Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
5 dómar fundust
Lagagrein: 3. gr. laga nr. 88/1997 — Lög um fjárreiður ríkisins
Þ hóf störf hjá sýslumanninum á Akureyri á árinu 2008. Honum var sagt upp störfum í september 2014 og skyldi uppsögnin taka gildi 31. desember sama ár. Samkvæmt uppsagnarbréfi var uppsögnin tilkomin vegna þess að þau verkefni sem Þ hafði haft með höndum frá árinu 2011 lögðust af á árinu 2014 og hann hefði ekki viljað sinna öðrum störfum við embættið sem honum hefðu boðist. Þ höfðaði mál gegn Í og krafðist bóta vegna uppsagnarinnar þar sem hann taldi að uppsögnin væri ólögmæt, enda hefði honum hvorki verið boðið nýtt starf við embættið né hefði hann hafnað slíku boði. Í hinum áfrýjaða dómi, sem Landsréttur staðfesti með vísan til forsendna, var talið að settur sýslumaður hefði lagt sig fram um að finna Þ önnur verkefni en hann hafi ekki viljað taka við þeim verkefnum sem honum stóðu til boða og hefði sýslumaður gætt að rannsóknarreglu stjórnsýsluréttar áður en ákvörðun um uppsögn var tekin. Var ekki fallist á það með Þ að uppsögnin hefði byggst á ómálefnalegum ástæðum. Þá var talið réttmætt að segja Þ upp starfi með hliðsjón af þörfum embættisins. Var Í sýknað af kröfum Þ.
Íslenska ríkið sýknað af bótakröfu stefnanda sem sagt var upp starfi.
Talið var að um rétt I til forfallalauna, vegna vinnuslyss sem hann varð fyrir í í aukastarfi sínu sem sjúkraflutningamaður samhliða aðalstarfi sínu hjá hinu opinbera á grundvelli ótímabundins ráðningarsamnings, skyldi að virtum ráðningarsamningi hans vegna aukastarfsins og fyrirmælum kjarasamnings fjármálaráðherra fyrir hönd ríkissjóðs og Kjalars, stéttarfélags starfsmanna í almannaþjónustu, fara eftir þeirri grein kjarasamningsins sem ætti við um þá sem ráðnir væru til starfa í tímavinnu.
Ágreiningur um rétt til veikindaleyfis.
Ógildingarkröfum stefnanda var vísað frá dómi en hluti af skaðabótakröfu hans tekin til greina.