Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
6 dómar fundust
Lagagrein: 8. gr. laga nr. 28/2001 — Lög um rafrænar undirskriftir
Stefnandi sótti um starf skólastjóra en fékk ekki. Stefndi sýknaður af kröfu stefnanda um skaðabætur.
Stefnandi hélt því fram að stefndu hefðu gerst brotleg við samkeppnisbann sem þau hefðu undirgengist við sölu til stefnanda á tilteknum eignum á fjarskipta- og fjölmiðlamarkaði. Að mati dómsins braut það ekki gegn banninu að bjóða upp á hlaðvarp á vefsíðu Fréttablaðsins og taldi dómurinn stefndu ekki hafa borið ábyrgð á grundvelli eignarhalds á því að sjónvarpsefni var tengt við vefsíðuna eftir að þau seldu rekstur blaðsins. Þá hefði stefnandi ekki leitt líkum að því að stefndi 365 hf. hefði á grundvelli tiltekinna samningsákvæða um sölu blaðsins gerst brotlegur við samkeppnisákvæði það sem byggt var á í málinu og voru önnur stefndu ekki gerð ábyrg á grundvelli samningsákvæða um sölu blaðsins þar sem þau áttu ekki aðild að þeim samningi. Voru stefndu því sýknuð af öllum kröfum stefnanda í málinu.
Ákæruvaldið (
Einar Laxness aðstoðarsaksóknari)
gegn
Bergi Arnóri Bjarnasyni (
Brynjar Níelsson hrl)
Ákærði sakfelldur fyrir ofsaakstur og fleiri brot.
Ákæruvaldið (Guðjón Magnússon fulltrúi) gegn
Ásgeiri B. Rúnarssyni
Karlmaður dæmdur fyrir að pantað og neytt veitinga að andvirði 10.300 krónur án þess að greiða fyrir veitingarnar. Refsing ákveðin 4 mánaða fangelsi, með hliðsjón af því að með broti sínu hafði hann rofið skilorð 3 mánaða fangelsisdóms sem ákærði hafði hlotið 18. nóvember 2005 fyrir þjófnað. Sá dómur var því tekinn upp og dæmdur með og refsing ákærða ákveðin í einu lagi. Þá var ákærði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 10.300 krónur auk vaxta.
Ákæruvaldið (
Hulda María Stefánsdóttir fulltrúi)
gegn
Hilmari Ragnarssyni (
Brynjar Níelsson hrl)
Karlmaður dæmdur í 3 mánaða fangelsi fyrir þjófnaði og vörslu fíkniefna.
G, sem starfaði hjá R ehf., krafði fyrirtækið um skaðabætur vegna slyss sem hann varð fyrir við vinnu sína. Hélt G því fram að slysið hefði mátt rekja til ófullnægjandi vinnuaðstöðu auk þess sem verkstjórn hefði verið ófullnægjandi. Tekið var fram að öryggisútbúnaður sem hefði getað komið í veg fyrir slysið hefði ekki verið í notkun en ríka skyldu yrði á leggja á vinnuveitanda að hafa slíkan búnað til reiðu til að tryggja öryggi starfsmanna sinna. Þar sem það var ekki gert og látið viðgangast hvernig G bar sig að við verkið bar R ehf. skaðabótaábyrgð á tjóni G. Í ljósi þess að umrætt verk var mjög einfalt, G hafði mikla reynslu í starfi og hafði margsinnis unnið það mátti honum vera ljós hættan. Var hann því látinn bera helming tjónsins.