Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
5 dómar fundust
Lykilorð: Löggeymsla
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem vísað var frá dómi kröfum S ehf., annars vegar um að felld yrði úr gildi ákvörðun sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu 13. mars 2020 um að fresta endurupptöku tiltekinna kyrrsetningargerðar og löggeymslugerðar og hins vegar að lagt yrði fyrir sýslumann að endurupptaka og afmá sömu gerðir úr þinglýsingabókum og greiða S ehf. tiltekna fjárhæð. Landsréttur hafði kveðið upp dóm 6. mars 2020 í máli nr. 35/2019 milli sömu aðila. S ehf. sendi sama dag sýslumanni beiðni um að áðurnefndri kyrrsetningu og löggeymslu yrði aflétt af tilgreindum fasteignum S ehf. og fyrirsvarsmanns hans nema að því marki sem þyrfti til að tryggja kröfu þb. E ehf. samkvæmt dómi Landsréttar. Frekari samskipti áttu sér stað með tölvupóstum 6., 7. og 8. mars og 12. og 13. mars. Þessum tölvupóstsamskiptum lauk 13. mars 2020 með því að sýslumaður tilkynnti aðilum að ákveðið hefði verið að ,,hinkra með fyrirtöku málsins“ þar til Hæstiréttur hefði tekið afstöðu til beiðni varnaraðila um leyfi til að áfrýja nefndum dómi Landsréttar. Landsréttur vísaði til þess að samkvæmt tilgreindum ákvæðum laga nr. 31/1990 um kyrrsetningu, lögbann o.fl. og laga nr. 90/1989 um aðför skyldi meðferð beiðna um endurupptöku kyrrsetningar- og löggeymslugerða vera formbundin. Þau óformlegu samskipti sem farið hefðu fram milli lögmanna aðila og fulltrúa sýslumanns með tölvupósti yrði ekki jafnað til þess að beiðni S ehf. hefði verið tekin fyrir og um hana fjallað með formlegum hætti. Svarpóstur sýslumanns jafngilti ekki því að sýslumaður hefði synjað beiðni S ehf. um endurupptöku gerðanna. Því hefði S ehf. brostið skilyrði 2. mgr. 34. gr. laga nr. 31/1990 til að skjóta málinu til úrlausnar héraðsdómara. Var hinn kærði úrskurður staðfestur.
Í málinu deildu aðilar um hvort heimilt hefði verið að taka í löggeymslu nánar tilgreindar fasteignir SGS, sem áður höfðu verið kyrrsettar með hans samþykki, til tryggingar kröfu á hendur S ehf. Í úrskurði Landsréttar kom fram að hefði dómi héraðsdóms um þá kröfu ekki verið áfrýjað til Landsréttar hefði þrotabúi E ehf. verið unnt að beina aðfarargerð að bæði SGS og S ehf. Af 1. mgr. 36. gr. laga nr. 90/1989, um aðför, leiddi að SGS hefði við þá aðfarargerð verið í stöðu gerðarþola. Samkvæmt 3. mgr. 39. gr. sömu laga ætti gerðarþoli ekki rétt á að varna því að fjárnám yrði gert í eign sem gerðarbeiðandi ætti tryggingarréttindi í fyrir kröfu sinni. Sama gilti þegar krafist væri löggeymslu hjá gerðarþola sem veitt hefði tryggingarréttindi í eign sinni, sbr. 2. mgr. 23. gr. og 15. gr. laga nr. 31/1990, um kyrrsetningu, lögbann o.fl. Með tryggingarréttindum samkvæmt 3. mgr. 39. gr. aðfararlaga væri meðal annars átt við rétt samkvæmt kyrrsetningu. Af þeim sökum væri skilyrðum 1. mgr. 23. gr. laga nr. 31/1990, um kyrrsetningu, lögbann o.fl., til að taka hinar kyrrsettu eignir SGS í löggeymslu fullnægt.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var að viðurkenna tvær kröfur sem A hafði lýst við slit S hf. Hvað varðaði aðra kröfuna, sem var til komin vegna þeirrar ráðstöfunar S hf. að leysa til sín innstæðu á handveðsettum innlánsreikningi A vegna uppgjörs aðilanna á samningum um afleiðuviðskipti, var talið að kröfulýsing A hefði verið svo óljós að henni bæri að hafna. Um hina kröfuna, sem reist var á því að S hf. hefði valdið A tjóni með óréttmætri löggeymslu í fasteign hans eftir að héraðsdómi í máli þeirra hefði verið áfrýjað til Hæstaréttar, sagði hins vegar að samkvæmt 2. mgr. 43. gr. laga nr. 31/1990 um kyrrsetningu, lögbann o.fl. mætti höfða sjálfstætt mál til heimtu skaðabóta samkvæmt 42. gr. laganna innan þriggja mánaða frá því þeim, sem bóta krefðist, hefði orðið kunnugt um niðurfellingu gerðar. Eðli máls samkvæmt yrði þessu ákvæði beitt með lögjöfnun þegar bú þess, sem fengið hefði fjármuni tryggða með gerð á borð við löggeymslu, væri tekið til gjaldþrotaskipta, enda væri aðstaða kröfuhafa í báðum tilvikum sambærileg. Þar sem A hefði ekki lýst kröfu um skaðabætur vegna löggeymslunnar innan þriggja mánaða frá uppkvaðningu dóms Hæstaréttar bæri einnig að hafna þeirri kröfu.
Löggeymslugerð sýslumanns var staðfest.
Löggeymslugerð sýslumanns var staðfest.