Dómstólaleit

Stefndi, Íslenska ríkið, var sýknað af kröfum stefnenda um ógildingu á úrskurði Kærunefndar Útlendingamála, sem staðfesti ákvarðanir Útlendingastofnunar um synjun um alþjóðlega vernd og dvalarleyfi af mannúðarástæðum í málum stefnenda. Var ekki fallist á málsástæður stefnenda um að borið hafi að veita þeim slíka alþjóðlega vernd eða dvalarleyfi að lögum eins og á stóð eða að málsmeðferð hafi verið þannig áfátt að varðaði ógildingu.

Hafnað var kröfu stefnanda um að ógiltur yrði með dómi úrskurður Kærunefndar útlendingamála þar sem synjað var umsókn stefnanda um alþjóðlega vernd á Íslandi, ásamt því að honum var þá einnig synjað um dvalarleyfi á grunni 74. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga og vísað frá landinu.

Ógiltur var úrskurður kærunefndar útlendingamála þess efnis að taka ekki til efnismeðferðar umsóknir stefnanda og barns hennar um alþjóðlega vernd hér á landi. Talið var að sérstakar aðstæður í skilningi þágildandi 2. mgr. 36. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga hefðu mælt með því að taka umsóknirnar til efnismeðferðar.

Stefnandi krafðist ógildingar á úrskurði kærunefndar útlendingamála þar sem endurtekinni umsókn stefnanda um alþjóðlega vernd var vísað frá nefndinni. Íslenska ríkið var sýknað af kröfu stefnanda þar sem talið var að tafir á afgreiðslu umsóknarinnar hefðu verið á hans ábyrgð í skilningi 2. málsliðar 2. mgr. 36. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.

Stefnandi krafðist ógildingar á úrskurði kærunefndar útlendingamála þar sem staðfest var ákvörðun Útlendingastofnunar um að hafna umsókn hans um alþjóðlega vernd hér á landi og synja honum um dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða. Var fallist á þá kröfu með vísan til þess að kærunefndin hefði ekki rannsakað með fullnægjandi hætti eða lagt nægilega rökstutt mat á trúverðugleika frásagnar stefnanda varðandi kynhneigð hans.

Krafist ógildingar á úrskurði kærunefndar útlendingamála þar sem hafnað var frestun réttaráhrifa úrskurðar um að synja um alþjóðlega vernd og dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða. Sýkna.