Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
9 dómar fundust
Lykilorð: Bráðabirgðasvipting ökuréttar
A höfðaði mál gegn Í og krafðist skaðabóta í kjölfar aðgerða lögreglu þegar hann var handtekinn og sviptur ökuréttindum til bráðabirgða. Í kjölfar sviptingarinnar var A vikið tímabundið úr starfi sínu sem ökumaður hópbifreiða á meðan málið væri til rannsóknar en málið var síðar fellt niður hjá lögreglu og bráðabirgðasviptingin felld úr gildi. Í dómi Landsréttar var vísað til þess að A hefði starfað við akstur fólksflutningabifreiða í umrætt sinn og fíkniefnapróf sem tekið hefði verið af honum á vettvangi hefði gefið jákvæða niðurstöðu. Því hefði lögreglustjóri haft réttmæta ástæðu til að ætla að skilyrði ökuréttarsviptingar væru fyrir hendi, sbr. 103. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Þá var ekki talið að aðgerðir lögreglu hefðu falið í sér ólögmæta meingerð gegn frelsi, friði, æru eða persónu A, sem virða bæri honum til miskabóta á grundvelli b-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Var Í því sýknað af kröfu A.
Ákæruvaldið (
Súsanna Björg Fróðadóttir saksóknarfulltrúi)
gegn
Sigurjóni Þórissyni Fjeldsted (
Snorri Snorrason hdl)
Karlmaður sakfelldur fyrir líkamsárás, umferðarlagabrot og brot gegn lögreglulögum. Refsing ákveðin fangelsi í 30 daga, skilorðsbundið í tvö ár, og 230 þúsund króna sekt í ríkissjóð. Þá var ákærði enn fremur sviptur ökurétti í eitt ár og níu mánuði.
Ákæruvaldið (
Margrét Harpa Garðarsdóttur fulltrúi)
gegn
D (
Gísli Gíslason hdl)
Ákærði sakfelldur fyrir hegningarlagabrot og fíkniefnaakstur.
Ákæruvaldið (Kristján Óskar Ásvaldsson fulltrúi) gegn
Daníel Inga Gunnarssyni
Ungur karlmaður sakfelldur fyrir nytjastuld og nokkur umferðarlagabrot.
Lögreglustjórinn á Selfossi (Gunnar Örn Jónsson fulltrúi) gegn
X (enginn)
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem felld var úr gildi ákvörðun L um að svipta X ökurétti til bráðabirgða. Í dómi Hæstaréttar kom fram að samkvæmt 1. mgr. 103. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 skyldi lögreglustjóri svipta ökumann ökurétti til bráðabirgða teldi hann skilyrði til sviptingar ökuréttar vera fyrir hendi. Í hinum kærða úrskurði hefði ekki verið talið að skilyrði væru til að beita ákvæðinu og hefði í því sambandi verið vísað til dóma Hæstaréttar 1. júní 2006 í máli nr. 288/2006 og 14. desember 2009 í máli nr. 710/2009. Í dómi Hæstaréttar sagði að atvikum þessa máls yrði ekki jafnað til þeirra aðstæðna sem uppi hefðu verið í þeim málum, enda hefði vitni í því fyrrgreinda talið sig geta borið um annan hraða bifhjóls en hraðamæling lögreglu gaf til kynna, en í því síðarnefnda hefðu tvö bifhjól verið saman á ferð á misjöfnum hraða og hefði ekki verið útilokað við þær aðstæður að hraðamæling lögreglu kynni að hafa beinst að öðru bifhjóli en því sem aðili þess máls hefði ekið. Var fallist á með L að ekki væru efni til að telja vafa leika á að uppfyllt væru skilyrði til sviptingar á ökurétti X til bráðabirgða. Var ákvörðun L því staðfest.
Lögreglustjórinn á Selfossi (
Gunnar Örn Jónsson fulltrúi)
gegn
X (
Guðni Bergsson hdl)
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem felld var úr gildi ákvörðun lögreglustjóra um að svipta X ökurétti til bráðabirgða.
Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var að fella niður ákvörðun lögreglustjóra um að svipta E ökurétti til bráðabirgða.
Ungur karlmaður sakfelldur fyrir eignaspjöll, ítrekaðan akstur undir áhrifum fíkniefna, brot gen vopnalögum og lögum um ávana- og fíkniefni.
Ákvörðun L um sviptingu ökuréttar X til bráðabirgða var felld úr gildi.