Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður fyrir "reglugerð nr. 907/2005"
4 dómar fundust
A hafði starfrækt daggæslu barna á heimili sínu um árabil er hún var svipt starfsleyfi tímabundið í þrjá sólarhringa. A höfðaði mál gegn R og krafðist nánar tilgreindra skaðabóta úr hendi R vegna sviptingarinnar, auk vaxta og dráttarvaxta. Til vara krafðist A skaðabóta að álitum. Héraðsdómur taldi að þó svo svipting starfsleyfis A hefði verið saknæm og ólögmæt hefði henni ekki tekst sönnun þess að hún hefði orðið fyrir tjóni vegna sviptingarinnar. Var R því sýknuð af kröfum A. A vildi ekki una þeirri niðurstöðu og áfrýjaði málinu til Landsréttar. R gagnáfrýjaði og krafðist staðfestingar hins áfrýjaða dóms að öðru leyti en um málskostnað. Landsréttur staðfesti hinn áfrýjaða dóm um sýknu R með vísan til forsendna hans og gerði A að greiða R málskostnað fyrir Landsrétti.
...Bótakrafan byggi sömuleiðis á því að stefndi hafi með ólögmætum hætti neitað að endurnýja starfsleyfi hennar í ágúst 2020 þrátt fyrir að hún hafi skilað nauðsynlegum gögnum samkvæmt reglugerð nr...
Stefnandi hafði starfrækt daggæslu barna á heimili sínu. Stefnandi var svipt starfsleyfi tímabundið í þrjá sólarhringa. Þótt sú svipting hefði verið ólögmæt tókst stefnanda ekki gegn andmælum stefnda, Reykjavíkurborgar, að sýna fram á að hún hefði orðið fyrir tjóni. Stefndi var því sýknaður af skaðabótakröfu stefnanda.
...Bótakrafan byggi sömuleiðis á því að stefndi hafi með ólögmætum hætti neitað að endurnýja starfsleyfi hennar í ágúst 2020 þrátt fyrir að hún hafi skilað nauðsynlegum gögnum samkvæmt reglugerð nr...
A höfðaði mál gegn R og krafðist þess að viðurkenndur yrði réttur hennar til skaðabóta úr hendi R vegna ólögmætrar tímabundinnar sviptingar á starfsleyfi hennar til daggæslu barna í heimahúsi auk þess sem hún krafðist miskabóta úr hendi R. Í dómi Landsréttar kom fram að sviðsstjóra skóla- og frístundasviðs R hefði skort heimild til að taka ákvörðun um tímabundna sviptingu starfsleyfis A, sbr. 2. mgr. 42. gr. sveitastjórnarlaga nr. 138/2011, og var því talið að skilyrði fyrir viðurkenningarkröfu A um saknæma og ólögmæta háttsemi R væru uppfyllt. Þá var A talin hafa leitt nægar líkur að því að hún hafi orðið fyrir tjóni vegna hinnar ólögmætu leyfissviptingar og var því fallist á kröfu hennar um að viðurkenndur yrði réttur til skaðabóta úr hendi R. Á hinn bóginn var ekki fallist á það með A að ákvarðanir starfsmanna R hefðu falið í sér ólögmæta meingerð gagnvart henni í skilningi b-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og var R því sýknuð af kröfu hennar um greiðslu miskabóta.
...Einnig er þar að finna umsögn Sambands íslenskra sveitarfélaga um drög að reglugerð nr. 907/2005 og reglur Reykjavíkurborgar um niðurgreiðslur vegna barna hjá dagforeldrum. Niðurstaða 8 Áfrýjandi byggir kröfur...
Hafnað var dómkröfum stefnanda um miskabætur og um viðurkenningu á bótaskyldu gagnvart stefnda þar sem ekki þótti sýnt fram á eins og á stóð að uppfyllt væru skilyrði um að réttarbrot hefðu átt sér stað gagnvart stefnanda í umræddri málsmeðferð stefnda í málinu og var stefndi því sýknaður af dómkröfum stefnanda.
...Þann [v] nóvember 2018 mættu svo tveir fulltrúar HER í eftirlit með daggæslu á heimili stefnanda, en var meinaður aðgangur af stefnanda, með því að eftir reglugerð nr. 907/2005...