Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
8 dómar fundust
Lagagrein: 17. gr. laga nr. 44/1999 — Lög um náttúruvernd
Stefnandi krafðist viðurkenningar á því að tjón, sem varð á bifreið hans í bílslysi, væri bótaskylt úr al-kaskó tryggingu bifreiðarinnar hjá stefnda. Þá krafðist hann þess að viðurkennt yrði að líkamstjón hans vegna sama slyss væri bótaskylt úr slysatryggingu ökumanns hjá stefnda. Stefndi krafðist sýknu þar sem stefnandi hefði sýnt af sér stórkostlegt gáleysi umrætt sinn. Á það féllst dómurinn ekki og var krafa stefnanda um viðurkenningu á að tjón á bifreiðinni væri bótaskylt úr al-kaskótryggingunni tekin til greina en kröfu um viðurkenningu á því að líkamstjón stefnanda væri bótaskylt úr slysatryggingu ökumanns var vísað frá dómi vegna vanreifunar.
Karlmaður sakfelldur fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna, ölvunarakstur, eignaspjöll og brot gegn náttúruverndarlögum. Ákærði dæmdur til greiðslu sektar og hann jafnframt sviptur ökurétti.
Karlmaður, sem ók óskráðu vélhjóli við að smala fé, sætti ákæru fyrir brot gegn umferðarlögum og lögum um náttúruvernd. Var hann sakfelldur fyrir brot gegn umferðarlögum, sem hann gekkst greiðlega við og dæmdur til greiðslu 80.000 króna sektar, en sýknaður af því að hafa brotið gegn lögum um náttúruvernd, þar sem talið var að aksturinn hefði verið honum heimill samkvæmt reglugerð um takmarkanir á umferð í náttúru Íslands.
X var gefið að sök að hafa brotið gegn tilteknum ákvæðum náttúruverndarlaga og reglugerðar um akstur í óbyggðum með því að hafa ekið ökutæki utan vegar á Skeiðarársandi og valdið þar skemmdum. Í málinu var deilt um hvort sú leið sem X ók umrætt sinn teldist vegur í skilningi laganna. Í dómi Hæstaréttar var litið til þess að umrædd leið hefði lengi verið kunnur slóði og ekin á árum áður til selveiða og til að safna saman rekaviði. Þá lá fyrir að X og félagar hans hefðu um áratuga skeið farið þessa leið vegna leitar að gulli í flaki hollensks Indíafars sem talið er grafið í sandinum, og meðal annars notið liðsinnis Orkustofnunar við þá leit. Loks var litið til þess að slóðinn er merktur inn á kort sem var unnið og gefið út af Kortagerðarstofnun bandaríska varnarmálaráðuneytisins og Landmælingum Íslands árið 1988, og almenningur getur nálgast. Samkvæmt framangreindu taldist umræddur slóði vegur í skilningi náttúruverndarlaga í refsimáli þessu, enda yrði að skýra allan skynsamlegan vafa um það atriði ákærða í hag. Var X því sýknaður af refsikröfu ákæruvaldsins í málinu.
Ákæruvaldið (
Gunnar Örn Jónsson)
gegn
Hugin Arnarsyni og Ingólfi Finnbogasyni (
Óskar Sigurðsson hrl)
Tveimur karlmönnum var gefið að sök að hafa ekið utanvega við Hagavatn í júní sl. Taldi dómurinn að akstur þeirra þar sem lögreglan hafði afskipti af þeim, væru slóðar í skilningi umferðarlaga og voru því sýknaðir.
Karlmaður sýknaður af ákæru um utanvegaaksturs. Slóði sem hann ók á talinn vera vegur í skilningi umferðarlaga.
Karlmaður sýknaður af ákæru um utanvegaakstur. Slóði sá er ekið var á er talinn vera vegur í skilningi umferðarlaga.
Ákæruvaldið (
Helgi Jensson sýslumannsfulltrúi)
gegn
A og Þorsteini Snorra Jónssyni (
Hilmar Gunnlaugsson hdl)
Tveir karlmenn voru ákærðir fyrir ólögmætar fuglaveiðar með því að hafa ekið bifreið utan vega og merktra vegaslóða til að komast nær veiðislóð. Annar þeirra var að auki ákærður fyrir brot gegn náttúruverndarlögum með þvi að hafa ekið bifreið utan vega. Annar mannanna var sýknaður, en hinn sakfelldur fyrir bæði brotin og dæmdur til greiðslu sektar. Þá var hann sviptur skotvopna- og veiðileyfi.