Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
3 dómar fundust
Lagagrein: 15. gr. laga nr. 103/1996 — Lög um stofnun hlutafélags um rekstur Póst- og símamálastofnunar
PE starfaði hjá Póst- og símamálastofnun til 1997 er hann tók við starfi hjá P hf. við hlutafélagavæðingu stofnunarinnar. Við skiptingu P hf. ári síðar varð hann starfsmaður Í ohf. PE var sagt upp störfum hjá Í ohf. 16. október 2019 vegna hagræðingaraðgerða. Hann höfðaði mál til innheimtu biðlauna eða bóta úr hendi Í ohf. vegna starfsloka sinna. Fyrir héraðsdómi byggði PE á því að hann ætti rétt á biðlaunum samkvæmt ráðningarkjörum og samfelldum starfsferli frá árinu 1980. Til stuðnings kröfunni vísaði hann til 5. mgr. ákvæðis til bráðabirgða í lögum nr. 70/1996 um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins, sbr. 34. gr. laganna og 8. gr. laga nr. 103/1996 um stofnun hlutafélags um rekstur Póst- og símamálastofnunar. Í ohf. var sýknað af kröfum PE í héraði. Í dómi Landsréttar var vísað til þess að 8. gr. laga nr. 103/1996 hafi átt að tryggja að þeir starfsmenn Póst- og símamálastofnunar, sem ráðnir yrðu til starfa hjá Pósti og síma hf., héldu áunnum réttindum í starfi sínu hjá hlutafélaginu, þar á meðal biðlaunaréttinum. Þó bar að fara eftir nýsamþykktum lögum nr. 70/1996 um inntak og nánari skilmála biðlaunaréttinda þeirra hjá félaginu, en ekki eldri lögum um sama efni. Hlutu ráðningarsamningar sem gerðir voru við starfsmennina um störf þeirra hjá hlutafélaginu að taka mið af efni og tilgangi 8. gr. laga nr. 103/1996. Þótt lögin hefðu verið felld úr gildi með lögum nr. 75/2001 haggaði það ekki skuldbindingum stefnda samkvæmt samningum og fyrrgreindu lagaákvæði. Talið var í ljós leitt að uppsögn PE yrði rakin til þess að starf hans hafi verið lagt niður í skilningi 5. mgr. fyrrgreinds ákvæðis til bráðabirgða. Þá var talið að hann ætti rétt á bótum á grundvelli ráðningarsamnings við Í ohf. vegna starfsloka hans, enda yrði að leggja til grundvallar að skilyrðum bótaréttar samkvæmt 5. mgr. væri fullnægt. Í samræmi við ráðningarsamning PE og fyrrgreint lagaákvæði næmi bótaréttur hans þeim launum sem fylgdu starfi hans hjá Í ohf. í tólf mánuði eftir starfslok.
Hafnað kröfu stefnanda um greiðslu biðlauna úr hendi stefnda.
S krafðist bóta fyrir tjón sem hann taldi L hafa bakað sér á árinu 1993 í tengslum við lok á samningi aðila um söfnun S á auglýsingum í símaskrá. Var krafa S um heimvísun málsins ekki tekin til greina. S reisti kröfu sína meðal annars á því, að eftir slit samningsins hafi L hagnýtt sér eignarréttindi hans og hugverk á þann hátt að í bága hafi farið við ákvæði höfundalaga. S var ekki talinn hafa sýnt fram á að L hafi hagnýtt sér eignarréttindi hans né nein þau verk, sem kynnu að njóta verndar höfundalaga. Þurfti þá ekki að leysa frekar úr því, að hvaða marki slík verk kynnu að hafa orðið til í hans hendi í tengslum við starf hans í þágu L meðan samningur var í gildi milli þeirra. Fékk S því ekki byggt kröfu sína á þessari málsástæðu. Aðrar málsástæður S lutu að því að hann hafi eignast fjárkröfu á hendur L við lok samningssambands aðilanna árið 1993. Var S ekki talinn hafa haldið kröfu sinni, sem sprottin væri beint af samningssambandi málsaðila, fram innan hæfilegs tíma frá því samningssambandi lauk. Var staðfest niðurstaða héraðsdóms um sýknu L.