Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
4 dómar fundust
Lög: Lög um breytingu á læknalögum, nr. 53/1988. nr. 50/1990
K starfaði sem verslunarstjóri í versluninni D, sem var í eigu Í ehf., og stundaði viðskipti með gæludýr og gæludýravörur. Hann sinnti einnig eftirliti með verslun Í ehf. utan venjulegs vinnutíma. Í lok júní tilkynnti K um þau áform sín að hefja samkeppnisrekstur við Í ehf. og þann 30. júní 2006 sagði hann upp störfum og hóf töku orlofs sem hann átti inni. Þann 31. júlí 2006 var K tilkynnt að ekki yrði óskað eftir því að hann ynni þriggja mánaða uppsagnarfrest. Með tilkynningu forsvarsmanns Í ehf. þann 3. ágúst sama ár var K fyrirvaralaust sagt upp störfum og kröfu hans til launa í uppsagnarfresti hafnað. Hann var jafnframt sakaður um refsiverða háttsemi. K höfðaði mál og krafði Í ehf. meðal annars um greiðslu bóta sem jafngiltu launum í uppsagnarfresti vegna ágúst og september 2006 og miskabóta. Talið var að þær ásakanir sem Í ehf. hefði borið á K um þjófnað og fjárdrátt, og lagt til grundvallar fyrirvaralausri uppsögn hans, hefðu verið tilhæfulausar. Þá var ekki fallist á K hefði brotið gegn starfs- og trúnaðarskyldum sínum við Í ehf. með áformum um fyrirhugaðan samkeppnisrekstur. Fyrirvaralaus riftun Í ehf. á ráðningarsamningi aðila var því talin óréttmæt og þær sakir sem á hann voru bornar voru taldar fela í sér ólögmæta meingerð gegn persónu hans og æru. Var fallist á kröfur K í málinu.
E-37-2009, Birgir og Sigurðsson gegn
Sjóvá-Almennum tryggingum hf
Deilt um viðmiðunartekjur til grundvallar útreikningi bóta vegna varanlegrar örorku. Sýkna.
Kristinn Hallbjörn Þorgrímsson gegn
Íslenskri tækni
Stefnandi vann sem launamaður hjá stefnda í verzlun hans D. Hann sagði upp störfum í júní 2006. Skömmu síðar kærði stefndi hann til lögreglu fyrir þjófnað, og sagði honum síðan fyrirvaralaust um störfum í byrjun ágúst s.á. og stöðvaði launagreiðslur til hans. Kærumálið á hendur stefnanda var fellt niður. Deilt um launakröfur stefnanda í uppsagnarfresti, orlof og laun vegna viðbótarfrídaga, desember- og orlofsuppbóta, auk miskabóta. Dæmt að kröfu
Gerð var brjósklosaðgerð á hálsliðum G og fremri spenging á liðunum á sjúkrahúsinu S. Eftir aðgerðina kom fram lömun á raddbandi og miklar breytingar á rödd, en auk þess hafði orðið sá skaði á taug að af leiddi skert öndun, úthaldsleysi og kyngingarörðugleika. Var varanlega örorka G af völdum aðgerðarinnar metin 15%. Krafði G sjúkrahúsið um greiðslu skaðabóta fyrir tjón sitt. Ekkert var talið benda til þess að aðgerðarlæknir hefði sýnt af sér gáleysi eða gert mistök við aðgerðina. Ekki var heldur talið að vanræksla af hálfu S hefði átt sér stað í tengslum við aðgerðina, sem leiddi til þess að S yrði gert að sanna sérstaklega, að ekki hafi verið um saknæmt atferli að ræða. Álitið var að líkamstjón G væri tengt áhættunni af aðgerðum af þessu tagi og hefði eins getað orðið við ítrustu aðgæslu. Þá var talið, að varanleg raddbandalömun væri svo sjaldgæfur fylgikvilli aðgerðarinnar, að bótaskylda yrði ekki felld á S af þeirri ástæðu einni að G hefði ekki sérstaklega verið vöruð við þessari áhættu. Var staðfest sú niðurstaða héraðsdóms, sem skipaður var sérfróðum meðdómendum, að sýkna S af kröfum G.