Fallist var á það með einstaklingi að hún ætti rétt til miskabóta úr hendi íslenska ríkisins vegna dvalar í sóttvarnahúsi.
Stefndu sýknuð af bótakröfu stefnanda vegna stofnunar og fjármögnunar fjárfestingafélags þar sem ósannað þótti að stefnanda hefði verið valdið tjóni með saknæmum hætti auk þess sem möguleg ábyrgð stefndu á málsatvikum væri fyrnd og stefnandi að auki sýnt af sér stórfellt tómlæti við að sækja ætlaðan rétt sinn.
Fallist var á það með einstaklingi að slys sem hún varð fyrir væri bótaskylt úr vátryggingu rekstraraðila veitingastaðar.
Stefnandi slasaðist er hún féll í stiga líkamsræktarstöðvar. Slysið varð á tíma þegar ekki naut dagsbirtu og komst dómurinn að þeirri niðurstöðu að slysið hefði orðið vegna þess að í stiganum hafi ekki verið forsvaranleg lýsing og umbúnaður í stiganum þar með ekki verið nægilega öruggur. Var fallist á að rekstraraðili líkamsræktarstöðvarinnar ætti sök á tjóni stefnanda og bótaskylda tryggingafélags stöðvarinnar viðurkennd.
Fallist var á stærstan hluta endanlegrar dómkröfu einstaklings á hendu ríkinu um skaðabætur vegna varanlegs miska, tímabundins atvinnutjóns og þjáninga sem hann varð fyrir af völdum aðgerða lögreglu í apríl 2010.
Einstaklingur sem lenti í umferðarslysi krafði tryggingafélag um frekari bætur úr tryggingu ökumanns bifreiðar sem olli tjóni. Tryggingafélagið hafði þegar greitt bætur að vissu marki og taldi tjón stefnanda fullbætt. Stefnandi taldi það uppgjör hafa miðast við of lág árslaun. Ekki var talið að stefnanda hefði tekist sönnun þess að viðmiðunarlaun við bótauppgjör hefðu verið of lág. Var tryggingafélagið því sýknað af kröfum hans.
Stefnandi, sem var leikstjóri og einn þriggja handritshöfunda kvikmyndar, krafðist bóta úr hendi stefnda vegna myndefnis úr kvikmyndinni sem notað var á sýningu Sjóminjasafnsins í Reykjavík. Fallist var á hluta af kröfu stefnanda.
Hafnað var skaðabótakröfu stefnanda sem byggðist á því að úrlausn Landsréttar hefði verið andstæð lögum og valdið stefnanda tjóni.
Einstaklingur lenti í umferðarslysi. Málið varðaði ágreining hans við tryggingafélag um uppgjör vegna tjónsins, en tryggingafélagið vildi skerða bætur til mannsins vegna fyrri slysa frá árinu 2004. Fallist var á kröfu tjónþola um óskertar bætur.
Fyrrum starfsmanni járnblendiverksmiðju voru dæmdar skaðabætur úr tryggingu vinnuveitanda vegna atvinnusjúkdóms sem rakinn var til starfs mannsins. Manninum voru einnig dæmdar miskabætur.
Félag var sýknað af bótakröfu manns sem starfaði sem verkstjóri hjá félaginu og hafði orðið fyrir slysi við störf sín.
Seljendum fasteignar var gert að greiða kaupendum hennar skaðabætur vegna galla á eigninni.
Íslenska ríkið var sýknað af bótakröfu einstaklings vegna tjóns af völdum bólusetningar gegn svokallaðri svínaflensu, en einstaklingurinn hafði áður fengið greiddar bætur samkvæmt lögum um sjúklingatryggingu.