Dómstólaleit

Erfðaskrá lýst ógild og staðfest að sóknaraðili, sonur arfláta, taki einn allan arf eftir hann. Staðfest að fasteign, sem arfláti hafði ráðstafað sem fyrirframgreiddum arfi, sé meðal eigna búsins.

Deilt um gildi erfðarskrár. Hafnað kröfu um að erfðaskrá yrði metin ógild

Hafnað kröfu um að erfðaskrár yrðu metnar ógildar á þeim grunni að arfleifanda hafi skort arfleiðsluhæfi.

Deilt um gildi erfðaskrár. Talið að fullnægjandi arfleiðsluvottorð hefði ekki verið fært á erfðaskrána og var skjalið af þeim sökum ekki talið uppfylla formskilyrði þau sem erfðalög áskilja. Þá var ósannað talið að varnaraðila hefði tekist að sanna að arfleifandi hefði verið svo heill heilsu andlega, er hann gerði erfðaskrána, að hann hefði verið fær um að gera þá ráðstöfun á skynsamlegan hátt. Erfðaskrá arfleifanda, er hann gerði skömmu fyrir andlát sitt, var af þeim sökum talin ógild og kveðið á um að leggja skyldi fyrri erfðaskrá arfleifanda til grundvallar um erfðaréttindi við skipti á dánarbúi hans.

Úrskurðað var að erfðaskrá sem gerð var skömmu fyrir andlát væri ógild, þar sem hún uppfyllti ekki skilyrði 2. mgr. 34. gr. laga nr. 8/1962 og að leggja ætti fyrri erfðaskrá til grundvallar við skipti.

Kröfu um ógildingu erfðaskrár hafnað

Hafnað var kröfu erfingja um að ákveðin eign skyldi teljast séreign föður þeirra við opinber skipti á dánarbúi hans og seinni konu hans.

Kröfu sóknaraðila um að viðbótarkaupmáli yrði ekki lagður til grundvallar við skipti á dánarbúi föður þeirra var hafnað.