Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
4 dómar fundust
Lagagrein: 1. mgr. 7. gr. laga nr. 21/1992 — Lög um Lánasjóð íslenskra námsmanna
A gaf út skuldabréf til L, nú M, árið 2005 og gekkst K í sjálfskuldarábyrgð á endurgreiðslu lánsins. M gjaldfelldi lánið 21. júlí 2020 vegna vanskila A á afborgunum 1. september 2019 og 1. mars 2020 og höfðaði síðan mál á hendur A og K til heimtu skuldar samkvæmt skuldabréfinu. K byggði á því að ábyrgð hans væri fallin niður með vísan til ákvæðis II til bráðabirgða í lögum nr. 60/2020 um Menntasjóð námsmanna sem tóku gildi 26. júní 2020 og áttu að koma til framkvæmda 1. júlí sama ár. Með dómi héraðsdóms var A dæmd til að greiða M stefnufjárhæðina en K var sýknaður. Í dómi Landsréttar kom fram að þegar 1. mgr. ákvæðis II til bráðabirgða væri skýrt eftir orðanna hljóðan yrði skilyrðið um að lánþegi væri ,,í skilum“ ekki túlkað öðruvísi en svo að með því væri átt við að lánþegi hefði greitt af láninu í samræmi við skilmála skuldabréfsins. Lagði rétturinn til grundvallar að A hefði ekki verið í skilum við L, nú M, við gildistöku laganna og því hefðu ekki verið uppfyllt skilyrði 1. mgr. ákvæðis II til bráðabirgða til niðurfellingar á ábyrgð K. Voru kröfur M á hendur K teknar til greina.
Fallist var á greiðslukröfu stefnanda gagnvart stefnda, skuldara námsláns í vanskilum, á gjaldfelldum eftirstöðvum lánsins. Í ljósi ákvæðis nr. II til bráðabirgða við lög nr. 60/2020, sem tóku gildi áður en umrætt lán var gjaldfellt af hálfu stefnanda samkvæmt skilmálum sínum, var hins vegar talið að ábyrgð meðstefnda, ábyrgðarmanns þess sama láns, næði nú einungis til gjaldfallinna afborganna af láninu, sem ábyrgðarmaðurinn taldist þegar hafa greitt, en ekki til þess meginhluta lánsins sem taldist hafa verið í skilum áður en umrædd lög, sem fjalla m.a. um brottfall ábyrgða, tóku gildi og var hinn meðstefndi ábyrgðarmaður því sýknaður af dómkröfum stefnanda í málinu.
Fallist á dómkröfu stefnanda vegna námsláns stefnda. En ekki var fallist á að sú málsmeferð sem leiddi til gjaldfellingar námslánsins hefði verið óforsvaranleg.
Stefnda, sem tók lán hjá stefnanda, Lánasjóði íslenskra námsmanna, 2008 og stefndi, ábyrgðarmaður að láninu, voru dæmd til að greiða stefnanda gjaldfallið námslán óskipt. Kröfu lántakans um lækkun stefnufjárhæðar var hafnað. Því var jafnframt hafnað að Samkomulag um notkun ábyrgða á skuldum einstaklinga tæki til ábyrgðar á lánum stefnanda. Því var einnig hafnað að lög um ábyrgðarmenn tækju til ábyrgðarinnar en þau tóku gildi 7 mánuðum eftir að hún var veitt.