Kröfu sóknaraðila, vegna ágreinings við fjárskipti hjóna, um að fasteignir væru séreignir hennar vegna arfs sem hún hafði fengið í hjónabandi var hafnað. Þá var varakröfu hennar um að skáskiptum yrði beitt við fjárslit hjónanna hafnað. Kröfu um að lán frá LÍN yrði ekki dregið frá hjúskapareign hjóna var vísað frá dómi. Kröfu vegna viðhalds á fasteign var vísað frá dómi.
Ágreiningur reis við opinber fjárskipti milli hjóna m.a. um útlagningu fasteignar, séreignarlífeyrisréttindi, útlagðan kostnað og vinnuframlag við búrekstur, námslán, húsaleigu o.fl.
Leyst úr ágreiningi um gildi kaupmála.
Ágreiningur um fjárslit milli hjóna
Fjárslit hjóna.
Ágreiningur um fjárskipti.
Fjárslit milli hjóna.
Ákvörðun skiptastjóra, sem fer með opinber skipti málsaðila, þess efnis að fela matsmanni að meta verðmæti eignarhluta þeirra í félögunum A og B, var staðfest.
Í ágreiningi í máli um fjárskipti hjóna var fallist á að K skyldi fá fasteign búsins sér útlagða með yfirtöku skulda, en án frekari greiðslu.
Dómstólar höfðu áður dæmt að helmingaskiptaregla hjúskaparlaga skyldi gilda um fjárskipti aðila. Nú var því hafnað að aflaheimildir væru persónubundin réttindi mannsins og þar með einkaeign hans sem ekki kæmi til skipta. Staðfest var að mat tilnefnds matsmanns skyldi lagt til grundvallar skiptum, enda hafði ekki verið krafist yfirmats. Loks var því hafnað að svipta konuna yfirráðum yfir tilteknum fjármunum
Ágreiningi fyrir skiptastjóra um hvort fasteign verði talin séreign og falli utan skipta eða ekki vísað til hérasdóms. Talið var að fasteignin væri séreign að hluta og teldist ígildi fyrri séreignar og félli því utan skipta að hluta til. Kröfu varnaraðila um að hluti eignarinnar teldist séreign sín í skjóli hjúskaparsamnings gerðum í Þýskalandi hafnað. Þá var kröfu varnaraðila um endurgreiðslu lánsfé vísað frá dómi þar sem þeim ágreiningi hafði ekki verið vísað til héraðsdóms af hálfu skiptastjóra. Málskostnaður var látinn falla niður.
Við fjárskipti hjóna var gerð krafa um hlutdeild í lífeyrisréttinum maka. Kröfunni hafnað þar sem ekki þótti ósanngjarnt að halda þeim utan skipta. Þá var og deilt um útlagningu hrossa en þeirri kröfu var vísað frá dómi.
Sóknaraðili krafðist þess að vikið yrði frá helmingaskiptareglu hjúskaparlaga við fjárskipti milli hjóna. Ekki var á það fallist að skilyrði stæðu til þess enda ekki sýnt fram á að það væri bersýnilega ósanngjarnt að byggja á þeirri reglu við skiptin.
Af hálfu sóknaraðila var þess krafist að vikið yrði frá helmingaskiptareglu 103. gr. hjúskaparlaga nr. 31/1993 þannig að honum yrði heimilað að taka að óskiptu fasteign sem hann einn var skráður fyrir. Ekki var fallist á kröfu sóknaraðila.