Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
3 dómar fundust
Lykilorð: Samruni réttar og skyldu
HÞ og GÞ voru eigendur F ehf. sem sameinaðist AG ehf. árið 2014. Kröfðust þeir ógildingar á samrunanum og að stefndu yrði gert að greiða þeim skaðabætur. Skaðabótakrafan á hendur AG ehf., AG og GÖ, byggðist á þeim grunni að þeir hefðu misnotað yfirburðastöðu sína og fengið HÞ og GÞ til að ganga til samrunans á fölskum forsendum. Hvað varðaði lögmennina L, E og S og félag þeirra B sf. var byggt á því að lögmennirnir hefðu vanrækt að gæta hagsmuna HÞ og GÞ með fullnægjandi hætti í samrunaferlinu og í kjölfar þess. Með dómi Landsréttar var kröfu HÞ og GÞ um ógildingu samrunans ásamt þremur samningum sem tengdust honum vísað frá héraðsdómi án kröfu vegna vanreifunar og skorts á lögvörðum hagsmunum. Þá voru stefndu sýknuð af kröfu HÞ og GÞ um greiðslu skaðabóta þar sem ekki var talið að þeir hefðu fært fram sönnur á að þau hefðu á einhvern hátt nýtt sér fákunnáttu þeirra eða beitt þá blekkingum eða svikum. Var ekki fallist á að þau hefðu með saknæmum og ólögmætum hætti valdið HÞ og GÞ tjóni. HÞ og GÞ höfðu einnig uppi þrjár varakröfur sem vörðuðu ógildingu að hluta og efndir söluréttarsamnings en stefndu voru jafnframt sýknuð af þeim.
Krafist var niðurfellingar á aðfarargerð sýslumanns á þeim grundvelli einkum að krafan sem málið varðaði og veðréttur fyrir kröfunni þar með, hefði fallið niður fyrir samruna réttar og skyldu, og fyrir lægi endanleg dómsúrlausn um að sú staða væri uppi. Ekki var fallist á sjónarmið sóknaraðila og aðfarargerð sýslumanns staðfest.
D ehf. tók að sér samkvæmt verksamningi að leggja ljósleiðara fyrir M ehf. við V. Við framkvæmd verksins var legu ljósleiðarans breytt frá því sem upphaflega var áætlað og varð við það tjón á streng í eigu G. Í málinu krafðist D ehf. greiðslu úr hendi M ehf. vegna viðgerðar á strengnum. Krafðist M ehf. sýknu og taldi D ehf. bera skaðabótaábyrgð á tjóninu. Í dómi Hæstaréttar kom fram að þegar litið væri til þess hverjar skyldur hvíldu á M ehf. til upplýsingagjafar gagnvart D ehf. samkvæmt verksamningnum og það haft í huga að starfsmaður M ehf. var eftirlitsmaður með verkinu og fylgdist með framgangi þess, þótti M ehf. ekki hafa hnekkt þeirri staðhæfingu D ehf. að ákvörðun um skurðstæði og eftirfarandi breytingu á því hafi alfarið verið á áhættu M ehf. Ábyrgð á tjóni því er varð á streng G yrði því ekki lögð á D ehf. Af þessu leiddi að M ehf. var ekki talinn hafa sýnt fram á að D ehf. væri orðinn skuldari þeirrar kröfu sem félagið öðlaðist á hendur M ehf. vegna viðgerðar á strengnum og að krafa D ehf. væri af þeirri ástæðu fallin niður fyrir samruna réttar og skyldu. Þá hafi M ehf. heldur ekki sýnt fram á að félagið ætti kröfu sem komið gæti til skuldajafnaðar á móti greiðslukröfu D ehf. Staðfesti Hæstiréttur niðurstöðu hins áfrýjaða dóms um greiðsluskyldu M ehf.