Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
4 dómar fundust
Lykilorð: Verktaka
Stefndu voru sýknaðir af dómkröfum stefnanda. Í tilviki annars stefnda var um það að ræða að ekki þótti sýnt fram á að sá væri skuldari gagnvart stefnanda í umræddu kröfuréttarsambandi. En í tilviki hins stefnda í málinu þótti vera sýnt fram á slíkt samband en sá var sýknaður á grundvelli fyrningar.
Deilt um kröfu fjármögnunarfélags á hendur hlutafélagi sem stefndi taldi sér óskylt að greiða þar sem sá sem framseldi stefnanda kröfuna hefði gengið sviksamlega fram og ekki hefði legið fyrir samþykki eða uppáskrift reiknings stefnanda frá aðilum sem til þess hafi verið bærir fyrir hönd stefnda.
Fallist var á kröfu stefnanda á hendur stefnda um ógreidd verklaun að frádreginni skuld stefnanda við stefnda en stefnandi hafði þá lækkað kröfugerð sína til samræmis við fyrirliggjandi matsgerð sem stefndi lét afla í málinu.
S ehf., sem sinnt hafði sorpförgun á Keflavíkurflugvelli, krafðist þess að viðurkennt yrði að ákvörðun utanríkisráðherra um að veita N hf. heimild til að semja við V um þessa verktöku hefði verið ólögmæt. Jafnframt krafðist félagið skaðabóta úr hendi Í þar sem ákvörðunin hefði valdið félaginu tjóni. Þar sem S ehf. hafði ekki sýnt fram á að félagið hefði hagsmuni að lögum af því að leyst yrði sérstaklega úr ólögmætiskröfu þess var henni sjálfkrafa vísað frá héraðsdómi. Talið var að utanríkisráðherra hefði verið innan valdheimilda sinna er hann tilnefndi N hf. sem samningsaðila við varnarliðið, sbr. 4. tl. 6. gr. viðbætis við varnarsamninginn, sbr. og 3. gr. samningsins sjálfs, sem hafa lagagildi hér á landi, sbr. 1. gr. laga nr. 110/1951 um lagagildi varnarsamnings milli Íslands og Bandaríkjanna og um réttarstöðu liðs Bandaríkjanna og eignir þess, en á þessum tíma hefði ekki verið skylt að bjóða verk sem þetta út. Þá hefði S ehf. hvorki átt lagalegan né samningsbundinn rétt til að fá að semja um áframhaldandi verktöku hjá varnarliðinu. Þótt valdheimildir utanríkisráðherra til að tilnefna samningsaðila við varnarliðið væru ótvíræðar yrðu ákvarðanir hans í þessum efnum að hlíta almennum stjórnsýslureglum. Varð ekki séð að S ehf. hefði notið andmælaréttar eða jafnræðis við meðferð málsins af hálfu utanríkisráðherra sem félagið átti rétt á samkvæmt óskráðum reglum stjórnsýsluréttar á þessum tíma. Þrátt fyrir það var ekki talið að það leiddi til þess að létt yrði þeirri byrði af félaginu að sanna tjón sem rakið yrði til þessa. Var héraðsdómur um sýknu Í því staðfestur.