Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
5 dómar fundust
Lykilorð: Brot gegn lyfsölulögum
Lögreglustjórinn á Suðurlandi (
Margrét Harpa Garðarsdóttir fulltrúi)
gegn
Birki Þór Guðmundssyni (
Karl Georg Sigurbjörnsson lögmaður)
Ákærði var fundinn sekur um brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og brot gegn lyfjalögum, sem og fyrir peningaþvætti, með því að hafa selt og afhent ótilgreindum fjölda einstaklinga ávana- og fíkniefni, fíknilyf og lyfseðilsskyld lyf án heimildar, sem og fyrir að hafa í vörslum sínum fíkniefni, fíknilyf og lyfseðilsskyld lyf. Var honum gert að sæta fangelsi í þrjá mánuði, en fullnustu refsingarinnra frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Þá voru gerð upptæk fíkniefni, fíknilyf og lyfseðilsskyld lyf, auk muna og fjármuna er ákærði hafði aflað með háttsemi sinni.
Ákæruvaldið (
Eyþór Þorbergsson aðstoðarsaksóknari)
gegn
Sindra Páli Róbertssyni (
Gísli M. Auðbergsson lögmaður)
Ákærði dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir gripdeild, fjársvik og vörslur fíkniefna.
Ákæruvaldið (
Óli Ingi Ólason saksóknari)
gegn
Ingvari Árna Ingvarssyni (
Valgeir Kristinsson lögmaður)
I var sakfelldur fyrir hótunarbrot gagnvart starfsmönnum dýralæknamiðstöðvar með því að hafa ritað og birt tiltekin ummæli á Facebook-síðu sinni. Þá var I sakfelldur fyrir tollalagabrot og brot gegn lyfsölu- og lyfjalögum með því að hafa flutt hingað til lands og reynt að komast hjá því að greina tollyfirvöldum frá sjö ampúlum af lyfseðilsskyldu lyfi sem hann hafði ekki innflutningsleyfi fyrir. Í III. kafla ákæru var I jafnfram gefið að sök brot gegn tolla- og vopnalögum með því að hafa flutt hingað til lands skammbyssu, riffil, magasín ætlað fyrir riffil, tvo brúsa af piparúða og sjö pakka af skotfærum. Héraðsdómur lagði til grundvallar að um eftirlíkingar væri að ræða en ekki raunveruleg vopn, að piparúðanum undanskildum. Með dómi héraðsdóms var vísað frá dómi þeim þætti III. kafla ákæru er laut að ætluðu vopnalagabroti I vegna innflutnings á öðru en piparúða. Með dómi Landsréttar var einnig vísað frá héraðsdómi þeim þætti III. kafla ákæru er laut að ætluðu tollalagabroti I þar sem verknaðarlýsing í ákæru var talin í ósamræmi við heimfærslu til refsiákvæða og málatilbúnað ákæruvaldsins að öðru leyti. Við ákvörðun refsingar var litið til 1. og 6. töluliðar 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá var einnig litið til þess að dráttur hefði orðið á málinu án þess að I yrði um kennt. Var refsing I ákveðinn fangelsi í 60 daga en fullnustu hennar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Einnig var I gert að sæta upptöku á sjö ampúlum af lyfseðilsskyldu lyfi og tveim brúsum af piparúða, en kröfu ákæruvaldsins um upptöku var að öðru leyti vísað frá héraðsdómi.
S var sakfelldur fyrir þjófnaðarbrot, fíkniefnalagabrot, brot gegn lyfjalögum, eignaspjöll og akstur bifreiðar sviptur ökurétti og undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Við ákvörðun refsingar var litið til sakaferils S en einnig þess að hann hefði játað brot sín greiðlega. Með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 var refsing S ákveðin fangelsi í 8 mánuði. Að auki var áréttuð ævilöng ökuréttarsvipting hans og honum gert að sæta upptöku fíkniefna og greiða skaðabætur vegna eignaspjalla.
Ákæruvaldið (
Marín Ólafsdóttir saksóknari)
gegn
Jóni Ásgeiri Ríkharðssyni (
Stefán Geir Þórisson hrl)
J var gefið að sök brot gegn lyfja-, lyfsölu-, fjarskipta- og tollalögum með því að hafa, í gegnum einkahlutafélag sem hann starfaði hjá og sá um innflutning fyrir, flutt inn til landsins 1050 stykki af nikótínfilterum í rafsígarettur án leyfis og þrjár spjaldtölvur án CE merkinga. Í dómi Hæstaréttar var því hafnað að J hefði verið ókunnugt um að nikótínfilterarnir hefðu verið í sendingunni. Þá var jafnframt hafnað þeirri viðbáru J að hann hefði ekki þurft að afla leyfis til innflutnings nikótínfilteranna þar sem nikótín gæti ekki talist vera lyf í skilningi lyfjalaga, eða að sú tilhögun, að fela Lyfjastofnun að skera úr um hvað teldust lyf samkvæmt lögunum, væri andstæð þeim kröfum sem gera yrði til skýrleika refsiheimilda. Þá var ekki talið hald í þeirri viðbáru J að hann hefði talið að spjaldtölvurnar hefðu verið CE merktar, enda hefði hann innflutning að atvinnu og mætti því vera ljóst að hann þyrfti að kanna hvort þær bæru slíka merkingu. Það hefði hann hins vegar ekki gert. Var niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu og refsingu ákærða því staðfest.