Fara í efni

Dómstólaleit

Leit í dómum íslenskra dómstóla

Leita í öllum dómstólum...

Niðurstöður

3 dómar fundust

Lagagrein: 29. gr. laga nr. 65/1976 — Jarðalög

Hæstiréttur birt 17. desember 2025

16/2025

Heiðardalur ehf (Gunnar Ingi Jóhannsson lögmaður) gegn Búð ehf (Guðjón Ármannsson lögmaður)

H ehf. höfðaði mál á hendur B ehf. og krafðist þess að fá viðurkennt að atkvæði fylgdi ekki jörðinni Hvarfsdal í Dalabyggð í Veiðifélagi Búðardalsár. Hæstiréttur taldi að það leiddi af 1. mgr. 40. gr. laga nr. 61/2006 að atkvæði í veiðifélaginu fylgdi ekki jörðinni Hvarfsdal. Einnig taldi Hæstiréttur að það færi ekki í bága við 1. mgr. 72. gr. stjórnarskrárinnar um friðhelgi eignarréttar og 74. gr. um félagafrelsi að B ehf. nyti ekki atkvæðisréttar í veiðifélagi vegna jarðarinnar. Þannig hefði ekki verið gengið lengra með lögum nr. 61/2006 við að takmarka réttindi B ehf. en efni voru til. Samkvæmt þessu var tekin til greina viðurkenningarkrafa H ehf.

Héraðsdómur Reykjavíkur birt 15. nóvember 2022

E-3921/2021

Síminn hf (Guðjón Ármannsson lögmaður) gegn íslenska ríkinu (Eiríkur Áki Eggertsson lögmaður)

Ágreiningur málsins laut að því hvort stefnandi ætti veiðirétt fyrir landi sínu og hvort ákvæði þágildandi lax og silungsveiðilaga nr. 76/1970 um bann við aðskilnaði veiðiréttar frá bújörðum hafi átt við þegar stefnandi eignaðist landið. Taldi dómurinn að líta yrði svo á að umfangsmikill búrekstur í formi skógræktar hefði verið stundaður á jörðinni þegar stefnandi eignaðist land sitt og að jörðin hefði því verið landareign í skilningi fyrrgreindra laga nr. 76/1970.

Hæstiréttur birt 3. október 2002

95/2002

Haraldur Jónsson (Magnús Guðlaugsson hrl) gegn dánarbúi Jóns Jónssonar (Ragnar Halldór Hall hrl)
Lykilorð: Ábúð.

D krafðist þess að viðurkennd yrði skylda H til að láta af nýtingu þess hluta jarðarinnar V sem hann hefði á undanförnum árum haft til afnota. Í héraðsdómi var talið að leggja yrði þann skilning í dóm Hæstaréttar frá 22. september 1998, vegna ágreinings um sömu jörð, að enginn slíkur búskapur sem gert er ráð fyrir í ábúðarlögum hefði verið stundaður í V um langt árabil og að engar líkur væru á, sökum lélegs húsakostar á jörðinni og að gert væri ráð fyrir íbúðarbyggð á stórum hluta jarðarinnar í aðalskipulagi, að þess háttar búskapur yrði tekinn þar upp að nýju. Þótti H ekki hafa lagt fram nein ný gögn um breytingu á búskaparháttum á jörðinni frá því Hæstiréttur kvað upp dóm sinn sem haggað gæti efnislegri niðurstöðu réttarins þar að lútandi. Féllst héraðsdómur því á það með D að forsendur fyrir ábúð H á grundvelli byggingarbréfs og ábúðarlögum væru brostnar og tók kröfu D til greina. Með vísan til forsendna héraðsdóms var hann staðfestur.