Fara í efni

Dómstólaleit

Leit í dómum íslenskra dómstóla

Leita í öllum dómstólum...

Niðurstöður fyrir "reglugerð nr. 462/2000"

3 dómar fundust

Héraðsdómur Reykjavíkur birt 11. júní 2013

E-2600/2010

Grund, dvalar- og hjúkrunarheimili (Guðbjörg Benjamínsdóttir hdl) gegn Lyfjastofnun (Einar Karl Hallvarðsson hrl)

Stefnandi krafðist þess að felldur yrði úr gildi úrskurður heilbrigðisráðherra þar sem staðfest var ákvörðun stefnda um að leyfa ekki innflutning stefnanda á tilgreindum lyfjum. Á kröfuna var ekki fallist. Viðurkenningarkröfum sem stefnandi hafði einnig uppi í málinu var vísað frá dómi

...Samkvæmt reglugerð nr. 462/2000 sé það markaðsleyfishafi lyfs sem geti sótt um heimild til undanþágu frá kröfum um áletrun á íslensku fyrir lyf sem hann beri ábyrgð á. Krafa...

Hæstiréttur birt 10. mars 2005

380/2004

GlaxoSmithKline ehf og Líf hf (Gestur Jónsson hrl, Ólafur Haraldsson hrl, Kristín Edwald hdl) gegn Margréti Gísladóttur (Stefán Geir Þórisson hrl, Sigurður R. Arnalds hdl)

M varð alvarlega veik vegna aukaverkana sem hún hlaut af töku lyfsins Lamictal á árinu 2000 og var henni metinn 50% miski og 65% varanlega örorka vegna þessa. Í málinu krafðist hún bóta óskipt úr hendi G og L þar sem félögin bæru hlutlæga ábyrgð á tjóni hennar samkvæmt lögum nr. 25/1991 um skaðsemisábyrgð, sem og sakarábyrgð samkvæmt almennu skaðabótareglunni. Við meðferð málsins í héraði var sakarefni skipt og var í þessum þætti málsins aðeins fjallað um ágreining um skaðabótaskyldu G og L. G var handhafi markaðsleyfis á Íslandi fyrir umrætt lyf og annaðist að auki tiltekin verkefni, sem tengdust verslun með lyfið. L flutti lyfið inn og dreifði því til smásala samkvæmt samningi við erlendan framleiðanda þess. Taldist því hvort félag um sig hafa annast sinn þáttinn í innflutningi og sölu lyfsins, þar sem starfsemi hvors um sig væri forsenda þess að lyfið væri selt á markaði. Var því lagt til grundvallar að bæði félögin teldust framleiðendur þess í merkingu 2. mgr. 4. gr. laga nr. 25/1991. Fyrir lá að aukaverkanir þær sem M varð fyrir voru þekktar og höfðu verið skráðar í sérlyfjaskrá. Var talið að þó ekki yrði slegið föstu að allar sömu upplýsingarnar hefðu þurft að koma fram á fylgiseðli með lyfinu og fram kæmu í sérlyfjaskrá væri ljóst að leiðbeiningar á fylgiseðli hafi átt að vera auðskildar og ítarlegar um einkenni allra aukaverkana lyfja til að gera notendum þeirra unnt að varast hættuna. Upplýsingar á fylgiseðli með Lamictal, sem M fékk í hendur, hafi ekki verið jafn ítarlegar og ákvæði reglugerða gerðu ráð fyrir og hafi að auki ekki verið á íslensku. Var því talið að ágalli hafi verið á lyfinu í merkingu 5. gr. laga nr. 25/1991. Ekki var talið að sýnt hefði verið fram á að mistök hefðu orðið við sjúkdómsgreiningu M sem aukið hefðu á tjón hennar. Þá hafði sú fullyrðing M að læknir sá sem ávísaði lyfinu til hennar hefði ekki varað hana við þessum tilteknu aukaverkunum ekki verið hrakin og var því ekki sýnt fram á að M ætti að einhverju leyti sjálf sök á tjóni sínu. G og L voru því talin bera óskipta skaðabótaábyrgð á tjóni M á grundvelli laga nr. 25/1991 um skaðsemisábyrgð .

...júlí 2000 með reglugerð nr. 462/2000 um markaðsleyfi fyrir sérlyf, merkingar þeirra og fylgiseðla. Reglugerðir þessar voru settar með stoð í lyfjalögum. Síðarnefnda reglugerðin hafði tekið gildi þegar stefndu...

Hæstiréttur birt 7. september 2004

276/2004

Íslenska ríkið (Óskar Thorarensen hrl) gegn Omega Farma ehf (Andri Árnason hrl)

Hafnað var kröfu O ehf. um að aflað yrði ráðgefandi álits EFTA-dómstólsins um skýringu á tilteknu ákvæði tilskipunar ráðsins 65/65/EBE, nú tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2001/83/EB.

...Sá þáttur í ágreiningi málsaðila sem gefur tilefni til þessa úrskurðar lýtur að því hvernig túlka beri ákvæði í reglugerð nr. 462/2000 um markaðsleyfi fyrir sérlyf, merkingar þeirra og...