Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lagagrein: 17. gr. laga nr. 94/1976 — Lög um skráningu og mat fasteigna
Stefndi, íslenska ríkið, var sýknaður af kröfum stefnenda sem lutu meðal annars að ógildingu á úrskurðum ríkisskattstjóra og yfirskattanefndar. Ekki var fallist að skattlagning hagnaðar vegna sölu á jörð þeirra samkvæmt 1. mgr. 26. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt bryti í bága við 65. eða 72. gr. stjórnarskrár.
Í keypti fasteign K á uppboði og rann hluti uppboðsandvirðisins til greiðslu á kröfum Í vegna opinberra gjalda. K stefndi Í til að þola lækkun á kröfum sínum um mismun markaðsverðs og nauðungarsöluverðsins í samræmi við ákvæði laga um nauðungarsölu. Þá aflaði hann sér mats dómkvaddra matsmanna um hvert hefði verið verðmæti hússins á söludegi. Héraðsdómur, sem skipaður var sérfróðum meðdómsmönnum, taldi ekki unnt að byggja á matsgerðinni þar sem ekki hafði verið staðið réttilega að gerð hennar. Féllst hann á kröfu K og lækkaði kröfu Í um þann mismun, sem hinir sérfróðu meðdómsmenn töldu hafa verið á raunvirði og nauðungarsöluverði. Hæstiréttur taldi að krafa K hefði verið vanreifuð, meðal annars að því leyti að ekki hefði verið gerð nægilega grein fyrir þeim kröfum Í, sem krafist væri lækkunar á. Þar sem mat hinna dómkvöddu matsmanna yrði ekki lagt til grundvallar, hefðu engar sönnur verið færðar á fullyrðingar K um verðmæti hússins og væri sérfróðum meðdómsmönnum ekki ætlað að bæta úr þeim annmörkum á málatilbúnaði. Var málinu vísað frá héraðsdómi.