H var sakfelldur fyrir stórfellt fíkniefnabrot með því að hafa, ásamt meðákærða X, í sameiningu, haft í vörslum sínum í tilgreindri skútu, úti fyrir Garðskagavita, 157.092 grömm af hassi og 40,52 grömm af maríhúana. Við ákvörðun refsingar H var litið til 1. og 6. töluliðar 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 2. mgr. sömu greinar og refsing H ákveðin fangelsi í fjögur ár. Þá var staðfest niðurstaða héraðsdóms um upptöku farsíma H.
M var sakfelld fyrir umferðarlagabrot með því að hafa fjórum sinnum ekið bifreið undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Við ákvörðun refsingar var miðað við að akstur M undir áhrifum ávana- og fíkniefna væri ítrekaður í annað sinn og henni gerður hegningarauki samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var refsing M ákveðin 60 daga fangelsi. Tók Landsréttur fram að með hliðsjón af ákvæði 78. gr. laga nr. 19/1940 væru ekki efni til þess að kveða á um áréttingu ævilangrar sviptingar ökuréttar.
[…], Henry Fleischer, fæddum […], og Jonaz Rud Vodder, fæddum […], […] ríkisborgurum með dvalarstað að fangelsinu Hólmsheiði, fyrir eftirtalin brot I (
Arnþrúður Þórarinsdóttir saksóknari)
gegn
Poul Frederik Olsen (
Jónas Örn Jónasson lögmaður),
Henry Fleischer (
Axel Kári Vignisson lögmaður) og
Jonaz Rud Vodder (
Birkir Már Árnason lögmaður)
Ákærðu sakfelldir fyrir stórfellt fíknefnalagbrot vegna vörslu á rúm um157 kílóum af hassi og 40,52 g af maríhúana til sölu og dreifingar á Grænlandi. Annar ákærðu játaði brot á ávana- og fíkniefnalögum en var ekki gerð sérstök refsing vegna þess. Voru þeir dæmdir í 6 og 5 ára fangelsi en þáttur þeirra í undirbúningi var mismunandi. Þá var einn ákærðu sakfelldur fyrir hlutdeildarbrot. Fallist var á upptöku skútunnar auk búnaðar og tækja.
Fjórir einstaklingar ákærðir fyrir að hafa haft nokkurt magn fíkniefna í sameiginlegum vörslum í söluskyni. Einn ákærðu var sakfelldur fyrir að hafa haft hluta efnanna í sínum vörslum í söluskyni, tveir voru sakfelldir fyrir vörslur hluta efnanna en ein ákærðu var sýknaður.
Ákærði var fundinn sekur um tilraun til brots gegn blygðunarsemi og barnarverndarlögum, með því að hafa í samskiptum sínum við einstakling, er kvaðst vera 14 ára stúlka en reyndist vera fullorðinn karlmaður, hafa viðhaft kynferðislegt orðbragð sem og sent mynd af getnaðarlim sínum. Var ákærða gert að sæta fangelsi í fjóra mánuði, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið.
Ákæruvaldið (
Agnes Björk Blöndal saksóknarfulltrúi)
gegn
X (
Ingvar Þóroddsson lögmaður)
Kæra Á til Landsréttar fullnægði ekki áskilnaði 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Var málinu því vísað frá Landsrétti.
Héraðssaksóknari (
Þorbjörg Sveinsdóttir aðstoðarsaksóknari)
gegn
Emil Frey Júlíussyni (
Stefán Karl Kristjánsson lögmaður)
Ákærði sakfelldur m.a. fyrir brot gegn almennum hegningarlögum og dæmdur í tveggja ára fangelsi auk þess sem ævilöng ökuréttarsvipting hans var áréttur og honum gert að sæta upptöku á fíkniefnum og vopnum.
M höfðaði mál gegn Í og krafðist greiðslu skaðabóta vegna fjártjóns og miska sem hann taldi sig hafa orðið fyrir vegna rannsóknar lögreglu á ætluðu peningaþvætti og auðgunarbrotum því tengdu, þar sem M var meðal sakborninga, og þvingunarráðstafana sem hann þurfti að þola. Talið var að skilyrði hefðu verið fyrir hendi til að handtaka M og hneppa hann í gæsluvarðhald auk þess sem hann hafði sjálfur með framferði sínu stuðlað að því að nauðsynlegt var að grípa til síðarnefnda úrræðisins. Voru honum því ekki dæmdar bætur fyrir að hafa í öndverðu sætt gæsluvarðhaldi, sbr. niðurlag 1. mgr. 175. gr. þágildandi laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Á hinn bóginn þótti gæsluvarðhaldið hafa staðið lengur en efni stóðu til og voru M því dæmdar 200.000 krónur í miskabætur auk vaxta. Kröfu M um bætur fyrir fjártjón var hafnað, enda hafði ekki verið leitt í ljós að uppsögn hans úr starfi yrði rakin til aðgerða lögreglu vegna rannsóknar málsins. Sama átti við um ætlað tjón M vegna sölu á eignarhlut í fjármálafyrirtæki er tengdist málinu, enda kom salan til löngu eftir að aðgerðum lögreglu lauk. Ekki var talið að M hefði sýnt fram á að upplýsingar um málið, sem greint var frá í fjölmiðlum, hefðu verið komnar frá rannsakendum. Þá varð bótaábyrgð Í heldur ekki reist á því að tekið hefði of langan tíma að ljúka rannsókn málsins.
Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta áframhaldandi gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.