Dómstólaleit

Stefndi, sem er trúfélag, var sýknaður af kröfum fyrrum starfsmanns stefnda, sem byggðust á því að starfsmanninum hefði verið sagt upp starfi með ólögmætum hætti sem valdið hefði starfsmanninum tjóni.

Fallist var á launakröfu starfsmanns sem forfallaðist vegna læknisaðgerðar.

Uppsögn A úr starfi hjá B var talin ólögmæt m.a. með vísan til þess að A taldist hafa gegnt þar stöðu öryggistrúnaðarmanns, en ósannað var að A hefði verið veitt viðvörun eða áminning áður en uppsagnar kom. Auk þess lá ekki fyrir að uppsögn A hefði staðið í tengslum við almenna fækkun starfsmanna og B hafði ekki rökstutt uppsögnina sérstaklega. Á þessum grunni var B gert að greiða A nánar tilgreindar bætur.

Blaðaútgefandi var sýknaður af kröfum fyrrum starfsmanns um greiðslu vegna sérstaks orlofs sem stefnandi taldi sig eiga rétt á. Í niðurstöðu dómsins var einkum vísað til fordæmis Hæstaréttar um túlkun efnislega samhljóða ákvæðis eldri kjarasamnings.

Blaðaútgefandi var sýknaður af kröfum fyrrum starfsmanns um greiðslu vegna sérstaks orlofs sem stefnandi taldi sig eiga rétt á. Í niðurstöðu dómsins var einkum vísað til fordæmis Hæstaréttar um túlkun efnislega samhljóða ákvæðis eldri kjarasamnings.

Fallist var á kröfu sjómanns um greiðslu veikindalauna úr hendi útgerðarfyrirtækis.