Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lagagrein: 2. mgr. 11. gr. laga nr. 75/1981 — Lög um tekjuskatt og eignarskatt
H krafðist þess að ógiltur yrði úrskurður yfirskattanefndar varðandi tekjufærslu söluhagnaðar hennar á skattframtali 2003 vegna tekjuársins 2002. Jafnframt krafðist hún þess að viðurkennt yrði með dómi að henni hefði verið heimilt að nota frestaðan söluhagnað á skattframtali 2002 vegna tekjuársins 2001 til endurfjárfestingar í fyrirtæki í Danmörku á árinu 2002. Samkvæmt 1. mgr. 13. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt eru meginskilyrði fyrir því að komast hjá skattlagningu söluhagnaðar að eignir sem fyrnanlegar eru samkvæmt 32. gr. laganna yrðu fyrndar sem söluhagnaðinum nam. Í málinu voru engin gögn um þann rekstur, sem H sagðist hafa hafið í Danmörku og af þeim skattgögnum frá Danmörku sem lögð voru fram í málinu varð ekki ráðið að hún hefði haft skattskyldar rekstrartekjur þar í landi. Af yfirlýsingu H í stefnu til héraðsdóms var þó ljóst að skilyrði 1. mgr. 13. gr. laga nr. 75/1978 var ekki fullnægt. Var Í því sýknað af kröfu H og reyndi ekki á reglur samnings um Evrópska efnahagssvæðið.
Stefnandi krafðist ógildingar á úrskurði yfirskattanefndar varðandi tekjufærslu söluhagnaðar á skattframtali vegna sölu á fyrirtæki stefnanda á Íslandi á árinu 2001. Stefnandi hafði fjárfest í eignum í Danmörku á árinu 2002 og taldi heimilt að fyrna þær á móti tekjufærslu söluhagnaðarins en því var hafnað með úrskurði yfirskattanefndar sem krafist var ógildingar á. Einnig krafðist stefnandi viðurkenningar á því að henni hafi væri heimilt að nota frestaðan söluhagnað á skattframtali 2002 til endurfjárfestingar í fyrnanlegum eignum í Danmörku. Á þessar kröfur stefnanda var ekki fallist og stefndi því sýknaður af þeim.