Fara í efni

Dómstólaleit

Leit í dómum íslenskra dómstóla

Leita í öllum dómstólum...

Niðurstöður fyrir "reglugerð nr. 804/2004"

5 dómar fundust

Hæstiréttur birt 30. október 2019

21/2019

Barnaverndarstofa (Guðrún Sesselja Arnardóttir lögmaður) gegn Freyju Haraldsdóttur (Sigurður Örn Hilmarsson lögmaður)

F krafðist þess að felldur yrði úr gildi úrskurður úrskurðarnefndar velferðarmála 27. maí 2016 þar sem staðfest var ákvörðun B um að hafna umsókn F um leyfi til að taka barn í varanlegt fóstur. Í málinu deildu aðilar um hvort B hafi verið heimilt að synja F um leyfi til að taka barn í fóstur án þess að gefa henni færi á að sækja námskeið samkvæmt 9. gr. reglugerðar nr. 804/2004 um fóstur. Með dómi héraðsdóms var B sýknuð af kröfu F en í hinum áfrýjaða dómi var komist að gagnstæðri niðurstöðu. Vísaði Hæstiréttur til þess að við úrlausn málsins yrði fyrst að líta til þess að B hefði metið það svo að F fullnægði ekki þeim almennu skilyrðum sem fósturforeldrar þurfi að fullnægja samkvæmt 6. gr. reglugerðar nr. 804/2004 og hafi tekið ákvörðun í málinu sem var andstæð niðurstöðu hins lögbundna umsagnaraðila, fjölskylduráði Garðabæjar, án þess að boða F á fyrrgreint námskeið. Var talið að þótt umsagnir barnaverndarnefnda væru ekki bindandi fyrir B væru þau mikilvæg gögn í könnun á hæfni umsækjanda og við þær aðstæður sem uppi voru við afgreiðslu B á erindi F hefði verið kominn upp vafi um hvort hún fullnægði almennum skilyrðum 6. gr. fyrrnefndrar reglugerðar. Þá var í annan stað talið að tilhögun mats á hæfni einstaklings til þess að fullnægja kröfum sem gerðar væru til fósturforeldris samkvæmt II. kafla reglugerðar nr. 804/2004 væru ekki skýr. Í reglugerðinni væri ekki sett skilyrði fyrir því að umsækjandi sækti námskeið samkvæmt 9. gr. að fenginni jákvæðri umsögn barnaverndarnefndar en þar kæmi fram að umsækjanda bæri að sækja umrætt námskeið áður en leyfi væri veitt. Þá fengi sú niðurstaða að gefa hefði F kost á að fara á umrætt námskeið áður en ákvörðun var tekin um umsókn hennar, stuðning í handbók B. Taldi rétturinn að í tilviki F hafi borið við það mat sem fram fór að líta sérstaklega til þess markmiðs laga um fatlaða að F yrðu við úrlausn máls skapaðar sem sambærilegastar aðstæður og ófötluðum einstaklingum án þess þó að raskað yrði þeim grundvallarhagsmunum barns að það sem væri því fyrir bestu væri ávallt í fyrirrúmi. Var því talið að sú ákvörðun B að synja F um leyfi til að gerast fósturforeldri á þessu stigi málsins án þess að gefa henni áður kost á að sækja umrætt námskeið hafi verið í andstöðu við rannsóknarreglu 10. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993. Var því niðurstaða hins áfrýjaða dóms staðfest.

...Nánari fyrirmæli um þetta úrræði eru eins og áður greinir í fyrrnefndri reglugerð nr. 804/2004. Samkvæmt 1. mgr. 65. gr. laganna er með fóstri átt við þegar barnaverndarnefnd felur...

Landsréttur birt 22. mars 2019

551/2018

A (Sigurður Örn Hilmarsson lögmaður, Sigrún Ingibjörg Gísladóttir lögmaður, 1. prófmál) gegn Barnaverndarstofu (Guðrún Sesselja Arnardóttir lögmaður)

B synjaði umsókn A um leyfi til að taka barn í varanlegt fóstur án þess að boða hana á námskeið, sbr. 9. gr. reglugerðar nr. 804/2004 um fóstur. Byggði sú ákvörðun meðal annars á því að A uppfyllti ekki kröfu um að vera við góða almenna heilsu, sbr. 6. gr. reglugerðar nr. 804/2004 um fóstur, og að ekki lægju fyrir upplýsingar eða rannsóknir um hvernig það hafi reynst að fatlaðir einstaklingar sem njóta notendastýrðrar persónulegrar aðstoðar tækju að sér fósturbörn. Af meginreglum laga um málefni fatlaðs fólks var talið að leitast ætti við, eftir því sem kostur væri, að meta almenna heilsu fatlaðs einstaklings án tillits til fötlunar hans, enda miðaði aðstoð sem fötluðum stæði til boða, þar með talin notendastýrð persónuleg aðstoð, að því yfirvinna fötlunina að því marki sem kostur væri og skapa fötluðum einstaklingi með henni skilyrði til fullrar þátttöku í samfélaginu. Þá var talið að með því að hafna umsókn áfrýjanda m.a. á þeim grundvelli að ekki hafi reynt á það áður að einstaklingur sem nýtur slíkrar aðstoðar hafi tekið að sér fósturbarn hafi A verið synjað fyrir fram vegna fötlunar sinnar um leyfi til að gerast fósturforeldri. Var talið að með því að hafna umsókn A um að taka að sér fósturbarn án þess að gefa henni kost á að sækja námskeið, sbr. 9. gr. reglugerðar nr. 804/2004 um fóstur, hefði henni verið mismunað vegna fötlunar. Vegna þessara annmarka á rannsókn málsins og undirbúningi ákvörðunarinnar var hún felld úr gildi.

...Um það fer eftir framangreindri reglugerð nr. 804/2004. Er í 6. gr. hennar kveðið á um almennar kröfur til fósturforeldra. Skulu þeir vera í stakk búnir til þess að...

Héraðsdómur Reykjavíkur birt 6. júní 2018

E-1559/2017

Freyja Haraldsdóttir (Sigrún Ingibjörg Gísladóttir lögmaður) gegn Barnaverndarstofu (Guðrún Sesselja Arnardóttir lögmaður)

Stefndi Barnaverndarstofa var sýknaður af kröfu stefnanda um að felld yrði úr gildi með dómi ákvörðun Barnaverndarstofu sem staðfest hafði verið með úrskurði úrskurðarnefndar velferðarmála þar sem stefnanda var synjað um að gerast fósturforeldri. Byggði stefnandi einkum á því að henni hefði verið mismunað við málsmeðferð Barnaverndarstofu og brotin á henni jafnræðisregla og rannsóknarregla. Að mati dómsins var ekki fallist á að sú ákvörðun hafi verið ómálefnaleg með tilliti til aðstæðna í málinu og þeirra laga og reglna er gilda um fóstur, né heldur þótti sýnt að farið hafi verið svo á svig við jafnræðisreglu eða rannsóknarreglu við málsmeðferðina að fallast bæri á að fella umrædda ákvörðun úr gldi og var stefndi því sýknaður.

...Hvorki í barnaverndarlögum né í reglugerð nr. 804/2004 sé vikið að því að umsögn barnaverndarnefndar um þá er óski eftir að gerast fósturforeldrar sé bindandi. Stefndi telji því ljóst...

Hæstiréttur birt 1. nóvember 2012

313/2012

A (Oddgeir Einarsson hrl) gegn Barnaverndarstofu (Einar Karl Hallvarðsson hrl)

A krafðist þess að felld yrði úr gildi ákvörðun B um að synja henni um fósturleyfi, en A hafði sótt um slíkt leyfi í því skyni að fóstra barnabarn sitt. Í niðurstöðu Hæstaréttar kom meðal annars fram að ættingi sem vildi taka barn í fóstur þyrfti að fullnægja almennum hæfisskilyrðum 66. gr. laga nr. 80/2002. Tók Hæstiréttur fram að það gæti ekki varðað ógildingu ákvörðunarinnar að ekki hefði verið tekið nægjanlegt tillit til þess, að mati A, hver tilgangur hennar hefði verið með umsókn sinni um fósturleyfi. Samkvæmt þessu en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms var staðfest sú niðurstaða hans að ákvörðun B væri ekki haldin neinum þeim annmörkum er varðað gætu ógildingu hennar.

...Nánari fyrirmæli eru um þetta úrræði í reglugerð nr. 804/2004 um fóstur sem sett hefur verið með stoð í 78. gr. barnaverndarlaga. Samkvæmt 1. mgr. 65. gr. laganna er...

Héraðsdómur Reykjavíkur birt 21. febrúar 2012

E-4449/2011

A (Oddgeir Einarsson hdl) gegn Barnaverndarstofu (Einar Karl Hallvarðsson hrl)

Stefnda var sýknuð af kröfu stefnanda um að felld yrði úr gildi ákvörðun er laut að fósturhæfi stefnanda.

...Nánari fyrirmæli eru um þetta úrræði í reglugerð nr. 804/2004 um fóstur sem sett hefur verið með stoð í 78. gr. barnaverndarlaga. Samkvæmt 1. mgr. 65. gr. laganna er...