ærumeiðandi aðdróttun í hans garð. Stefndi, blaðamaður er ritaði greinina, var dæmdur til að greiða stefnanda skaðabætur.

Stefnandi krafðist að ummæli sem birtust í blaðagrein DV yrðu dæmd dauð og ómerk. Einnig krafðist hann kostnaðar vegna birtingar dóms og skaða- og miskabóta. Sýknað var af öllum kröfum stefnanda.

Tilgreind ummæli og millifyrirsögn sem birtust í DV dæmst dauð og ómerk. Stefnanda dæmdar miskabætur og kostnaður vegna birtingar forsendna dómsins og dómsorðs í dagblöðum. Sýknað af refsikröfu.

Að kröfu stefnanda voru tilgreind ummæli sem birtust í DV 29. september 2006 dæmd dauð og ómerk. Þá var stefndi dæmdur til að greiða stefnanda miskabætur, auk málskostnaðar að hluta og kostnaðar við að standa straum af birtingu dóms.

Stefndu voru sýknuð af kröfum stefnenda um ómerkingu tiltekinna ummæla og skaðabætur. Umstefnd ummæli settu stefndu fram í bréfi sínu til skipulagsyfirvalda þar sem þau færðu fram rök sín gegn hugmyndum stefnenda um breytingar á deiliskipulagi vegna húsbyggingar sinnar. Talið var, að þegar litið væri til efnis bréfsins í heild sinni og þess að það var ritað í þeim tilgangi að vernda einkahagsmuni stefndu í málarekstri þeirra fyrir stjórnvöldum sem átti að skera úr í málinu, að ummælin fælu ekki í sér móðgun eða aðdróttun í skilningi 234. og 235. gr. almennra hegningarlaga, þótt dómurinn teldi stefndu hafa tekið djúpt í árinni með orðfæri sínu í hluta ummælanna. Þá voru ekki talin nægileg efni til að dæma ummælin ómerk. Voru stefndu sýknuð af öllum kröfum stefnenda.

Krafist var ómerkingar 14 tilgreindra ummæla sem birtust í grein í DV, refsingar og miskabóta, auk greiðslu kostnaðar vegna birtingar dómsins. Ein ummælin voru dæmd dauð og ómerk. Einn þriggja stefndu var dæmdur til greiðslu miskabóta, en sýknað að öðru leyti.