Dómstólaleit

B og E gerðu verksamning við R ehf. um húsbyggingu. Eftir undirritun samningsins kom í ljós að bú R ehf. hafði verið tekið til gjaldþrotaskipta nokkrum dögum áður en aðilar skrifuðu undir samninginn og að F, sem verið hafði í forsvari fyrir félagið, hefði jafnframt strikað yfir nafn R ehf. á samningnum og ritað nafn S ehf. í staðinn að B og E forspurðum. Í málinu kröfðust B og E þess að F, S ehf. og D, sem komið hafði að samningsgerðinni, yrði gert að greiða þeim skaðabætur sem svöruðu til endurgreiðslu þeirra fjármuna sem B og E höfðu greitt inn á verkið þegar þeim varð ljóst að skipt hafði verið um verktaka að verkinu. Í dómi héraðsdóms, sem staðfestur var með vísan til forsendna í Hæstarétti, kom fram að vegna nafnabreytingarinnar hefði ekki komist á gildur samningur milli aðilanna og hefði F, S ehf. og D mátt vera það ljóst. Þá var það virt F og D til gáleysis að hafa ekki aðhafst um að tilkynna B og E um breytinguna í tíma. Ekki var talið sannað að samningur hefði í öndverðu komist á milli B, E og S ehf. eða að B og E hefðu í raun mátt láta sig það einu gilda hvort félagið væri endanlegur viðsemjandi vegna tengsla þeirra og F. Loks hefðu B og E kosið að semja ekki við S ehf. eftir að þeim varð ljóst að enginn samningur væri í gildi og var ekki unnt að byggja á því að þeim hafði verið það skylt í því skyni að takmarka tjón sitt. Var því miðað við að B og E hefðu orðið fyrir tjóni sem nam þeim greiðslum sem þau inntu af hendi í rangri trú um að gildur samningur lægi fyrir.

Fasteignasalan F ehf. og D ehf. gerðu með sér samning sem fól í sér að fasteign í eigu D ehf. var sett í einkasölu hjá F ehf. D ehf. seldi eignina án milligöngu F ehf. F ehf. taldi brotið gegn samningi um einkasölu og krafðist 2% af söluverði eignarinnar, auk alls útlagðs kostnaðar. Talið var að með einkasölusamningnum hefði D ehf. skuldbundið sig til að bjóða ekki eignina til sölu hjá öðrum fasteignasala. Ákvæðið yrði ekki skýrt svo að það ætti við ef D ehf. seldi eignina án milligöngu löggilts fasteignasala. Var því hafnað að D ehf. hefði brotið gegn samningnum. Þar sem krafa um útlagðan kostnað byggðist eingöngu á sömu heimild og krafa um bætur var þeirri kröfu einnig hafnað. Var D ehf. því sýknað af kröfu F ehf.